Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

JE BENT GOED GENOEG ZOALS JE BENT

Ik ben autodidact en behaalde het diploma middelbaar onderwijs pas toen ik 29 was met het staatsexamen. Aan de basis van mijn drankmisbruik lagen angst en onzekerheid. Tijdens mijn drankperiode rond mijn vijfendertigste gebeurden er rampen! Ik belde vanuit mijn afgelegen jachthuis in een bosrijke omgeving, zwaar dronken uit pure ellende en wanhoop en onwetendheid de bevriende dichter H.S. op die aan ’t werk was, jawel hij schilderde zijn plafond! Tot drie keer toe kwam hij van zijn laddertje af! En wat klonk er op ‘t laatst aan het toestel? ‘Luiheid is het oorkussen van de duivel!’

Lange tijd stond ik met de telefoonhoorn in mijn handen, verbijsterd, ontsteld, murw geslagen. Een jarenlange vriendschap, een jarenlange uitwisseling van brieven waarin ik eerlijk over mijn ellende schreef en hoe beroerd ik er aan toe was, ging onherroepelijke voorbij: het vertrouwen was verbroken! Ik had mensen misbruikt, klonk het in de wandelgangen! Verschrikkelijk! Alsof ik een misdadiger was, ‘ein Verbrecher’ in het Duits, iemand die de banden met de maatschappij verbroken had!

Psychiaters zijn prachtmensen, maar medicatie, psychoanalyse, gesprekken, aandacht, allemaal goed en wel en wellicht noodzakelijk, maar blijkbaar niet voldoende voor een drinker zoals ik was. Wat mij redde was het heft in eigen handen nemen en mij tot AA te wenden, al ben ik geen groepsmens. Ik huiverde bij de gedachte met alcoholisten intiem te moeten omgaan, mij bloot te geven aan een bende haveloze, ongeschoren individuen. Groot was mijn verassing er mooie mensen tegen te komen die veel minder dom waren dan ik. Groot was mijn verrassing en dankbaarheid.

Ik ben er nog, bij dat ‘zootje ongeregeld’, ik ben er nog en wil er niet weg, ik zoek ze zelfs op tot in het buitenland, want het Covid-19 tijdperk is ook een zegen! Met de video raak je overal in West-Vlaanderen, maar ook tot in Nederland als je wil en tot in Noorwegen, als het moet! Jawel, ik ben autodidact en zoek en vind altijd een andere zoeker!

Ik had verachting voor de wereld en angst voor de mensen. Nu loop ik met het hoofd rechtop, de schouders achteruit, de borst vooruit (denk aan je zuster, zoals men bij het leger zei). Alleen ‘het kappen op de hielen’ laat ik achterwege! Nu sla ik mijn dichterlijke vleugels uit wanneer het past en maak wandelingen langs de Noordzee en geniet de oprechte en overigens wederzijdse waardering van heel veel mensen. En wat ik doe, is groeien, elke dag opnieuw en daartoe staat mij de beste voedende lectuur ter beschikking: ‘De dagelijkse weerspiegelingen’ en ‘Het Grote Boek der Anonieme Alcoholisten’. En mijn video-vergaderingen. Dit laatste dank zij onze vijand: Covid-19, ‘a blessing in disguise’ of in nog schoner Vlaams, ‘Een Zegen bij een ongeluk!’ En dit met hoofdletter!

Schrijver: Johan Corveleijn
22 sep. 2021


Geplaatst in de categorie: drank

4,0 met 8 stemmen 103



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)