start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (515)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (53)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (51)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (19)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (11)
individu (26)
internet (19)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (36)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (310)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (63)
natuur (33)
oorlog (52)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (273)
psychologie (34)
rampen (22)
reizen (59)
religie (34)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (55)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (9)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (50)
wereld (36)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3145):

Surbek, mijn held

Op het hoofdkantoor van de wereldtafeltennisfederatie ging de vlag halfstok: Dragutin Surbek overleden! In China had hij nog veel fans, vertelde de voorzitter van de Kroatische bond, Zlatko Pospis, die de recordkampioen in het Merkur-ziekenhuis bezocht, vermagerd en lijdend aan het longcarcinoom dat hem op 14 juli fataal werd.
Surbek (8-8-1946) was een spartaans levende man die hoge eisen stelde aan anderen, maar ook aan zichzelf. Dat bleken ideale eigenschappen voor succes in tafeltennis, een sport die boordevol gecompliceerde afwegingen zit. Tafeltennis wordt daarom wel als ‘n combinatie van boksen, schaken en schermen omschreven. Daarin bleek Surbek zeer bedreven. Het was uitgesloten dat spelers tegen hem een ‘makkelijk’ punt konden scoren.
Het retourneren van ‘onmogelijke’ ballen zat in zijn repertoire. Chinese toppers kregen geen vat op zijn klasse-spel. Het leverde hem de bijnaam ‘de tijger van Zagreb’ op. Als een roofdier wierp hij zich op slagenwisselingen; veel tegenstanders werden door hem vermorzeld. Met Anton Stipancic (later met Zoran Kalinic en Zoran Primorac) was Surbek’s power-play in het dubbelspel vaak doorslaggevend. Hoogtepunten: WK-goud met Stipancic (Pjongjang 1979) en WK-goud met Kalinic (Tokio 1983).
Aan de Olympische Spelen van Barcelona (1992) bewaarde Surbek speciale herinneringen. Met Primorac en zoon Dado vormde hij het Kroatisch team dat voor het eerst als zelfstandig land meedeed. Surbek Sr., destijds 46 jaar, was de oudste deelnemer.
De grootmeester der groene tafels is niet meer. Op 19 juli werd aan deze fenomenale tafeltennisser de laatste eer bewezen. Ik adoreerde hem. Hij was mijn held.

Schrijver: Ton Mantoua, 24-08-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 116 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)