Inloggen
voeg je autobiografie toe

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 530):

Wolvenmaan

Ik las drie dagen niets meer van Lorca en begon toen aan een boek met vertalingen van gedichten van Shakespeare, een lijvig boek dat ik van Berend had mogen lenen. Het was alsof ik Kees uit mijn gedachten had verbannen. Hij zou wel ergens rondrijden in zijn splinternieuwe Renault 5 Blue Jeans. Altijd onderweg.

Wanneer ik in mijn diepste stilte aan Kees dacht, kon ik niet ontkennen dat ik aan de liefde dacht.

Het was volle maan. Ik ging naar de Nachtraaf. Het was de eerste keer dat ik er Arthur die ik kende van school tegenkwam. Hij trakteerde mij op een biertje.
Het was volop zomer in het liefdesland. De vogels konden geen afscheid nemen van de groene bomen en de blauwe lucht. En ik, Bjarne alleen, kon de kus met Kees aan de kust maar niet uit mijn brein en bonzend liefdeshart zetten. 

Emma had na onze uitbundige liefdesnacht toch haar vermoedens uitgesproken. Ze vond dat ik niet meer dezelfde Bjarne was. Niet meer de Bjarne die ik voorheen was. Ik wist niet waar ze die wijsheid vandaan had gehaald. Ik wilde gewoon verder met mijn leven.

Ik kon me nauwelijks concentreren op het lezen van de wereldliteratuur die volgens Emma ook in mijn rugzakje hoorde. Liever luisterde ik naar het lied van een vogel, in de vroege ochtend, wanneer ik mijn prille verlangens naar Kees niet meer onder stoelen of banken kon steken.

Arthur gaf me nog een biertje te drinken. En hij wees mij erop dat het volle maan was. Hij deed het geluid van een huilende wolf na. Gerard Vroeg kwam op het geluid van Arthur af. De twee bleken elkaar goed te kennen. We gingen met zijn drieën nog een biertje drinken bij Gerard thuis. Arthur begon weer te vragen naar Emma.
Hij was aangeschoten en zei schunnige dingen over mijn hospita.

Ik voelde woede in mij opkomen, maar ik wist me te beheersen. Ik leefde in een andere wereld, onder een ander maanlicht, ongevoelig voor de roddels van mijn vrienden. Ik liet ze achter in de nacht en liep onder het licht van de volle maan terug naar de kamer die ik huurde in de stad.
Die nacht bleef ik lang naar de maan staren, vanaf het balkon van mijn kamer. Misschien moest ik toegeven aan het plan van Maarten Wolvenknaap. Ik kon het geld goed gebruiken. Er was minder vaak werk op het tuincentrum vanwege de crisis. Ik was vast van plan Maarten de volgende dag te bellen. Ik hoorde de spreeuwen in de verte kwetteren. Ze waren ergens van geschrokken.

Het was een vreemde nacht met de maan trots aan de hemel in volle glorie. Aan een gedicht van Gerard Vroeg moest ik denken. Hoe hij de schoonheid van het maangezicht omschreef. Het had zijn eigen gezicht kunnen zijn. Zijn zeldzame aantrekkingskracht had invloed op mijn leven.

Het was de nacht van de wolvenmaan. We moesten nu beslissen welke richting we opgingen. De van het goede of die van het kwade. Ik twijfelde, ik zag de schaduwkant van beide opties. Arthur twijfelde niet. Maarten twijfelde niet. Gerard twijfelde niet. Ik was de enige die twijfels had.

De wolvenmaan kwam nog duidelijker boven de stad te hangen. Er klonken onheilspellende geluiden uit de bomen. Ik moest me ervan verzekeren dat ik mijn diploma zou halen. De anderen zouden me alleen maar in de weg lopen wanneer ik ze nu al te goed zou leren kennen. We dronken nog een biertje om de hoop op de toekomst niet te verstoren. Het was geen meligheid of genegenheid. We leken door een gezamenlijk instinct in een bepaalde richting geduwd.

Er stonden hoge muren voor de horizon. Ik had een bleek gelaat voor iemand die de zomer van dichtbij had meegemaakt. Iemand vertelde dat de twijfels niets met de toekomst hadden te maken. Ik luisterde. Ik was luisterend oor. Ik hoorde dat de wind de stemmen meenam de duisternis in, alsof het te laat was om goed na te denken.

Schrijver: Bjarne Gosse
5 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: individu

4,0 met 1 stemmen 59



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)