start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (515)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (53)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (51)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (19)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (11)
individu (26)
internet (19)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (36)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (310)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (63)
natuur (33)
oorlog (52)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (273)
psychologie (34)
rampen (22)
reizen (59)
religie (34)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (54)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (9)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (50)
wereld (36)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3171):

Onwetendheid Is Gelukzaligheid

Om half vijf liep ik nog even met de hond en de kat. Ons reguliere rondje. Soms rechtsom. Meestal linksom. Ook nu. Tegen de klok in. Tenminste als de wijzerplaat met het gezicht naar boven op de grond ligt. Een hele grote cirkelvormige. Wij beginnen hier bij de zes. Lopen dan vijf naar de hoek van onze straat. De hond overal snuffelend en tegenaan piesend. De kater tuin in en uit, springend huppelend, sprintend. Vanuit hinderlagen (denkt ie), doet ie schijnaanvallen op de hond. Die is onverstoorbaar bezig met z’n detective activiteiten.

Tussen twee en vijf (echte tijd, ‘s nachts) is ons hele wijkje in diepe rust. Geen verkeer. Geen gevaar. Grote kasten van huizen, villa’s, alleenstaand. Omgeven door riante tuinen. Veelal van de straat afgeschermd door een hoge, brede, dichte haag. Dus volop ruimte voor vogelvrije katten om ongehinderd te mafkezen. Te jakkeren en te stuiteren. Het hele repertoire.

Katten zijn acteurs. Dat wisten de Egyptenaren al. Honden zijn van Mars. Misschien van de Dogstar. Katten zijn van Venus. Mensen zijn van verschillende plekken uit het universum hier naartoe getransporteerd. Verschillende kenmerken. En wij maar denken, in onze onwetendheid, dat we allemaal hetzelfde zouden zijn. Of hetzelfde zouden moeten zijn. Of allemaal gelijk zijn. Of allemaal maar met elkaar zouden moeten kunnen opschieten. Of er allemaal dezelfde normen en waarden op na zouden moeten houden.

Net als honden, katten, zebra’s, hippopotamussen, huismussen, okapi’s, leguanen, zeekoeien, octopussen, zeboes, panters, giraffen, dassen, blauwe vinvissen, pinguïns, oerossen, sequoia’s, korstmossen, koraalriffen, adders, mandrils, kamelen, en niet te vergeten het vogelbekdier, de platipus, zijn we allemaal vanuit het onmetelijk grote universum bijeengescharreld om hier op deze wonderschone straathoek van de kosmos het grote experiment aan te gaan. Om te kijken hoe we het er van af brengen. Hoe we ons redden. Wat we er van maken. Of dit proefballonnetje zal opstijgen, of uit elkaar zal knallen. We zijn een pilot studie, een prototypisch probeersel.

Als het lukt, als het slaagt, kan het misschien ook elders worden opgezet, uitgevoerd. Met de nodige aanpassingen. Gebleken gebreken. Knelpuntjes. Wrijvinkjes. Ontploffinkjes. Weeffouten.

Maar gelukkig, of jammer genoeg, weten we dat niet. Dat van het experiment. Toen we hier naartoe werden gestuurd, werd ons geheugen gewist. Zodat we onbevangen en onwetend ons erin zouden storten. Zonder slagen om de arm, zonder verborgen agenda’s. Met open vizier.

Het is een kosmisch probeersel. Een gigantische operatie. Weergaloos. Bijna megalomaan, megaloster, mega-giga-expialidocious. Alles wordt geobserveerd, onbevooroordeeld, liefdevol, aanmoedigend, hoopvol, met de beste, meest zorgvuldige, geduldigste aandacht. Maar afgesproken is dat er niet wordt ingegrepen. Iedereen heeft van te voren hetzelfde contract getekend: zijn of haar uiterste best te zullen doen om er het allerbeste van te maken. Binnen de spelregels en mogelijkheden van de omstandigheden. En iedereen heeft toestemming gegeven het geheugen hierover te wissen. Om vrij te kunnen zijn. Onbevangen. Open. Niet vooringenomen. Zonder oordelen. Zonder vooropgezette ideeën, dogma’s, axioma’s, moralen.

Dus, hoe staat het er voor? Kunnen we even evalueren? Gaat het nog een beetje? Hou je de moed er nog wat in?
En..
Besef je nog wat er op het spel staat?
Dat we dit niet voor onszelf doen.
Maar voor het slagen of falen van dit experiment hier.
(Elders zijn andere experimenten bezig)
(Op veilige afstand van elkaar)
(Alle verzegeld in een eigen spiraalnevel, melkwegstelsel)

Als de goden een spelletje spelen, is het niet vrijblijvend.
Anders zou niemand zijn stinkendste best doen..

Schrijver: Ton Hettema, 13-10-2018



Geplaatst in de categorie: wereld

Deze inzending is 56 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Anneke Haasnoot
Datum:14-10-2018
Email:annekehaasnootathotmail.com
Bericht:Column naar mijn hart!

Naam:Ton Hettema
Datum:13-10-2018
Bericht:Een treffende imitatie van de primitieve denkwereld van Jerommeke of Lambiek. Drink nog een kriekske zou ik zeggen..

Naam:Karel Jong
Datum:13-10-2018
Bericht:Apart soort cryptogram, lijkt mij. Wij zijn op aardkloot gedropt. Wat maken wij ervan? Een zooitje, afgewisseld met mooie prestaties. Tja, is dat nieuws? De inleiding van de wandeling en de symboliek van de katten ontgaat mij eveneens. Moet ik maar beter lezen, of overslaan. Zoiets lees je wel vaker hier. Kortom: intrigerend en tot nadenken stemmende Dagcolumn. Maar wat mij betreft een beetje soep zonder ballen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)