start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (515)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (53)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (51)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (19)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (11)
individu (26)
internet (19)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (36)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (310)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (63)
natuur (33)
oorlog (52)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (273)
psychologie (34)
rampen (22)
reizen (59)
religie (34)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (54)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (9)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (50)
wereld (36)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3165):

Referenda

Lang, lang geleden was ik een groot voorstander van referenda. Toen waren er nog geen referenda geweest, maar ik wist, in Zwitserland worden referenda gehouden. En Zwitserland is een mooi land met verstandige mensen, dus zal het in Nederland, ook een mooi land met verstandige mensen, ook goed zijn.

In 2001 was er in Groningen een referendum en dat referendum genas me voorgoed van de naïviteit tot dat moment. Ik was ineens volstrekt tegen. Mooie plannen en miljoenen euro’s werden door een onwetend publiek de prullenbak in gestemd. Juichend, ook nog. Ze wisten niet wat ze deden, maar ze waren gelukkig.

In 2005 was in Groningen opnieuw een referendum. Hier stemde de meerderheid voor de vrolijke Ja campagne en ging het plan door. Er staat nu een groot gedrocht vlakbij de Grote Markt, omdat in 2005 mensen die niet wisten wat ze deden, ik ook niet, stemden voor een vaag plan. Ik was en bleef tegen referenda.

In 2007 studeerde ik af met een scriptie over referenda. De vraag was niet of een referendum een goed of een slecht idee was, maar hoe je een referendum kan winnen. Dat leverde een interessant boek op, dat helaas te weinig is gelezen en dat helaas tot op heden in zijn soort niet is geëvenaard. De Besluitenguillotine. Ik probeerde oprecht neutraal te schrijven, maar lezers concludeerden uit dat boek, dat het referendum geen goed idee was. Ondertussen stond ik wat neutraler tegenover het instrument. Gemeenteraden zijn ook niet altijd even slim, dus een referendum zo nu en dan, misschien was dat geen slecht idee. Het referendum als noodrem, zoals Jacques Wallage altijd zegt.

Maar nu is het dan toch 2018 en ben ik lid van de referendumcommissie in de gemeente Brunssum. Daar adviseer ik de gemeente over de inzet van dat instrument – tot nu toe nog nooit, maar goed. Maar als het een keer gebeurt, zal ik mijn kennis graag in dienst stellen van de Limburgse gemeente Brunssum.

En ik ben toch eigenlijk voornamelijk tegenstander van het instrument. Hèt argument is niet dat mensen niet weten waar zij op stemmen of dom zouden zijn, maar dat na een referendum het denken stopt. In 2005 stemde de meerderheid voor en vanaf die dag moest en zou het project doorgaan, want het volk (minder dan 30% van alle kiesgerechtigden – er was een lage opkomst) was voor. Jarenlang is de planvorming doorgegaan en ondertussen moest ook iemand bedenken wat er in hemelsnaam in dat grote gebouw moest gebeuren. Die plannen hebben veel geld gekost en zijn, voor zover ik weet, nog niet helemaal rond. Andere projecten werden stilgelegd omdat gebouw in hemelsnaam maar ergens mee te vullen.

Het komt er. Het is, in mijn ogen, lelijk. En of het intensief zal worden gebruikt? Ik hoop het.

Zo ook de Brexit. Er is een referendum gehouden, dus Groot Brittannië gaat uit de EU. Het is overigens een vergissing een lang Groot te noemen, want je zou je zo maar kunnen vergissen over de grootheid van je land. Groot Brittannië is kleiner dan Duitsland, bijvoorbeeld. Maar goed, Groot Brittannië gaat er uit – maar hoe? Ook hier zie je enorme politieke strijd van mensen die niet nadenken. Het lijken net ratten die op een zinkend schip vechten om wie de kapitein is. En dat allemaal in naam van wat het volk zei op de dag dat het referendum werd gehouden.

Het volk wordt niet meer geraadpleegd. Het volk heeft één stem, en die stem is de stem van Nigel Farage, of de stem van Boris Johnson, of de stem van Theresa May, of de stem van Jeremy Corbyn. Met andere woorden: die ene stem van dat ene volk is niets anders dan luid onverstaanbaar gekrakeel.

Daar ben ik tegen.

Schrijver: Jan R. Lønsing, 04-10-2018


janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: politiek

Deze inzending is 40 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)