start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (449)
afscheid (16)
algemeen (83)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (24)
discriminatie (10)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (25)
erotiek (1)
ex-liefde (2)
familie (19)
feest (6)
film (9)
filosofie (27)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (7)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (11)
humor (111)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (12)
internet (21)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (54)
koningshuis (15)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (111)
mannen (5)
milieu (9)
misdaad (25)
moraal (22)
muziek (32)
natuur (20)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (17)
overig (15)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
planten (1)
politiek (70)
psychologie (36)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (10)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (100)
sterkte (4)
taal (28)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (15)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (4)
verkeer (19)
voedsel (19)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (24)
welzijn (17)
wereld (7)
werk (14)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1237):

Een verre vriend

Eerder beschreef ik Joep. Hij heeft fascinerende buren: buurman Jan Braak en de overburen, een “echtpaar” met verschillende achternamen die ik maar aanduid als Jut en Jul. Deze vier personen passen in een bizarre scène, die niettemin authentiek is.

Joep, die zijn twee hondjes uitliet, zag een doodsbange man naast zijn fiets staan, machteloos proberend een forse witte Engelse Bullterriër van zich af te houden. Joep herkende in de hond Rico, die zelden werd uitgelaten. Hij leidde een treurig bestaan in een achtertuin met een wrakke schutting. Klaarblijkelijk was hij, verlangend naar een ommetje, uitgebroken.

Joep stapte met zijn hondjes op Rico af, maakte zijn broeksriem los en haalde deze onder de halsband van Rico door. Aan zijn hondenriem bevond zich een extra musketonhaak, die nu dienst kon doen om Rico degelijk vast te leggen. Dat lukte niet omdat blije Rico rondstuiterde en er een spelletje in zag. Joep vroeg de zojuist ontzette fietser of hij die musketonhaak aan Rico's halsband wilde vastklikken. De man weigerde botweg met: “Neen, want ik laat mijn fiets van 1000 Euro niet alleen staan”… Joep: “Als ik Rico niet goed vast krijg, rent hij straks achter u aan en we zijn hier vlak bij een gevaarlijke snelweg.” De man haalde nonchalant zijn schouders op met: “Het kan me geen ruk schelen dat hij dan onder een auto komt… Succes ermee en aju!”

Op de fiets kwam toevallig buurman Jan Braak met zijn hond aan. Toen hij dit tafereel zag, remde hij schielijk en maakte gauw rechtsomkeert.

Ook Jut en Jul reden met hun auto langs dit tafereel en… reden gauw door. In de achteruitkijkspiegel volgden ze de gebeurtenissen belangstellend.
Jut: "Buurman redt het hopelijk"
Jul: "O, o, wat is die fietser bang, zeg. Hij heeft echt hulp nodig"
Jut: "Jammer, dat we de auto niet kunnen keren"
Jul: "Ja, jammer is dat, anders hadden we vast geholpen"

Jut knikte instemmend en gaf een dot gas

Joep, begaf zich struikelend over zijn eigen broekspijpen naar huis. Een klein jongetje kwam opeens huilend op hem af: Rico's baasje. Duidelijk te klein om zo'n spierbonk aan te overhandigen. Joep stuurde hem naar huis om zijn moeder op te halen. Terwijl hij zijn hondjes achter de voordeur worstelde, kon hij eindelijk Rico normaal aan de hondenriem vastleggen.

Moeders nam haar hond beleefd in ontvangst, niet erg blij overigens. Kort erop was Rico wonderbaarlijk genoeg opeens verdwenen.

Schrijver: harrem, 28-11-2015




balBiografie van deze schrijver





Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 79 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:harrem
Datum:13-12-2015
Bericht:Gabriëla Mommers:
Ik zal dan maar zwijgen over de bestelbus met Pools kenteken, waaruit gemiauw en geblaf opsteeg.

Jij hebt een leuker slot, dat best zou kunnen.

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:07-12-2015
Bericht:Rico is er vandoor gegaan. Hij heeft een dakloos baasje gevonden die hem liefdevol verzorgt, hem de hele dag uitlaat terwijl ze samen de straatkrant verkopen, en die hem 's nachts meeneemt naar de nachtopvang waar ze samen slapen en eten van de opbrengst van de krantverkoop.

Naam:harrem
Datum:28-11-2015
Bericht:J.R.:

't Is toch wat met “gefictionaliseerd realisme”, waarover ik af regelmatig bekende dat ik me daar vaak aan bezondig. Ik zal je niet vervelen met de definitie.

Zou het kunnen, dat de miese lafheid van keurige buurtbewoners werd beschreven? Misschien is Rico het vehikel is waarop ik de beschrijving van ruggengraatloze mensen aanbracht. Overigens liet ik me inspireren door levende voorbeelden, maar die zie jij vast ook. Is het niet om ons heen dan wel op de tv. De setting is echter geen reportage ofschoon de elementen originele voorbeelden kennen. Her en der weggeplukt en hier bij elkaar gestopt in een gefictionaliseerd realistisch kader.

Een open einde, zoals hier het geval is, heeft als kenmerk, dat je het zelf mag invullen. Ik ken het lot van Rico dus ook niet, want hoe reëel is een "authentiek" genoemd stuk van een fictieschrijver? Zoveel hoofden zoveel zinnen… Zoveel lezers zoveel einden. Jij geeft zelf al een paar mogelijke einden. Vond ik wel interessant, want zo zou het kunnen. Maar ook niet. Een ander breit er weer een ander einde aan. Zo hou ik jullie lekker bezig.

Ergens anders geplaatst, leverde ditzelfde stuk soms zulke uitgebreide reacties op, dat er nieuwe verhalen als “spin off” verschenen in de reactiekolom. Die creatieve commentaren met oplossingen vond ik fascinerend. En dat n.a.v. een simpel stukje tekst van 400 woorden… Kennelijk inspireerde het lezers om ook in de pen te klimmen. Mooi zo; 't begint met een reactie schrijven en – wie weet – eindigt het met een literatuurprijs. Als ik dat uitlokte... prima!

De aanklacht die je aanbeveelt zal niet lukken als de politie erachter komt, dat ik alleen maar een oefening van de hersens aan het doen was (stimulering van de schrijfkwab, weet je wel).

Je inzendingen en commentaren zijn trouwens altijd welkom en heel lezenswaardig.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:28-11-2015
Bericht:Sorry, maar ik snap het eind niet goed, hoezo is Rico 'wonderbaarlijk genoeg opeens verdwenen'? Dat Rico zelden werd uitgelaten en depressief in de achtertuin ijsbeerde, is op zich al tragisch genoeg, maar moeten we daar als lezer ook nog de eventuele moord op die stoere hond aan vast koppelen. Of de achterlating van Rico aan een nare boom in een donker en kil bos, totdat hij van honger en dorst het loodje legde. Je moet die asociale mensen aanklagen, Harrem, want die verdienen een lange celstraf. Doe het voor Rico!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)