Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

Terrasjesweer

Gerard Vroeg en ik zaten te smullen van de zomerse pastasalade toen Gerard zei:
“Bjarne het is echt terrasjesweer, heb je zin om zondagmiddag in de binnenstad op een terrasje te gaan zitten. Ik trakteer!” Ik was niet iemand die zomaar ergens op een terrasje ging zitten, maar de manier waarop Gerard mij het vroeg klonk me als muziek in de oren. Het was zo wie zo een geslaagde avond. De pastasalade was lekker en Gerard was in een vrolijke opgeruimde stemming.
Hij was onder de indruk van het huis van Emma.

Die zondagmiddag was het zover. Ik liep naar de afgesproken plek in de stad om Gerard te ontmoeten en samen met hem op een terrasje te gaan zitten. Gerard zag er zomers uit. Hij had een stoere zonnebril op en hij droeg dun hemd en een korte broek.

We kozen een plek uit waar we half in de schaduw konden zitten, want de zon was warm tijdens de hittegolf, die inmiddels officieel was. Een blond schuimend bier bestelde Gerard voor ons allebei in een groot glas. We keken elkaar aan. Ik kon zijn ogen niet zien vanwege de zonnebril. Hij wees naar een paar mannen die verderop op het terras aan een tafeltje zaten.

“Kijk daar zit Arnold Roodkop, de bekende radio-dj !” Ik zag in de verte de man zitten die ik herkende van foto’s in de krant. Hij was aan het praten met een jongeman, een lange slanke jongeman met donkere ogen en bruin sluik haar.

Gerard en ik raakte samen in een luchtig gesprek verwikkeld. Het ging eigenlijk nergens over, totdat Gerard plotseling naar mijn relatie met Emma begon te vragen. Ik kreeg het gevoel dat hij in de gaten had dat ik iets intiems met mijn hospita had. Ik probeerde het gesprek op een ander onderwerp te krijgen, maar we kwamen niet meer op dezelfde golflengte.

Hij bestelde nog een groot glas bier voor ons allebei. We schoven onze stoelen helemaal in de schaduw omdat het in de zon echt te warm werd. Ik zag dat Arnold Roodkop afscheid nam van de jongeman met wie hij had zitten praten. De jongeman stond ook op en tot mijn verbazing liep hij met zijn drankje naar ons tafeltje om er bij te komen zitten. Hij stelde zich keurig voor.

“Hallo ik ben Alex Huppelrat, student sociologie. Ik doe onderzoek naar wat jongeren tegenwoordig bezig houdt. Zouden jullie even tien minuten vrij kunnen maken om wat vragen te beantwoorden?”

“Ja, leuk, kom maar op met die vragen!” reageerde Gerard enthousiast, terwijl ik moest slikken omdat ik een slok van het bier had genomen.

Alex Huppelrat richtte zijn vragen onmiddellijk aan Gerard en wachtte mijn antwoorden niet af. Gerard voelde zich als een vis in het water. Ik had meteen in de gaten dat hij dingen liep te verzinnen en dat Alex dat niet in de gaten had. Kennelijk had Alex voldoende aan de antwoorden van Gerard want hij vroeg mij verder niets meer.

Ik probeerde het gesprek niet meer te volgen want ik zag bij een van de tafeltjes een mooie vrouw zitten die erg op Emma leek. Hoe zou het met haar zijn in dat verre Amerika?

Schrijver: Bjarne Gosse
9 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: vriendschap

4,0 met 2 stemmen 52



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)