start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (67)
bedankt (42)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (44)
drank (14)
economie (17)
eenzaamheid (119)
emoties (200)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (67)
feest (25)
film (19)
filosofie (63)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (24)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (112)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (116)
internet (29)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (71)
koningshuis (21)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (46)
liefde (175)
literatuur (66)
maatschappij (141)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (49)
muziek (127)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (51)
ouders (18)
overig (24)
overlijden (42)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (73)
psychologie (114)
rampen (22)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (35)
toneel (4)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (71)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (16)
voedsel (23)
vriendschap (71)
vrijheid (33)
vrouwen (36)
welzijn (52)
wereld (34)
werk (62)
wetenschap (14)
woede (63)
woonoord (58)
ziekte (115)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3884):

SOS kinderdorpen

Het was een doordeweekse avond in Amsterdam Oost.
Er werd aan de deur gebeld. Ik vroeg me af wie er in de avond aan zou bellen.
Het was een blonde jongeman met een boodschap over SOS kinderdorpen.
Ik vroeg hem waar hij voor kwam en of hij geld wilde. Hij deed steeds een trapje verder de trap op en vertelde tamelijk hyper zijn verhaal. Hij had er een opleiding voor gevolgd vertelde hij trots en hij deed met een gevoel van drama in zijn stem zijn verslag over de weeskinderen uit Syrië.
Hij praatte op een manier alsof hij er vanuit ging dat iedereen iedere dag bezig was met de verschrikkelijke situatie in dat verscheurde land. Ik vond het aandoenlijk maar de jongeman wist van geen ophouden. Hij praatte zo snel en opgewonden struikelend over zijn woorden dat ik het gevoel had dat hij ieder moment vleugels kon krijgen en op zou stijgen als een aardse engel.

Hij bracht me aan het twijfelen, hij kwam steeds dichterbij staan alsof hij me ieder moment aan kon raken. Ik stamelde wat over op internet kijken en een eenmalige gift, maar hij had overal een verhaal op. Steeds weer begon die stem opgewonden te ratelen alsof het hem tot wanhoop stemde dat iedereen gewoon een eigen leven had. Ik probeerde hem gerust te stellen, wenste hem succes. Toen wilde hij mij plotseling heel dringend een hand geven en keek hij mij diep in de ogen. Toen liep hij de trap af en belde bij de bovenburen aan om vervolgens weer de trap op te lopen en op de tweede verdieping hetzelfde verhaal te houden in een minder complete wat meer overzichtelijke versie.


Zie ook: https://www.soskinderdorpen.nl/over-sos-kinderdorpen

Schrijver: mobar, 29-08-2018



Geplaatst in de categorie: kinderen

Deze inzending is 117 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)