start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (105)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1137)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3203):

Oud ABBA-fan

In de vijfde of de zesde klas van de lagere Paul Kruger school in Coevorden werd ik een ABBA-fan. Bijna iedereen in mijn klas was dat. Het was dan ook zeer aanstekelijke en oppeppende muziek. De mannelijke leden Björn Ulvaeus en Benny Andersson waren een soort magiërs, die geheime ingrediënten in hun muziek stopten, waardoor ze wereldwijd succesvol waren. Ze verdienden heel veel geld, maar de Zweedse belastingdienst inde ook heel veel geld. Toch bleven ze in Zweden wonen. Daar hadden ze hun befaamde muziekstudio. Bij de kiosken en boekhandels kon je destijds een zakje ABBA-plaatjes kopen en dezelfden ruilden we dan met elkaar. Ik kocht de muziekbladen voor wetenswaardigheden, foto's en posters van ABBA. Mijn eerste poster had ik met enkele stuiterballen geruild met mijn oudste broer. Die heb ik nog steeds, net als de ABBA-plaatjes. In Coevorden zag ik 'ABBA The Movie', die ik als gepassioneerde fan detaillistisch in mij op zoog. De stemmen van Agnetha Fältskog en Anni-Frid Lyngstad harmonieerden perfect met elkaar. Voor mij waren zij twee zingende engelen. Ieder woord dat zij zongen, was heilig voor mij. Iedere klank werd door mij automatisch zeer subtiel ontleed. Ik zag er vele sprookjeswerelden achter. Ik zag de meest schitterende flitskleuren in de mooiste vormen op mij af komen. En natuurlijk zag ik ook twee beeldschone jongedames, met wie ik allebeide wel zou willen trouwen, maar stiekem had ik toch een voorkeur voor Agnetha. Ik vond haar stem ook net iets mooier.

'The best of ABBA' was mijn eerste elpee en ik was er verzot op. Mijn vader vond het nummer 'Fernando' ook heel mooi. Mijn broers waren meer van The Eagles. Ik pas veel later. We hadden een stenen zomerhuis in Gasselte, aan de rand van een groot, groen bos vol varens en stinkende plofpaddenstoelen. Ik weet nog dat ik droomde van een concert van ABBA in een besloten zaal in Gasselte. Daarin mocht ik op het podium komen en met de uitgelaten dames meezingen. Ze gaven mij stevige en langdurige hugs en ik smolt helemaal weg. Ik projecteerde mijn heftige verlangen naar vrouwelijke tederheid op hen. Een echt concert van ABBA heb ik helaas nooit meegemaakt. Ik zal het toch met de oude concertbeelden moeten doen. ABBA ja. Tegenwoordig noemen ze dat een guilty pleasure. Maar ik voel me er totaal niet schuldig over. Ze zongen ook over liefdesverdriet en dat deden ze zeer professioneel. Denk maar aan 'The Winner Takes It All', 'Knowing Me, Knowing You' en 'One Of Us'. Mijn ouders namen uit Stockholm een Zweedstalige elpee van Agnetha voor mij mee. Die heb ik ooit met al mijn elpees voor een tweedehandszaak gezet. Echt honderden guldens. De reden was het feit dat de pickupnaalden te duur werden, vanwege de zeldzaamheid, en de opmars van de CD's.

Tijdens een uitzending van 'Toppop' met de bevlogen Ad Visser kwam 'Money Money Money' van ABBA voorbij en wees ik mijn vader daar uiterst enthousiast op. Ik was compleet euforisch en hij zei: 'Dat zijn hoeren!'. Ik was compleet in verwarring en ik snapte zijn uitlating allerminst. Toch had hij deels absoluut gelijk, want Agnetha en Anni-Frid verschenen in weelderige prostitutiekledij en ze geilden enkel op veel geld vergaren. Overigens had ik toen al geen bezwaar tegen hoererij en was de poète maudit al in mij aan het borrelen. Mijn vader zat toen nog erg streng in zijn rol als gereformeerde predikant, wat zijn uitlating ook verklaarde. Ik vond de zwoele stemmen van de zangeressen erg innemend en bevallig erotiserend, maar mijn vader viel in wezen niet op het andere geslacht, wat ik toen nog niet wist. In die zin begrijp ik dat nu beter. Er blijft vaak zoveel onuitgesproken tussen mensen, terwijl het zo simpel kan zijn.

Na ABBA is Anni-Frid met prins Heinrich Ruzzo Reuss von Plauen getrouwd, die in 1999 overleed door lymfeklierkanker. Hij werd 49 jaar. Het jaar daarvoor overleed haar dochter Ann Lise-Lotte door een auto-ongeluk. Zij werd 31 jaar. Ze woont nu in Zermatt met Henry Smith, Vijfde Burggraaf van Hambleden. Ze is goed bevriend met koningin Sylvia Renate Sommerlath. Agnetha ging in 1989 naar het eilandje Helgö. Van 1990 tot 1992 was ze getrouwd met de chirurg Tomas Sonnenfeld. Haar moeder pleegde zelfdoding en een jaar later overleed haar vader. Ze werd zwaar depressief. In 1997 begon ze een liefdesrelatie met de Nederlandse vorkheftruckchauffeur Gert van de G. en na twee jaar verbrak ze die relatie, waarna hij haar ging stalken. De rechter bepaalde, dat hij Zweden levenslang niet meer in mag. Verder had ze een 3-jarige relatie met de steenrijke zakenman Bertil Nordstrom. In 2008 heeft ze zichzelf teruggetrokken op haar landgoed in Ekerö, nabij Stockholm. Dat zijn in vogelvlucht de perikelen na ABBA.

Anni-Frid is inmiddels 72 jaar en Agnetha 67 jaar. Laat ik wel zijn, ze zijn inmiddels bejaard en niet meer in staat om vol elan voor mij op te treden, zoals zij dat vroeger wereldwijd deden. Ze hebben de nodige sores te verwerken gekregen en dus is hun glans verbleekt. Ze stonden jarenlang volop in the picture. Natuurlijk vergt dat ook een logische keerzijde, maar het heimwee blijft knagen.

Schrijver: Joanan Rutgers, 15-12-2017



Geplaatst in de categorie: idool


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 61 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:09-01-2018
Bericht:Goede vraag, vriend Foppe, blijkbaar heb ik een enorm goed geheugen, al twijfel ik daar zelf nogal aan, gezien al mijn beschadigingen, maar toch. In wezen ben ik een lege huls en dat is juist het geheim, want daardoor krijg ik informatie en energie van de Bovenwereld. Verder ben ik echt heel erg gepassioneerd en door veel literatuur te hebben gelezen door de wol geverfd. Plus persoonlijke, literaire ervaringen, wat ook een enorme motor is. Plus enorm veel interesse in het wezen van de mens en dan voornamelijk de apart gezette mens, die door de massa veracht werd/wordt. Ik ben ontzettend begaan met de werkelijk lijdende mens, van wie ik zeer veel houdt! Al die engelachtige mensen, die door de groffe massamensen genegeerd en bevooroordeeld haatdragend dodelijk geschoffeerd worden. Je beziet het als veel kennisvergaring, maar het is maar een topje van de ijsberg. Bovendien gaat het mij niet om die kennisvergaring, maar om de spirituele essentie daarvan. Om de oppervlakkigheid te verslaan en de Liefde te doen zegevieren! Dwars door alle haatfenomenen heen!...

Naam:foppe oostenbrug
Datum:08-01-2018
Bericht:leuk stukje over abba ik was vroeger ook abba fan. joanan je schrijft zoveel waar haal je al die kennis vandaan vraagt fop


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)