Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

‘OP DE HOUTEN VLOER VAN KWASTVRIJ GRENENHOUT’ Olov Per Enquist

Men schreef 19 december 1948 toen ik in deze winderige wereld mij intrede deed. Ik ben een natuurmens die van de wijde horizon houdt, van Noorse fjorden, de zee, de rust en de stilte, maar en stormnacht is mij ook lief. Ik ben boogschutter en poëzieliefhebber. Literatuur is mijn drijfkracht.

In de wijnkelders van mijn werkgever tussen Cabaret Top-Hat en de Maxime’s in de Oostendse uitgangsbuurt las ik heimelijk poëzie: Georges Brassens, maar even goed André Demedts: 'Ik heb Lieze weer gezien, Lieze mijn paard, zij stond stil in de regen...'. Op vrijdagavond keek ik televisie: Antoon VanderPlaetse die er gedichten las van Karel Vande Woestijne, Paul Van Ostaijen, Guido Gezelle (Moederken) en Albrecht Rodenbach. Ik bewaar mooie herinneringen aan het bordeel L'Escale in de Antoon Belpairestraat. Al heel vroeg bereikte mij de Duitse taal via romantische zeemansliederen. De romantiek van Hamburg, Sankt Pauli en de Reeperbahn, de beruchte en beroemde hoerenbuurt, het liederlijke leven lieten mij niet los.

Ik dweepte ooit met Dirk de Witte en Stig Dagerman.

Ik beschouw mezelf als autodidact, want behaalde mijn getuigschrift hoger middelbaar pas toen ik 29 was en dit met Staatsexamen. Twee jaar later was ik regent Germaanse talen. Later was ik een nonchalante student Engelse en Duitse literatuur aan de universiteit te Gent.

Heinrich von Kleist met 'Das Kätchen von Heilbronn' vind ik ongelofelijk mooi. En ook 'Deutschland, ein Wintermärchen' van Heinrich Heine.

Groot is mijn liefde voor het Noors. Ik ging al meerdere keren naar Noorwegen op reis en ontdekte de prachtige Noorse literatuur: Sigrid Undset, Trygve Gulbranssen en Knut Hamsun. En ook de Zweedse schrijver Per Olov Enquist (o.m. wegens de befaamde liefdesscène op de houten vloer van kwastvrij grenenhout). Dit verhaal las ik al twee keer voor aan mijn vrouw bij de ontbijttafel. De koffie bleef onaangeroerd!

‘Wie met mij koffie drinkt, zal zich later verhangen’, schreef Jan Arends. Hijzelf sprong door het raam.

Lezen en herlezen doe ik de Germaanse, Ierse of Keltische poëzie, die prachtige mythologie van A. Roland Holst. En, het kan vreemd klinken, Godfried Bomans blijft ik nog altijd bewonderen. En 'Het Vogeljaar' van Jacq. P. Thijsse. En Streuvels en Nescio. En ‘Het onzegbare geheim’ van J.C. Bloem

Ik publiceerde een handvol gedichten in literaire tijdschriften.

Mijn dichtbundel heet 'SEHNSUCHT' (2021).

In 2017 was ik winnaar van de gedichtenwedstrijd 'Vers van het land' Het gedichtenbord met daarop 'Verrassingsvlucht' staat in de polders, met uitzicht op het Oostendse krekengebied. Maar de zee, de zee is nooit veraf. En ook de weemoed niet en evenmin ‘mijn zelfgeslepen bijltje’.

Een bevriend lezer van mijn gedichten, de Brugse priester Kris D., schreef mij: ‘Af en toe – maar dat zal wel mijn karakter zijn – had ik het onwillekeurig opduikende sprankeltje hoop wél laten staan’.

Schrijver: Johan Corveleijn
29 jun. 2021


Geplaatst in de categorie: literatuur

4,0 met 1 stemmen 43



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)