start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (67)
bedankt (42)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (44)
drank (14)
economie (17)
eenzaamheid (120)
emoties (200)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (25)
film (19)
filosofie (63)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (24)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (113)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (116)
internet (29)
jaargetijden (30)
kerstmis (29)
kinderen (73)
koningshuis (21)
kunst (36)
landschap (7)
lichaam (46)
liefde (176)
literatuur (67)
maatschappij (142)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (50)
muziek (127)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (51)
ouders (18)
overig (24)
overlijden (45)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (73)
psychologie (114)
rampen (22)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (35)
toneel (4)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (72)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (23)
vriendschap (73)
vrijheid (33)
vrouwen (36)
welzijn (52)
wereld (34)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (63)
woonoord (58)
ziekte (116)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3912):

Niet gewaardeerd!

Ze loopt d’r benen uit d’r gat, voor iedereen, ze doet voor iedereen wel wat, er is er werkelijk geen eentje, die haar aandacht niet verkrijgt, toch voelt ze zich alleen! Komt bij de winkels en heeft aansluiting bij deze en gene, toch, voelt ze zich verlaten!

Ze denkt voor anderen, staat voor de halve wereld klaar, oké, ze moet ze wel kunnen verstaan, echter dat is het enige maar en toch: voelt ze zich aan de zijlijn staan, ze voelt zich ondergewaardeerd, volkomen onterecht, ze voelt wat ze niet voelen moet, het “houden van” is met reces!

Als ik haar bedank, omdat ze iets voor me deed, haar later in de week, wederom spreek zeg ik automatisch: je bent lief, want dat is ze ook! Nee zeggen, komt in vriendschappen zelden voor, maar als ik haar wanhoopskreet hoor: dat ze nooit maar dan ook nooit eens hoort: dat ze lief is en er van haar gehouden wordt, slaat ze dicht!

Nee, het werd in onze jeugd nooit gezegd, ik kan het me niet heugen, nu echter ligt het anders, of dit komt omdat hier kleinkids over de vloer lopen, of het komt omdat het aangeleerd is, geen idee, maar zij heeft niet, wat ik wel heb en is het dus aan mij, te zeggen, meissie, je mag er zijn, je bent lief en ik hou van je!

Een naam hoeft hier niet bij, want ze weet wie ik bedoel! Tot snel!

Schrijver: An Terlouw, 07-10-2018


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 30 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Jikke den Hollander
Datum:08-10-2018
Bericht:Prachtig geschreven!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)