start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (7)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1346)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (416)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (64)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (19)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (4)
vriendschap (1)
vrijheid (20)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (27)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3474):

Het zit in de familie

Beschouwing van familiebanden met bandenpech.

Afl.1 Realistische fictie

Jarenlang heb ik allerlei opmerkelijke gebeurtenissen opgetekend. Van sommige dacht ik: "dat gelooft later geen mens dus meteen goed vastleggen". Eigenlijk ben ik verknocht aan fictie. Puur fictie schrijven is een vermoeiende bezigheid, want je moet alles bij elkaar verzinnen. Ik heb daarom realistische voorvallen verwerkt in voor de rest fictieve verhalen; dat is een stuk gemakkelijker. Als ze maar gek genoeg zijn lijkt het wel fictie!

Gustaaf Peek en Adriaan van Dis passen dit in hun boeken toe: als de werkelijkheid zo absurd en bizar is, dat fictie daar niet tegenop kan, wordt die werkelijkheid opgediend als "realistische fictie". Om de een of andere reden pruimt de lezer afgrijselijke, ware voorvallen moeiteloos als hij het idee heeft dat het een sprookje is. Die keren, dat ik mij daaraan bezondigde heb ik onbedoeld menigeen op het verkeerde been gezet. Baarlijke nonsens werd bloedserieus genomen. Met alle onaangename gevolgen van dien.

Zo had ik zicht op een aantal personen aan wie een steekje los zit. Daar fantaseerde ik dan een hele familie omheen. Het beschrijven van bedachte, getikte personages dient omzichtig te gebeuren. Als een lezer zichzelf of haar tante Jetje in jouw tekst meent te herkennen (om wat voor op hol geslagen reden ook) heb je de poppen aan het dansen. Ooit bleek - tot mijn verrassing - een fictief personage in een vertelling van mij een tegenhanger van vlees en bloed te hebben. Deze humorloze tut-hola met erg lange tenen gaf – door daar stampij over te maken – onbedoeld te kennen dat ze zelf net zo’n naar wezen was als mijn verzonnen personage. Maar ondertussen had ik wel een proces wegens smaad aan mijn broek. Zulke incidenten leverden trouwens de inspiratie op voor nieuwe kopij… Zoiets verzin je toch niet:

Er hing namelijk een rechercheur aan de telefoon, die mij sommeerde teksten van het internet weg te halen. Die politieman, die ook al geen last van humor had, zou in Saudi-Arabië met zijn actie niet zijn opgevallen. In Nederland zijn censuur en intimidatie echter ernstig ambtsmisbruik. Des te ernstiger als die politieman een persoonlijke (familie)relatie heeft met één partij. Het elementaire recht van vrije meningsuiting, ook over rare families, gold voor mij kennelijk eventjes niet.

Het thema familie heeft me sindsdien niet meer losgelaten. Ik heb inmiddels een schoenendoos vol notities over knellende familiebanden; voldoende om een serie te starten over gevalletjes bandenpech, zal ik maar zeggen.…

Eén definitie van familie luidt: de engste vorm van een levensgemeenschap. Dus vader, moeder en de kinderen. Het woord "eng" is voor tweeërlei uitleg vatbaar.
Tijd voor wat statistische weetjes over relaties, familie en gezelligheid: rond de Kerst strandt 25% van de relaties. Beklemmende banden worden doorgesneden. Dat gezelligheid enigszins wordt overschat, lieten er met de haren bij gesleepte senioren op de tv zien. Hebt u ze ook verschrikt in de camera zien kijken? Het Leger des Heils en wat vage kerkgenootschappen dreven tegenspartelende bejaarden bij elkaar om ze op een kerstdiner te parachuteren. Dat is de onleuke kant van verplichte ”familiefeestjes“ voor oudjes-zonder-familie. Ze worden op een hoop gegooid met leeftijdsgenoten, die net zo min familie van hen als van elkaar zijn. Het land zou te klein zijn als iemand op het idee kwam om mensen met rood haar te filteren om ze daarna bij elkaar te stoppen. En dat met hetzelfde argument: "Dan zijn ze niet zo alleen"…

Een sociologisch Brits onderzoek toont aan, dat liefst een derde van de Britten de feestdagen liever alleen door wil brengen. Hilarisch was daarom een goed bedoeld Rotterdams project, dat beoogde alleenstaande ouderen uit hun vertrouwde omgeving te sleuren. Ja, gezellig! Een speciale “taskforce” van voornamelijk vrouwelijke ambtenaren, ging aan de hand van de kaartenbak op het gemeentehuis alle alleenstaande oude stadsgenoten af. Een ad remme tachtiger werd door een tv-reporter geïnterviewd over dit mooie initiatief. Wat hij wel dacht over het aangekondigde ambtelijke bezoek. Zijn verrassende antwoord was: "Zij is van harte welkom om haar zegje te doen als ze daarna maar meteen ophoepelt…"

Als inleiding op mijn eerstkomende beschrijving van familie-eigenaardigheden het volgende: ik begin met de gemankeerde familie Gluip. Die naam zegt u nu natuurlijk niets, maar de Gluips zijn een soort moderne Borgia’s. Die historische Italiaanse familie was continu druk bezig met moord en doodslag. Op elkaar welteverstaan. Zo hielden ze de familieomvang behapbaar en het familiekapitaal bij elkaar. In hun lijstje prioriteiten stond "familiebanden" bovenaan.

Dat geldt ook voor de Gluips. De vrouwen in die familie hebben – net als die bij de Borgia’s (en de niet minder gewelddadige De Medici’s) – een koelbloedige killersmentaliteit. Dat de Gluips er wat van kunnen staat in het vervolg:  

"Het zit in de familie", afl. 2. De Gluips.

Schrijver: harrem, 26-02-2019




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 37 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)