start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (67)
bedankt (42)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (44)
drank (14)
economie (17)
eenzaamheid (120)
emoties (200)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (25)
film (19)
filosofie (63)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (24)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (113)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (116)
internet (29)
jaargetijden (30)
kerstmis (29)
kinderen (72)
koningshuis (21)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (46)
liefde (176)
literatuur (67)
maatschappij (142)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (50)
muziek (127)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (51)
ouders (18)
overig (24)
overlijden (45)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (73)
psychologie (114)
rampen (22)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (35)
toneel (4)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (72)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (23)
vriendschap (73)
vrijheid (33)
vrouwen (36)
welzijn (52)
wereld (34)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (63)
woonoord (58)
ziekte (116)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3909):

Uit mijn moeders nalatenschap......

In een blikken, kleurig trommeltje met afgesleten versieringen bewaar ik nog de schamele en vergankelijke papieren en foto's die mijn moeder heeft willen verzamelen om mij ook postuum getuige te doen blijven van de wapenfeiten uit haar leven.
Daar is de brief, stammend uit de oorlogsjaren waarmee haar Haagse werkgever haar sommeerde terug te keren in haar functie toen zij haar zieke vader in Tilburg bijstond. Boven alles was zij gedurende haar zo ellendige en ongelukkige leven trots op de waardering, ontvangen op het kantoor en op de vriendschap van de collega's, onder wie de vriendin met wie zij het zo goed kon vinden. Verder vond ik in het kistje de fotoportretten van de zozeer geliefde zussen uit het zo talrijke ouderlijke gezin, allen bezweken aan fatale en desastreuze ziekten. Ik zie hun gezichten op de foto's en lees daaruit de trotse en vererende zusterliefde van een meisje, opgegroeid in armoede, gegeseld door armoede en ongeluk en gewend zo bitter weinig geluk deelachtig te worden, gewend het te stellen met zo weinig.
En zo heeft zij, wiens zwart-witfoto mijn wand siert alsof
na haar dood haar blikken nog liefkozend door mijn kamer dwalen, dat ik, haar dochter, getuige zou zijn en blijven.....

Schrijver: I.Broeckx, 04-10-2018



Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 47 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Jacob
Datum:04-10-2018
Bericht:Een hoop treurnis, Broeckx. En ik maar denken dat míjn leven zwaar was.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)