Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3529):

Het zit in de familie 9

De komst van de she devil

Afl. 9 De doos van Dora.

Mijn zoektocht naar familievreugde en het bijbehorende warme bad eindigde voorlopig in aflevering 8 bij de familie Van de Beerput. Die had iets met het bovennatuurlijke. De cliffhangende vraag was: is in meisje Wybertje de rusteloze ziel van de overleden Oma Emma teruggekeerd? De aanduiding “Overoma Emma” zou beter zijn, want na een geboorte-explosie ontstond er een nieuwe generatie achterkleinkinderen (waaronder Wybertje). Maar iedereen zei vóór de geboorte-uitbraak al Oma Emma.

Circa 900 miljoen hindoes zullen instemmend knikken als ik het thema reïncarnatie uitmelk. Wybertje vertoonde namelijk verrassende Emma-kenmerken. Maar met enig benul van erfelijkheidsleer is daar niets bovennatuurlijks aan. In mijn eigen familie komt de aardbeineus voor, die bij een oudoom nogal prominent aanwezig was. Hij had zo’n opgezwollen orgaan op zijn gezicht zitten, waar je aandacht op magische wijze naar werd getrokken. Je kon er niet omheen, zo’n knoeperd. Maar om nou te zeggen, dat mijn - minder fraai uitgevallen – jongste dochter de reïncarnatie van mijn oudoom is, gaat me te ver. Een bijkomend voordeel van dat knolvormige voorwerp is, dat zij haar neus nergens in steekt. Bang, dat men bij de aanblik flauwvalt of zo. Maar genoeg geneuzel.

Na haar dood leefde Oma Emma voort in de gedachtewereld van de familie. Men was ervan overtuigd, dat ze ergens rondwaarde en processen kon beïnvloeden. Zo was er het denkbeeldige “zwarte lijstje”. Speels grapte men erover dat die-en-die op het zwarte lijstje van Oma Emma moest worden gezet. Dat waren dan mensen aan wie de Van de Beerputjes zich stoorden. De genoteerde personen verging het daarna slecht...

Familiebreed ontkende men het bestaan van het Opperwezen en een hiernamaals. Het fanatisme waarmee dat gebeurde had op zijn beurt weer religieuze trekjes. Tegenstrijdig daarmee was de obsessie met die nog steeds actieve, dode Oma Emma. Je gelooft in het bestaan na de dood of niet, maar het is zelfoverschatting als je bepaalt wie mag rondspoken en wie niet. Oma Emma deed dat kennelijk vanuit een hiernamaals waarin ze zelf niet geloofde.

Het kwam de familie gewoon goed uit om eigen verantwoordelijkheid voor rotstreken af te schuiven op een dood familielid. Als een, de familie onwelgevallige, persoon hard onderuit werd gehaald, kraaiden ze dat Oma Emma erachter zat! Sadistisch leedvermaak was hen niet vreemd. Bij zo’n collectief gedeelde eigenschap denk je aan een apart gen. Er bestaat een zogenaamd “krijgers-gen”, waarvan de dragers beduidend agressiever zijn dan de rest van de mensheid. Ik vermoed dat in de familie Van de Beerput het zogenaamde “krengen-gen” circuleert.

Bij Wybertje manifesteerden zich rond haar vijftiende lelijke karaktereigenschappen. Eerder vertoonde haar vijf jaar oudere halfzus, Hermien, al rare kuren. Deze stond al jaren onder behandeling van het RIAGG. Als vijfjarige had ze op de kleuterschool met een schaar een stuk uit de jurk van een ander meisje geknipt. Dat arme kind stoorde haar op de een of andere manier. Hermien was het product van moeder (Pan)dora en de eerste man uit een lange rij. Moeders had twee keer een kind met een kaduuk moreel kompas gescoord.

Ze was eigenlijk een levende Doos van Pandora waaruit het onheil in de gedaante van Hermien en Wybertje ontsnapte. Ik beperk mijn aandacht tot Krikke’s kind Wybertje. Die onderging een spectaculaire gedragsverandering in haar puberteit. Ooit was Wybertje een innemend, poezelig poppetje. Als peuter voerde ze – volgens moeder Dora – hele gesprekken met haar overgrootmoeder. Als je niet tot de familie behoorde zou je denken dat Wybertje gewoon deed wat elk ander kind deed: alleen in de kamer, zich overgevend aan haar fantasie terwijl ze tegen de Barbiepoppen aan kletste. Maar voor Dora is dat allemaal veel te gewoon. Haar kinderen waren per definitie bijzonder. Desnoods gek, zolang ze maar speciaal waren. Dora presenteerde zich graag als interessant.

Een oeroude vraag is of een kind slecht wordt geboren of bij het opgroeien slecht wordt gemaakt. Het miegelt van de psychologische vangnetten voor een verdoold kind. Daar wordt professioneel aan zo'n koter geboetseerd zodat het nog wel wat wordt. Tegelijkertijd schetst dit een beeld van falende ouders en opvoeders. Maar je kunt er niet omheen dat er ook kinderen zijn, die in aanleg niet deugen. Massa- en seriemoordenaars groeien doorgaans op in een doorsnee familie. De inspiratie om moordenaar te worden zit niet standaard in de opvoeding opgenomen. Dat talent is kennelijk een “inborn error”, een weeffout.

In de Verenigde Staten en in Groot-Brittannië hebben beruchte moordpartijen door tieners plaatsgevonden. Er lijkt een fysieke, mogelijk leeftijdgebonden begrenzing te bestaan. Je armpjes moeten lang genoeg zijn om een AK-47 of een M16 (automatische geweren) te bedienen. Bij een vluchtige check onder kindmoordenaars kwam ik niet beneden de leeftijd van twaalf jaar uit. De melding van een vierjarige moordenaar in Egypte (die al voor zijn tweede levensjaar een moord zou hebben gepleegd) laat ik maar buiten beschouwing, want daar zit een politiek gemotiveerd luchtje aan.

Wybertje ontwikkelde zich in de loop de jaren tot een compact propje. Boze tongen beweerden dat ze de bokkenpoten van de duivel had. Ze had namelijk opvallend harige benen (en idem bovenlip). Maar ook innerlijk veranderde er een en ander.

Hoe kan zo schattig klein baby’tje als Wybertje transformeren naar een vilein, vernietigend wezen, zoals beschreven in het vervolg? Dat is nauwelijks te bevatten. Het is een heikel onderwerp, dat door de verguisde criminoloog Wouter Buikhuisen ooit onder de aandacht werd gebracht: aanleg voor slechtheid. Die stellingname kwam hem duur te staan. Tientallen jaren later lijkt hij te worden gerehabiliteerd. Zijdelings bepaalt dit onderwerp de inhoud van het

Vervolg: “Het zit in de familie” Afl.10 Het satanskind

Schrijver: harrem, 12 apr. 2019
12 apr. 2019


Geplaatst in de categorie: familie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)