start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (107)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (12)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (21)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (14)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1189)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (35)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (23)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (59)
rampen (8)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (82)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (20)
vrouwen (11)
welzijn (15)
wereld (26)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3413):

De wilde jaren van een hete dondersteen

(voor Mensje van Keulen)

Je bent geboren als Mensje Francina van der Steen op 10 juni 1946 in Den Haag. In een katholiek gezin. Je had een protestantse vader en een roomse moeder en oma. Jouw roepnaam is Mennie. Jouw broer heet Danny en jouw zusje heet Anneke. Van de openbare HBS moest je naar een keurige meisjesschool, geleid door strenge nonnen van het Sacré-Coeur. Omdat jouw moeder een naaktblaadje onder jouw bed had gevonden, wat je van een schooljongen had gekregen, met wie je gezoend had.

Je deed eerst een schilderopleiding, twee jaar aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag en één jaar in Londen, waar je ook als kindermeisje werkte. Van 1970 tot 1972 was je redactrice van het satirische studentenblad 'Propria Cures', waarvoor je ook verhalen schreef en onder het pseudoniem Josien Meloen gedichten. Daarna was je acht jaar lang redactielid van het literaire tijdschrift 'Maatstaf', samen met o.a. Gerrit Komrij, Martin Ros en Theo Sontrop.

In 1969 werd jouw eerste verhaal 'Een bruiloft' in het 'Hollands Maandblad' gepubliceerd. In 1972 verscheen jouw romandebuut 'Bleekers zomer', inmiddels een klassieker binnen de Nederlandse literatuur. In de jaren zeventig ging jij jezelf te buiten aan buitensporig veel drank, cocaïne, seks en sigaren. Je trouwde met de neurofysioloog/fotograaf Lon van Keulen en op jouw 31-ste ontdekte je dat hij al jarenlang een geheime relatie met een andere vrouw had. In 'Neerslag van een huwelijk' (2018) schreef je: 'Lon noemt haar een 'fruitboom'. Dus die fruitboom moet hij water geven? Omzagen die boom.'. Je wilde hem verlaten, maar je hield teveel van hem. Overigens ging je zelf met meerdere mannen vreemd. Je had ze maar voor het oppikken en de hormonen gierden door jouw onweerstaanbare lijf.

Ondanks de vernederingen, het geweld en de pijn, kon je niet zonder jouw 'wrede engel', die jou met leugens betoverde. Je was op jouw zestiende al verliefd op Lon geworden. Hij studeerde in Leiden en jij in Den Haag en Londen. Op jouw 20-ste vroeg hij jou ten huwelijk. Door jouw roomse achtergrond wilde je jouw man trouw blijven. Jouw wijze moeder zei: 'Op ongeluk kun je geen geluk bouwen.'. Lon wilde jou best een kind schenken, mits hij zijn minnares mocht behouden. Op 1 juni 1979 werd jullie zoon Aldo geboren.

Je was/bent dik bevriend met Maarten Biesheuvel en Eva Gütlich, die in 1979 op Schiermonnikoog trouwden, terwijl Lon, Aldo en jij een boot hadden gemist en pas tijdens het diner verschenen. Je was ook dik bevriend met Hans Warren, die je geregeld in zijn huis aan het Pykeswegje in Kloetinge bezocht. Je had zelfs een huis in zijn buurt gekocht, in Driewegen. Verder was je dik bevriend met Gerrit Komrij en zijn partner sinds 1966 Charles Hofman. Gerrit en Charles waren ook met Hans bevriend en zij lieten Hans met het nachtelijke Amsterdam kennis maken en dan met name met de homo-plekken. Met Gerrit heb je ontzettend veel lol gemaakt.

Je was ook bevriend met Marita Mathijsen (1944, Belfeld), de inmiddels emeritus hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde. Marita trouwde in 1970 met de violist Hub Mathijsen, met wie ze in 1984 samen een dochter kreeg, de schrijfster Alma Mathijsen. Hub overleed in 1994 op zijn 52-ste. In de jaren zeventig waren Marita en Cees Nooteboom beiden verkikkerd op jou, maar van Cees moest je niets hebben. Met Marita deelde je het bed. 'Ik koos ervoor om aan het Molenpad te blijven en we maakten Cees duidelijk dat hij naar huis moest. Het was in bed het ene moment of ik met mezelf lag, en het volgende moment of ik de rol van jongen had. Die grote borsten van haar. Ze was lief voor me en ik wilde ook lief zijn, maar had daarbij het gevoel dat ik vanuit een hoek van het plafond toekeek. De volgende ochtend samen in bad.' (uit 'Neerslag van een huwelijk').

In 1980 ben je met jouw 1-jarige zoon op jezelf gaan wonen. In 1982 verscheen jouw roman 'Overspel' (ik heb een gesigneerd exemplaar) over drie mensen, die met overspel te kampen hebben. Één van hen is een vrouw, die daarom zelfdoding pleegt. Jij dacht zelf vaak 'Ik wou dat ik dood was!'. Jij deed dat niet, maar dit personage verdronk zichzelf wel. Zo strafte ze haar man met de hardste wraak, die iemand uit wanhoop kan aandoen. Sinds 1985 schrijf je ook kinderboeken, waarvoor je in 1986 voor 'Tommie Station' de Zilveren Griffel kreeg en in 1991 voor 'Vrienden van de maan' de Nienke van Hichtumprijs.

In 1992 verscheen jouw boek 'Geheime dame', over jouw vriend Maarten 't Hart, die een voorliefde voor travestie heeft. Hij betreurt het overigens dat hij nooit met jou het bed heeft gedeeld. In 1997 verscheen 'Olifanten op een web', een boek over het overlijden van jouw moeder en de bezwering daarvan. Het doet me denken aan 'Mevrouw mijn moeder' (1999) van Yvonne Keuls. Je trekt fel van leer tegen de bekrompen islam. 'Hoe orthodoxer hoe erger. Zo simpel ligt het. Die superioriteitswaan, het je niet willen aanpassen en neerzien op anderen, je kinderen hersenspoelen met die dingen, dat is stuitend.', zegt ze.

In 2001 was je te gast in 'Zomergasten', waarin je door Adriaan van Dis werd geïnterviewd. Je hebt nog steeds contact met Marita Mathijsen. Je bent inmiddels oma van een kleinzoon en Lon woont met zijn honden in Frankrijk.

Schrijver: Joanan Rutgers, 20-08-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 77 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)