Mam hij moet zaterdag bij jou voetballen, kom je ook? Dat was de vraag die m’n dochter stelde en ik zei: als ik op tijd klaar ben, kom ik erheen….nee, de hele wedstrijd heb ik niet gezien, dat haalden we niet maar toen we aankwamen waren ze net aan de 2e helft begonnen en stonden ze voor met 3-1 , ik riep m’n kleinzoon gedag ( hij is de allerbeste…

Het bestaan van onze Tilburgse zwembaden aan de Ringbaan Oost behoort sinds lange jaren tot het verleden. In feite waren er drie baden waarover nog tot op de huidige dag vele oudere Tilburgers reppen en waaraan zij goede herinneringen bewaren. Er was een meisjes- en een jongensbad en welhaast ten overvloede ook nog een binnenbad. Uiterlijk werd het…

Ons mooie Brabant kent een prachtige feeërieke en uitgestrekte natuur en vele meren en plassen waar het aangenaam vertoeven is. Te midden van de Oisterwijkse vennen en bossen nam het Staalbergven zeker en met recht een bijzondere plaats in. Daar fietste ik eens met een vriendin op de waterfiets op de watervlakte. Muggen dansten hun dans om ons heen…

¨Meneer¨ zeg ik dan gewoonlijk, haast aarzelend, vleiend en op hulpbehoevende toon tegen een van die jongemannen die in een van die zaken die hun gigantische assortiment voor de verkoop breed wensen uit te stallen. De heren studenten of scholieren zijn dan meestal doende met vakkenvullen, opstapelen of andere onduidelijke werkzaamheden. ¨Meneer¨,…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

De prachtige, zeegroene en compacte radio, een sieraad voor mijn interieur, met een gewicht van niet meer dan twee pakken suiker, kreeg ik uiteraard zonder veel moeite aan de praat. En zoals trotse en zeer liefdevolle ouders de eerste kreetjes en gestamelde woordjes van hun kind opgetogen en verrast vernemen, weerklonken uit het apparaat spoedig…

Triest dat mensen vaak schelden en dan de naarste woorden gebruiken en oh ja: schelden in natuurlijk sowieso een gebrek aan woorden, dat weten we allemaal, maar toch hoor je elke keer opnieuw weer de smerigste woorden over straat, in het openbaar vervoer, het winkelcentrum en soms - als je gewoon buiten bent - de kanonnades door het luchtruim vliegen…

In de spaarzame en onbeduidende begroeiing in een strook naast het fietspad dat de Spoorlaan flankeert stond ik opnieuw te wankelen op mijn benen. Vele attente en uiterst zorgzame voorbijgangers hadden de gevaarlijke lus van metaal of ander mij onbekend materiaal opgemerkt met hun scherpe blikken en zij waren zo vriendelijk mij erop te attenderen.…

Aan de horizon verrijzen sinds jaar en dag de beide hoge woontorens. Wilde men de stad ondanks alles tot de metropool omtoveren die deze ondanks alles nooit zou worden? Hoe het ook zij, de hoogbouw vormt als het ware een uitnodiging voor de wanhopigen die de dood niet schuwen of vrezen, maar die deze daarentegen verwelkomen.....…

We ontmoetten elkaar vóór het Wijkcentrum; in vroegere jaren het toneel van mijn nutteloze, nodeloze en bij voortduring onbetaalde werkzaamheden. De vrijwilligers en de beroepskrachten waren er jarenlang in- en uitgevlogen als duiven in en uit een duiventil. Alle contracten waren vluchtig, onbestendig en onbetrouwbaar gebleken. De cirkelvormige verdiepingen…