Inloggen
voeg je autobiografie toe

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 532):

Verdwenen tederheid

Tederheid was al een tijdje verdwenen. Misschien had ze gevoeld dat ik mijn liefde bij een ander zocht. We deden het niet meer met elkaar, we waren niet meer intiem en dat gaf spanningen. Onderhuidse spanningen die mij soms van mijn stuk brachten. Ik hield er ook niet meer van om aan haar rollenspel te voldoen. Ze verzon dingen om haar grenzen te verleggen. We begonnen steeds vaker te acteren in plaats van dingen echt te voelen.

Het was bijna zo geweest alsof het bij de huur zat inbegrepen. Niet alleen de kamer met balkon en schitterend uitzicht, maar ook haar liefde. Het deed me verdriet dat ze zo nors was geworden. Ik voelde dat ze niet gelukkig was in de dwaze droom die ze nastreefde tussen de belangrijke mensen op aarde. Ze vond me te gewoon en dat liet ze aan alles merken. De eenvoud die zij ooit zo aantrekkelijk vond aan mij begon haar meer en meer tegen te staan. Ze probeerde mij zoveel mogelijk weg te houden bij haar belangrijke vrienden. Alleen de schrijver uit Amerika wist dat we een liefdesrelatie hadden. En Peter was natuurlijk ook niet op zich achterhoofd gevallen. Maar die hield verstandig zijn mond omdat hij wist hoe wispelturig Emma Petronella was.

De twijfelachtige overgang van rood naar donkerbruin, of geel naar verschrompelen, de geuren van vergankelijkheid, het afscheid van de natuur van het hoogseizoen, het gaf de herfst zijn persoonlijke charme, maar het was de charme van Emma die haar tegelijkertijd van haar voetstuk deed vallen. Donkere wolken zwierven als boze luchtkastelen boven haar bizarre avonturen. Het enige wat ik als schooljongen kon doen was het over me heen te laten komen. Zorgen dat ze niet te veel en te vaak in mijn schaduw ging dansen of mij tot een slaaf maakte van haar tedere schaduw. Het begon mij te duizelen. Hoeveel hoogtepunten hadden we samen gehad en nog steeds was er geen samenspraak over de toekomst. Ik kreeg zo langzamerhand als aardse sterveling behoefte aan wat meer vastigheid onder mijn voeten.

Mijn gedachten begonnen te dwalen in de galerie. Ik had niet in de gaten dat Emma beschonken raakte.
De galerie hing vol met grote vierkanten schilderijen. Donkere wezens doemden op vanaf het doek.
Soms leek het alsof ik een dier kon herkennen, maar het was te abstract om er zeker van te zijn.
Er waren veel mensen op afgekomen en in tegenstelling tot wat de aangeschoten Emma tegen mij had beweerd liepen er ook mensen in spijkerbroek rond. Sterker nog, Peter de kunstenaar had zelf een spijkerbroek aan, waar de sporen van zijn schildersavonturen nog op waren te zien. Klodders donkere verf.
Hij was wat vrijer geworden door zijn lieve Italiaanse vriend, die hij onlangs de beste minnaar ter wereld had genoemd in een onderonsje dat we hadden toen ik hem op straat tegenkwam.
Ik begon de beminnelijke Peter Halm steeds vaker als een amusante man te zien. Hij maakte kunst die tot de verbeelding sprak. Hij werkte hard en hij had succes. Maar en dat was zeker niet onbelangrijk. Hij hield zijn gevoel voor humor in goede tijden en in slechte tijden.

Het leek een geslaagde avond te worden. De mensen waren onder de indruk van het nieuwe schilderwerk van Peter Halm. Er werden schilderijen verkocht. Peter glunderde van trots. Alles leek van een leien dakje te gaan, totdat ik zag dat Emma wel erg veel wijn door haar verfijnde vrouwenmondje naar binnen liet glijden. Ze werd steeds luidruchtiger. Ze raakte behoorlijk aangeschoten en ging met een verheffing in haar stem onderhandelen met Peter over de aanschaf van een van zijn gewilde kunstwerken. Ze wilde kennelijk niet achterblijven bij haar rijke vrienden die grof geld betaalden voor de stijlvolle meesterlijke kunst van Peter Halm.

Ik keek eens goed naar de mensen in de galerie. Misschien als ik ooit zoals Peter zou kunnen worden.

Schrijver: Bjarne Gosse
11 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: emoties

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 75



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)