Inloggen

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3519):

Leeghalen en leegzuigen

Na mijn twee enigszins deprimerende columns "Vier es en sherry" en "Enige reuring" wil ik u een opgewekter kijk op het leven geven. Daarom stuur ik nu wat positieve berichten de wereld in. Zoals deze verrassende actualiteit:

Dezer dagen zijn er grote zwermen steekmuggen gesignaleerd in de buurt van Nederlandse pensionado's in Spanje, u weet wel die uitgeweken belastingschuwe senioren. U weet tegelijkertijd, dat ik het verzin, maar het zou zomaar kunnen. Evenals dit: gevangen exemplaren onder die prikbeesten bleken antistoffen te hebben tegen corona! Die gestoken zeventigers en tachtigers moet je goed in de gaten houden. Je herkent ze aan de muggenbeten… Die insecten bevestigen namelijk mijn theorie, dat hun slachtoffers, die rond 1960 met het BCG-vaccin zijn ingeënt, wel eens immuun zouden kunnen zijn. Hoe veel actueler kan ik nog zijn?

Bijzonder weetje: onder die insecten schijnt alcoholisme voor te komen. Het laat zich raden hoe dat komt.

Ik wist het volgende niet, maar ik vernam onlangs op het nieuws, dat zich in die leeftijdscategorie tien- tot honderdduizenden landgenoten bevinden. Dat maakt hen tot een potentiële, onuitputtelijke bron van antistoffen. Is het niet hun vaderlandse plicht zich te laten aftappen? Uitwijken voor de belasting is één ding, maar dan ter compensatie één keer per maand aan het infuus voor een bloedtransfusie. Vileine tekst? Een te harde tekst? Welnee, ik geef - vanwege mijn betrokkenheid bij het welzijn van de natie - kostelijke tips. Voor het algemeen nut zou verplichte bloedtransfusie iets logisch zijn. Maar ik geef toe: als het mezelf overkomt ben ik opeens tegen.

Terugkeren naar Nederland wordt voor hen sowieso een hachelijke zaak. Zij zijn makkelijk herkenbaar zodra ze door de uitgangspoorten van Schiphol heimelijk Nederland proberen in te glippen. En niet alleen door de muggenbulten. De vrouwen (met blauw geverfd haar) hebben zonder uitzondering een herkenbare bloemetjesjurk aan. Behalve grijs of geen haar en een veel te bruine, gelooide huid vallen de mannen op doordat ze veelal korte, onesthetische broeken dragen. (Let maar eens op bij zonnig weer: mannen van 65+ trekken dan zo’n nostalgische jongensshort aan, die een jonge vent vertikt te dragen). Vanaf het moment van aankomst moeten ze uitkijken voor orgaanoogsters. De taxichauffeur, die galant een portier opent en o zo behulpzaam de koffers in de achterbak plaatst kan er een zijn. Of die hartelijke vrijwilliger, die net aangekomen senioren opvangt en begeleidt. Begeleidt… naar de slachtbank zeker!

Dus iedereen met Spaanse connecties opgepast! Zelf heb ik geen verwanten in die streken, maar familieleden van mijn aanbedene, die in Spanje overwinteren, kunnen bij terugkomst worden leeggehaald respectievelijk leeggezogen. In huize harrem zijn mijn levensreddende tips echter aan dovemansoren gericht. Dat verdient een toelichting:

In een stroef lopend huwelijk werd ik zelden serieus genomen. Je went er wel aan, vooral als het elke dag onveranderlijk hetzelfde is. Het vrouwtje (nou ja… ooit regionaal kampioene kogelstoten) herinnert mij er nog dag in dag uit aan wat een sukkel ik ben. En weet-je-wat... als ik kijk naar wat de erotische verovering van mijn leven had moeten zijn, kan ik haar alleen maar gelijk geven. Jeetjemekreetje… welk geluk heb ik vroeger als los zand door de vingers laten glijden? De Bouquetreeks heeft wel een paar voorbeelden daarvan voor de geïnteresseerde lezer.

Maar om actueel te blijven: vanaf nu gaat ‘s avonds voor het slapen die muggenlamp met blauw licht weer aan.

Schrijver: harrem
16 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 22



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)