Inloggen
voeg je column toe

Columns

ALLERZIELEN

Mooie begraafplaatsen vind je overal, zowel in Vlaanderen, Nederland, Denemarken, Zwitserland, Duitsland als in Frankrijk. Maar in Oostenrijk ken ik een kerkje in de bergen. Het is geen geheim, het staat in Heiligenblut langs de Hochalpenstrasse en op het Friedhof aldaar vind je ook Edelweiss, wou daar begraven zijn of in Salzburg, in het park van het Apostolatshaus der Pallotiner (Mönchsberg).

Maar de mooiste kirkegård ligt in Noorwegen, nabij een stavkirke of liever nog op een helling nabij een blauwe fjord met besneeuwde bergtoppen en ranke dennen - en met een uitgestrekt gazon en voor elke dode een blauwgrijze, kleine, rechtopstaande steen en verder frambozenrode rozen, viooltjes en margrietjes. Je hebt er als pelgrim of toerist een weids uitzicht over de graven heen, wat rust geeft en geluk.

In ‘Langs overwoekerde paden’ citeert Knut Hamsun Tacitus die de Germanen prees, omdat ze onbevreesd waren voor de dood. En de Vikingen later hoefden zich wat dàt betreft niet te schamen. Ook wij weten dat wij niet sterven om dood te zijn, maar omdat wij deel uitmaken van een groter plan. Tacitus hield niet van opzichtige graven en pronkerige gedenktekens. Over de dode hoefde je eigenlijk alleen maar turf te gooien en dit wegens de geur! Hij wist natuurlijk niets van het schaamteloze verval dat na hem ging komen.

... Gepubliceerd in De Strandloper Natuurpunt - Afdeling Middenkust
Werkgroep Natuur- en Milieu-educatie (NME) ...

Schrijver: Johan Corveleijn
29 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,0 met 3 stemmen 118



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)