start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (443)
afscheid (16)
algemeen (83)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (23)
discriminatie (10)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (25)
erotiek (1)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (9)
filosofie (27)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (7)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (11)
humor (110)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (12)
internet (20)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (54)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (111)
mannen (5)
milieu (9)
misdaad (24)
moraal (22)
muziek (30)
natuur (20)
oorlog (9)
ouderen (5)
ouders (17)
overig (15)
overlijden (9)
partner (3)
pesten (6)
planten (1)
politiek (69)
psychologie (35)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (10)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (100)
sterkte (4)
taal (28)
tijd (15)
toneel (2)
vakantie (15)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (4)
verkeer (19)
voedsel (19)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (23)
welzijn (17)
wereld (7)
werk (14)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1825):

Sletvrees

Gisteravond weer eens een gedeelte van een aflevering uit de serie gezien, waarin Sunny Bergman op onderzoek is naar wat er op sexgebied overal in de wereld gebeurt.
Gelijk maar even corrigeren, voordat een mogelijke lezer dat doet – nee, natuurlijk gaat het niet alleen maar om het ‘technische’ gedeelte, er is nog zoveel meer.
Maar gisteravond ging het voor zover ik heb gezien wel weer om het technische gedeelte. Antieke vibrators werden getoond en er werd verteld hoe ‘nymfomane’ vrouwen in uiterste gevallen werden behandeld. Soms zelfs met een verwijdering van de clitoris.
Ach, ik heb het met verbazing bekeken. Die Rus die lessen gaf in hoe vrouwen correct te beminnen – mooi gezegd toch? Een man die vertelde dat hij dacht een goede minnaar te zijn – hij kreeg nooit klachten. Jullie vrouwen zeggen ook nooit iets, dus dan denk ik dat ik het goed doe.
Misschien toch een beetje een ongevoelige hork. Als je een beetje gevoel in je donder hebt, dan merk je toch dat een vrouw faket en dat ze zich voor jou onderwerpt, om van het gezeur af te zijn. Voor mij persoonlijk hoeft het dan al niet meer.
Ja, ja, ik zeg het maar even 'open en bloot' (dàt was een spannend programma vroeger). Daar zaten wij met zweet in de handen, en beroering op andere plekken, naar te kijken. Maar nu weten we hoe het echt zit en het voorlopig altijd zal blijven.
Beste mensen wij zijn veredelde (het 'edele' zit dan in het stukje verder ontwikkelde verstand) dieren en blijven dat nog een poos voorlopig. De man jaagt nog steeds op vrouwtjes en wil er zoveel mogelijk bevruchten. Het vrouwtje lokt hem, om aan haar behoefte aan nageslacht te bevredigen en voor de rest gelooft ze het wel.
Oh, Oh wat erg hoor ik sommige vrouwen en misschien een enkele man denken – wat een primitieveling. Denk wat u denken wil, maar het is zoals het is.
Maar waarom ik u dit oeroude verhaal uit de doeken doe is omdat ik vannacht fantastisch heb gedroomd.
Hoe of wat ik weet het niet meer, maar ik belandde in een situatie waarin ik een mooie vrouw in mijn armen nam om haar te troosten en ja je weet hoe dat gaat, een armpje om haar heen, een welgemeende knuffel, lippen die elkaar raakten, veel troostende woorden.
Zo van ja, ‘jij hebt het ook verdomd moeilijk, het is ook zwaar allemaal en dan sta je er ook nog alleen voor.’
De omarming werd steeds intiemer en de woorden en strelingen steeds intenser.
En ondertussen fluisterde het mannelijke primitieve ikje in mij: ‘als je nog een beetje meer je best doet, lul je haar zo het bed in’.
Verdorie dacht ik, jij kleine smeerlap. Er ontstaat hier iets heel waardevols en dan ga jij toch weer ‘het beest’ in mij er bij betrekken. ‘Ja maar’, fluistert mijn diepste ikje, jij bent toch wel een echte kerel – dat is toch uiteindelijk wat je wil?’
Weet u wat ik heb gedaan? Nee dus, nou, ik heb hem een schop onder z’n kont gegeven en gezegd op te rotten. Ik heb hem aan de kant geschoven. Heb haar verder getroost en het was goed. We zijn nog steeds goede vrienden - in die droom van vannacht.
En vanmorgen werd ik wakker met een goed gevoel. Nee, helemaal niet met het gevoel van een gemiste kans.
Nee met het gevoel dat ik met het tonen mijn gevoel haar heb kunnen troosten en helpen.
Het kan dus wel, de misschien iets meer vrouwelijke kant in iedere man de ruimte geven. Zouden we vaker moeten doen.

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 25-05-2019



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 82 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)