Inloggen
voeg je column toe

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 2077):

Erotisch zijpaadje

In mijn vorige drie columns was er aandacht voor het BCG-vaccin, dat getest wordt op senioren. Potentieel vaccin tegen corona! Er was een discrete hint: bij hen is de uitslag mogelijk onbetrouwbaar als ze als twintiger zijn ingeënt met het BCG-vaccin tegen tuberculose. Dus wellicht al immuun waren. Voordat we kunnen spreken over een doorbraak moeten we ons realiseren dat die doorbraak misschien al bijna 80 jaar sluimerend bestaat.

Maurice de Hond is er nog niet met deze vette kluif vandoor gegaan. Maar hij heeft zo zijn eigen luchtkastelen. Dat Thierry B., die enigszins verwaasde politicus in D.H., deze theorie nog niet heeft ingepikt valt me tegen. Die zou hij bij zijn overige non-statistische, niet-onderbouwde "bewijzen" kunnen voegen. U zult zeggen, dat het woord "verwaasd" niet bestaat, maar dat doet het nu wel. Ik kan er niks aan doen, maar als ik die man zie denk ik: "Jeetje, wat is die man verwaasd!".

Van mijn filosofie over het BCG-vaccin heeft u de buik vol. Maar als grondige lezer is het u vast opgevallen, dat ik even een zijpaadje bewandelde. Dat voerde mij in gedachten naar het Academisch Ziekenhuis in Utrecht, waar ik als 18-jarige student in de zomer een vakantiebaantje had als verpleeghulp. Daaraan heb ik een grondige hekel aan poetsen en schoonmaken overgehouden. Het is dat het vrouwtje de boel een beetje aanzwabbert, anders kon u dat aan mijn interieur zien. (Nou ja… vrouwtje? Opgemeten in Engelse inches misschien).

Aanleiding voor dat uitstapje was de gewetensvraag of er dan nooit warme momenten waren in een diepvrieshuwelijk. Ik had mij laten ontvallen dat het went voetveeg te zijn. Zelfs als je de confrontatie met schoenmaat 52 aangaat… Die momenten waren er, maar in het pre-vrouwtje tijdperk. En dan is het cirkeltje rond getrokken, want zo beland ik bij dat vakantiebaantje.

De longafdeling van dat ziekenhuis… Ach, zuster Boonekamp, die rijpe robuuste zuster Boonekamp. Vergeet zuster Boonekamp maar. Want veel meer nog: "Ach, zuster Krolsding!", negentienjarig huppelk*tje met de voornaam Mies. Toevallig de naam van de poes bij ons thuis. Wat wekte dat bloedmooie meisje niet op bij mij, onnozele en onervaren knaap? Bij de eerste kennismaking op de longafdeling werd mij meteen uitgelegd dat zuster Mies onlangs verloofd was, een status die haar niet verhinderde zich zeer verleidelijk te gedragen. Zelfs als ze een karretje voor zich uit over de gang duwde, pakte dat bij haar uit als een wulpse act. Voor een meer levenservaren jongeman zou dat een teken aan de wand zijn geweest. Ik dacht, dat ze kronkelde, omdat het merkje in de kraag van haar blouse in haar nek kriebelde. Een vijftienjarige van nu met smartphone is ook wereldwijzer dan ik toen was. Social media storten tegenwoordig een pornado aan informatie uit over de omgang tussen de seksen. In mijn tijd waren er povere informatiebronnen als “De Lach" (een geïllustreerd magazine) en groezelige bioscoopjes waar je niet naar binnen durfde te gaan. Zestiger jaren, godsvruchtige radio en zwart-wit tv met één brave tv-zender.

Aan de andere kant werd er niet getreurd en gezeurd in "me too"-verband. Dat demonstreerde zuster Mies zo: er was naast de verpleegafdeling een benauwend klein vertrek waar gaasjes en andere medische spullen werden opgeslagen. Ik moest in dat vertrek een openstaande kast passeren om iets van een plank ernaast te pakken. Dat lukte niet, omdat er - als een verboden vrucht - een peervormig achterdeel uit de kast stak. Ik herkende aan de perfecte anatomie zuster Mies, die voorovergebogen iets uit de kast pakte. Ik wachtte geduldig, maar ze scheen geen haast te willen maken om haar sappige billen en gebeeldhouwde benen uit de kast te wurmen. Passeren zonder tegen haar aan te schuren was onmogelijk zoals bleek toen ik mijn expeditie vervolgde. Met opstijgende opvliegers tot aan mijn toen goedgevulde kruin pakte ik vervolgens haastig wat ik nodig had van die plank.

Opeens kreeg ik dit om mijn oren: "O-oh... jij wilde mij in mijn bips knijpen". Kennelijk was ze in haar verwachtingen teleurgesteld toen ik zo dicht langs haar heen schoof, want ik wist - oprecht - van niets.

Het is helemaal tegen de huidige "me too"-moraal in, maar ik zou durven zweren, dat tot vele jaren daarna ik meermalen beledigde vrouwen ontmoette, die zich genegeerd voelden omdat ik zonder te knijpen hen passeerde. Maar dat zeg ik vooral om uw aandacht bij de les te houden. Nou het wonderlijke: je kreeg daarna de bevrijdende zestiger jaren, de flowerpowerperiode, het "alles mag"-tijdperk en dé pil. De introductie van de anticonceptiepil in 1963 voorkwam dat de voorspelling, dat in 2000 ons land 20 miljoen inwoners zou tellen is uitgekomen. Het leven werd bevrijd van taboes, maar zo'n spannend "schuiven langs de kast"-moment is er nooit meer geweest. Wat uw nogal vrijpostige vraag betreft of er warme momenten waren… Ja dus. Maar warmer dan dit kunnen we het niet maken. Dit is ten slotte een ordentelijke schrijverssite.

Maar gelukkig is er nog de Bouquetreeks, waar ik wat pikante notities van mijn onderzoekingstochten hebben achtergelaten. Mijn ervaringen in het ziekenhuis vormden een leidraad, hetgeen leidde tot succestitels als "Zuster, geef me de schaar eens aan", "Dokter, wat zijn uw handen koud" en niet te vergeten " Zuster Lies komt uit de kast". In het laatste prachtwerk is er het personage broeder Harm; dat leek me wel een originele schuilnaam voor iemand aan wie je toch nooit zou denken. Anders krijgen we dat gedonder weer met aangiften en zo.

Ach, zuster Mies… Zou zij wel het leuk vinden - als zij in 2020 op de bejaardensoos een boekje uit de Bouquetreeks, bij voorkeur laatstgenoemde, leest - en denkt:

“Snikkellennelis nog aan toe… De stoot, de spetter, de hunk uit het verhaal heeft verrekt veel weg van een vakantiekracht, die mij op mijn eigen uitnodiging heeft vakantiekracht”.

Ik weet niet of dat werkwoord wel bestaat, maar het kwam zo goed uit.

Schrijver: harrem
18 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: liefde

4,0 met 1 stemmen 53



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)