start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1290)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (415)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (63)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (18)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (3)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (26)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3515):

Het zit in de familie 7

Een perverse strategie

Afl. 7 Stof voor een slapstick

Sinds de vorige aflevering hebben we met ingehouden adem ernaar uitgekeken hoe anti-held Kommer Qwels bezoek aan zijn nakomeling zou uitpakken. Ik beloofde u absurde scènes in een real life gooi- en smijtfilm. Het werd inderdaad slapstick comedy met het komische duo Rietje Buigsaem en Trien de Tanque in een glansrol.

Omdat moeder Riet afgemat was van de onophoudelijke stroom kraambezoek, ging er enige tijd overheen voordat Kommer überhaupt welkom was. De dames deden hun uiterste best om steeds te bevestigen, dat de vader van hun kind geen familie was. Dus achteraan in de rij aansluiten, Kommer. Hij kwam inderdaad op enige afstand van de laatste bezoeker, de dorpsgek, langs.

Toen Kommer het huis van de dames betrad werd hij bij de voordeur vluchtig gecontroleerd, nog net niet gefouilleerd, op de aanwezigheid van een eventueel meegenomen camera. Moeder Trien, de bijmoeder respectievelijk meemoeder (ze hebben de leukste benamingen in die kringen) was daar erg fanatiek in. Zij wilde uit alle macht voorkomen dat de vader van het kind een foto zou maken. Stel je voor, dat hij het zou verkopen aan de boulevardpers of achter een magneetje op de ijskast zou hangen… wat een gruwelijke gedachte. Het koningshuis gaat soepeler om met mensen die foto’s willen maken.

Kommer stond verwachtingsvol klaar in de woonkamer om de vrucht van zijn inspanningen te ontmoeten. Ze moest nog uit bed gehaald worden. Trien stelde zich in de huiskamer dusdanig op, dat Kommer met geen mogelijkheid mee kon met moeder Riet toen deze naar de babykamer liep. Als een massieve vleesberg versperde Trienzilla de doorgang strategisch. Dat was opnieuw een domper op de feestvreugde. Maar gelukkig resteerde er nog het unieke moment dat Kommer de baby in zijn armen kon nemen. Dat gebeurt sinds mensenheugenis vele miljoenen keren, zonder dat dat ooit wordt verhinderd. Het is de normale, biologische gang van zaken… Maar niet in huize Buigsaem - de Tanque. Riet kwam stralend binnen met in haar armen een coconvormig, langwerpig ding. Een soort reusachtige tampon. Tussen de wikkels zat een hologig gezichtje verscholen, waaruit een vreemd geluid opsteeg. Daarover straks…

Riet tilde Charlie een stukje van zich af, ogenschijnlijk om de baby in de armen van haar vader te leggen. Met gestrekte armen stond Kommer klaar om - ontroerd - zijn dochter over te nemen; een eeuwenoud menselijk ritueel. Surprise: Riet gaf het kind helemaal niet uit handen, maar haalde het - alsof het een geurige sigaar, vers uit het kistje betrof - bliksemsnel onder Kommers neus door. Hij kon er letterlijk even aan snuffelen. En dan met een grote, soepele zwaai, ogenblikkelijk weer weg van hem. Het kind werd op tafel gelegd en Riet ging over op verschonen en dergelijke. De overblufte Kommer wilde zich ook aan tafel zetten om het wonder nader te bekijken. Maar Trien posteerde zich - net iets eerder dan Kommer - aan die lange tafel op een manier, dat hij er niet langs kon glippen. Het werkwoord “bekijken” dekt de lading niet; eerder was het bezichtigen-op-afstand. Die tafel was namelijk ruim twee meter…

Hij slikte wat weg en om de lucht wat te klaren vroeg hij iets over het gekke geluid. De baby klonk als een muis in doodsnood, die net in een val was terechtgekomen. Het zou Pseudokroep kunnen zijn… Wel, Kommer zat ook in de val: het bleek, dat zijn interesse in zijn biologische kind irritaties opriep. De dames vonden zijn vragen veel te intiem; zelfs ongepast. De afkeurende gezichten van de moeders deden hem maar zwijgen… Tja, wat blijft er dan nog over om te bespreken. Hij ging maar weer naar huis na dit bliksembezoek. En dat was nou precies wat de strategie van de dames beoogde te bereiken.

Zijn hart bonsde in zijn keel, zijn bloeddruk was ongezond torenhoog, maar gelukkig had hij - weer thuis gekomen - de tijd om bij te komen van de schrik. Hij mocht tenslotte pas een half jaar later weer op bezoek komen…

Er zijn componisten en schrijvers, die onder invloed van (vul maar in) de prachtigste muziek en verhalen schreven. Schrijfgiganten F. Scott Fitzgerald, Ernest Hemingway en Tennessee Williams kon je niet vaak betrappen op een nuchter moment. Maar dat verhinderde hen niet om grootse literatuur te scheppen. Met zulke imposante voorbeelden gooi ik het maar op realistische fictie aangezien genotsmiddelen niet tot mijn levensbehoeften behoren. Ik kan hooguit meegerookt hebben om bovenstaande onzin te kunnen bedenken. Volgens mij ging het zo:

ooit maakte ik aantekeningen over gebeurtenissen, die mij beroerden. Deze heb ik simpelweg nu maar eens uitgeschreven. Bizarre gebeurtenissen, die ik ronduit absurd vond waren volgens anderen, (zeker de beschreven personen) echter doodnormaal. Wel, dan kunnen ze ook worden gepubliceerd. Tegenwoordig staan op het internet reviews over van alles en nog wat om de consument te helpen bij de aankoop van het een of ander. Dit is mijn review waarin ik een blauwdruk, die van Riet en Trien, bespreek over lekker goedkoop baby’s shoppen. Binnenhalen die hap en vervolgens zorgen, dat de gulle schenker er gillend vandoor gaat.

Hierna volgt ”?Het zit in de familie” Afl. 8 In de heilige, gruwelijkse staat verbonden. Daarbij aangetekend, dat het over andere families en andere familievreugde gaat. Dat betekent niet dat we voor eeuwig afscheid nemen van Kommer, Riet en Trien, want dit olijke trio komt in een van de volgende afleveringen terug.

Schrijver: harrem, 31-03-2019




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 29 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)