Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 1941):

De dood… een plekje in ons leven

Tot de core business van onze monarchen hoort - naast linten doorknippen en begripvol luisteren naar door het noodlot getroffen onderdanen - de boel zo bij elkaar houden. In 2020 gaat het spannen, want - net als Sinterklaas rond 5 december het veel te druk heeft in zijn eentje - kan WA wel een hulpkoning gebruiken. Misschien kan Bea bijspringen. Immers, in 2020 vieren we 75 jaar bevrijding. Daar is in principe niets anders aan dan 74 jaar of 73 jaar bevrijding, behalve dan dat het zo'n mooi afgerond getal is. En behalve dat onderhand de laatste levende getuigen van de oorlogsellende er zelf bij zijn. Want dat vieren wordt voorafgegaan door gedenken van wie er vielen.

WA heeft het druk zat, want naast de talloze herdenkingsbijeenkomsten gaat het gewone werk ook door: ontbijten met kindertjes in de peuterspeelzaal, hier en daar een defileetje afnemen en een rijtochtje met de glazen koets. Dat vehikel zit overigens zo dik in het goud, dat verwarring met de gouden koets begrijpelijk is. Dus WA en Max moeten wel goed opletten waar ze instappen. Maar ik dwaal af… 's Konings agenda voor 2020 staat bol van de herdenkingen, maar ik hoop van ganser harte dat hij 15 augustus 2020 even open houdt voor het volgende:

Dus kamerheer (waarschijnlijker: secretaris) van de koning opgelet! Noteer het vast op de kalender in WA’s werkkamer. Temidden van die talloze herdenkingen is er eentje, die door zijn bescheiden onopvallendheid mij juist wel opvalt: de jaarlijkse herdenking bij het Indië Monument in Den Haag. Op die dag worden ieder jaar bij dat monument alle slachtoffers van de Japanse bezetting (en de directe gevolgen daarvan) van Nederlands-Indië herdacht. Tussen alle mooie woorden wordt zoiets banaals als geld nooit genoemd, maar zo'n "direct gevolg" eventjes noemen past wel in deze column, namelijk:

Nederland is het enige land ter wereld dat zijn ambtenaren en militairen in de vroegere kolonie Nederlands Indië tijdens de Japanse bezetting niet doorbetaalde. Moet je nagaan wat de regering zich zo bespaarde. Tegelijkertijd hadden duizenden mensen drieënhalf jaar geen inkomen; stelt u zich dat eens voor… Terecht winden we ons in deze tijd op over de bizarre gang van zaken rond de zogenaamde toeslagenfraude. Ik mag lijden dat desbetreffende door de Belastingdienst kaalgeplukte ouders gauw hun geld terugkrijgen, want de ambtenaren en militairen uit Nederlands Indië wachten al bijna 75 jaar op achterstallig salaris. Dus ouders, maak je borst maar nat! U moet een beetje geduld hebben…

Terug naar de drukke agenda van WA. Bij die ingetogen herdenking bij het Indië Monument zijn elk jaar hoogwaardigheidsbekleders uit de burgermaatschappij en uit de militaire wereld aanwezig. Kleinschaliger dan de Dodenherdenking op 4 mei op de Amsterdamse Dam is het niettemin een heel integere gebeurtenis. Bescheiden klein gehouden is het verdriet, dat die ene dag van het jaar naar boven komt drijven. Nou zou je denken, dat in de afgelopen 74 jaar ooit eens iemand van het Koninklijk Huis daar ook bij aanwezig zou zijn. Ik kan het op het internet niet helemaal terugkijken in de geschiedenis, want het internet is veel jonger dan 74 jaar. Maar zo te zien schitterde in al die jaren het Koninklijk Huis bij de herdenking. Nou wordt zonder hun doorluchtige aanwezigheid die serene herdenking er niet minder op, maar de aanwezigheid van de majesteit fleurt de boel wel op.

Majesteit… reserveer alstublieft 15 augustus 2020. Dat monument staat op wandelafstand van uw paleis Huis Ten Bosch. 75 jaar is zo’n mooi rond getal. Weet u wat ook een mooi rond getal is? Nul. Want nog even en dan zijn er van het handjevol nog levende getuigen nul over.

Schrijver: harrem
23 dec. 2019

2,7 met 3 stemmen 54



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)