start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (138)
algemeen (69)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (98)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (21)
eenzaamheid (143)
emoties (215)
erotiek (8)
ex-liefde (35)
familie (74)
feest (26)
film (20)
filosofie (65)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (9)
heelal (7)
hobby (18)
humor (276)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (125)
internet (28)
jaargetijden (30)
kerstmis (36)
kinderen (79)
koningshuis (24)
kunst (38)
landschap (7)
lichaam (48)
liefde (196)
literatuur (69)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (9)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (134)
natuur (101)
oorlog (43)
ouderen (50)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (47)
partner (4)
pesten (9)
planten (12)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (116)
rampen (22)
reizen (27)
religie (92)
schilderkunst (25)
school (20)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (40)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (18)
voedsel (21)
vriendschap (77)
vrijheid (46)
vrouwen (38)
welzijn (64)
wereld (42)
werk (69)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (58)
ziekte (120)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4316):

Horizon van het vergeten woord

Het was onduidelijk waar ik het kon vinden. Ze hadden mij er wel over verteld, maar ik had te veel aan mijn hoofd om het te onthouden. Ik stond in een telefooncel in een land zonder naam. Ik belde je op, maar je was er niet. Iemand had je achter de horizon geplakt. Tussen de dansende marionetten zonder geweten, in een kleurrijk gevangenispak. Je zat achter een raam. Ik belde iemand anders, maar ook die was niet in huis. Er zat niets anders op, dan weer een avond voor de buis. Er was een programma over geheugenverlies. Het leek me handig wanneer je het verleden kon wissen. Het scheelde een heleboel onnodige gedachten.

Er bestonden geen mobiele telefoons in die tijd. Je was altijd afhankelijk van een kabel. Iemand die een vaste telefoon had, of een telefooncel. Er werden vaak brieven geschreven, maar altijd achter die horizon waar jij verbleef zonder mijn zorgen.

Mijn laatste kwartje had ik aan je besteed. Er viel tot mijn verbazing een muntstuk uit het apparaat op de grond. De glazen van de cel waren beslagen. Ik zag de taferelen op straat weemoedig aan.

De mensen liepen hier voorbij om winkels te bezoeken. Misschien kochten ze iets. Zonder jou had ik niets meer nodig. Ik raapte het muntstuk op en draaide opnieuw jouw nummer.

Schrijver: Violette Zandheuvel, 08-02-2019



Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Deze inzending is 107 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)