start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5702):

De lezersclub

Als die gag-truc werkte bent u onderhand nieuwsgierig naar de personages Peg en Meg. Maar deze “running gags” gaan voorlopig in de ijskast. Na de mini-trilogie ("Klatsj!!", "De vleespotten van Egypte" en "Door de mand") is er deze anticlimax. Veroorzakers: mijn proeflezers. Zij vormen
één van de drie krachtvelden, die mij van publicaties kunnen weerhouden. De andere twee zijn "intimidatie"(1) en "feedback"(2).

Met intimidatie (1) heb ik (zoals de opmerkzame lezer weet) in 2012 te maken gehad. Verdacht van "smaad en laster op het internet" word ik sedertdien door het Openbaar Ministerie in de smiezen gehouden. Zo maakt u nog eens wat spannends mee: u leest dit argeloos, maar van uw belastingcenten leest een driehoofdige "taskforce" kritisch mee. Die vlooit zelfs mijn onbenulligste flutstukjes na. Je weet tenslotte nooit waar ik mijn beledigingen heb gestopt. Dit garandeert trouwens minimaal drie bezoekers per publicatie.

De uiteindelijke lezers doen er pas echt toe. Door hun feedback kan ik sleutelen aan de gewraakte website die door Justitie paranoïde wordt "gemonitord". Maar geen gemopper nou; voor drie bloggers in Bangladesh pakte dat gespioneer en gekoekeloer pas echt slecht uit. Een opgestookte, beledigde meute vermoordde hen op straat. Tja, het is toch wat met beledigingen.

Een aantal doorgewinterde lezers screent mijn conceptteksten met lang uitgestrekte tenen. Dat om zich in te leven in de lichtgeraakte lieden, die mijn verhalen zo ondraaglijk vinden. Wie door de waarheid beledigd wordt moet iets te verbergen hebben. De weerstand tegen verhalen over Peg en haar vriendin Meg zijn onmiskenbaar afkomstig uit hun directe omgeving. Maar de eigenlijke reden om het onderwerp Peg op te bergen is deze interessante ontwikkeling:

Mijn drie hierboven genoemde verhalen waren gebaseerd op tv-uitzendingen en dat bleek sommige lezers in de war te hebben gebracht. Benieuwd naar commentaren op andere internetteksten, die ook naar een tv uitzending verwezen, checkten we de reacties daarop. Er bleek een frappante overeenkomst, die erop neerkwam "dat men die tv-uitzending niet had gezien" en “dat men niet naar zulke programma's keek". Eén commentator onthulde "dat hij die tv-presentatoren niet kende", een raadselachtige voorwaarde om een verhaal te doorgronden.

Peg voorlopig exit en een nieuw schrijfonderwerp erin! Mijn proeflezers zijn borrelvrienden uit het café. Hun inzet kost me wel steeds een rondje en doorgaans zijn hun commentaren na zo'n rondje opgewekter dan ervoor. Laat ik enkele panelleden aan u voorstellen. Allereerst mijn Vlaamse vriendin Prof. Eulalie de Kittelaere. Zij is hoogleraar Ethiek, maar desondanks neem ik haar serieus. Eulalie over de lezers, die geen affiniteit met het onderwerp televisie zeiden te hebben: "Misschien kunnen zij zich dan maar beter van commentaar onthouden". Voor de opmerkingen "dat men niet dit en dat men niet dat…" heeft ze ook een verklaring. Vermoedelijk twijfelt men aan de juistheid van mijn verslag over de tv-uitzending. Dat mag natuurlijk, maar dat hoeft je leesplezier niet te hinderen.

Dan hebben we Taaie Tinus, zelfbenoemd lid van mijn panel. Na jarenlange omzwervingen is hij per ongeluk bij ons blijven hangen. Die gratis rondjes waren daar niet onschuldig aan. Zijn rijke mensenkennis bleek toen hij zich boog over de stelling dat een verhaal over een tv-uitzending alleen kan worden begrepen door iemand, die de uitzending heeft gezien. Tinus: “Televisie neemt allang een centrale plaats in in ons dagelijks leven; dus logischerwijze ook in de verhalen van schrijvers. Twijfel over een verslag over een tv-uitzending is gezond. Bij de regelmatige lariekoek, die van het tv-scherm afspat, is "fact checking" aanbevelenswaard. Maar laat dat je lol van het lezen niet bederven…”

Een verhaal kan niet beter of slechter zijn te genieten als je een daarin beschreven tv-uitzending wel of niet hebt gezien. Mijn beoogde slotverslag van hoe Peg zichzelf op de tv te kijk had gezet, had een hoogstandje moeten worden. Maar helaas, als geldt "eerst zien en dan geloven", dan is Peg-in-de-ijskast voorlopig eerste keus.

Wat vindt nu onze Louw ervan? Louw Loenen heeft vroeger iets schimmigs gedaan in de goudhandel en is dus de aangewezen persoon om iets over letterkunde te vinden. Zijn visie op vorenstaande: "Ik kan ademloos lezen over de Slag bij Waterloo. Maar ik hoef niet in een aanpalend weiland te hebben gestaan om die persoonlijk gade te hebben geslagen".

Volgens Louw is de tijd nog niet rijp voor een finale ode aan Peg. Daarin wordt hij bijgevallen door - last but not least - Pater Fellatius, die u hier al eens eerder bent tegengekomen. Vanuit zijn eerzame beroep weet hij als geen ander, dat hij niet per se met zijn neus erbovenop hoeft te hebben gezeten om zonde te begrijpen. Tijdens het aanhoren van een biecht moet hij zich een beeld kunnen vormen van overspel zonder ter plekke door het raam naar binnen te hebben gegluurd. Die tijdens de biecht gehoorde zonden zouden trouwens in een erotisch tijdschrift als Penthouse niet misstaan.

Heeft een onthulling nut over hoe Peg door de mand viel? Nauwelijks, maar er is meer: haar tv-optreden was journalistiek gezien "gefundenes Fressen". Zelfs de ex-presidenten Nixon en Clinton zouden een neusgroeiwedstrijd van Peg smadelijk verliezen. Tijdens Peg's tv-optredens ontmaskerde zij zich per ongeluk zelf. Doneert u vooral aan haar goede doel, dat zij promootte. Ik ben afgehaakt.

Hoe zou de onnavolgbare schrijver Simon Carmiggelt dit hebben aangepakt? Waar een willekeurige bezoeker in een café alledaagse onbenullige dingen zag, merkte Carmiggelt meer op. Neutrale scènes werden nadat Carmiggelt ze had opgeschreven ineens broekscheurend. Een combinatie van speels taalgebruik en personages die zichzelf te kijk zetten. Carmiggelt had gehakt gemaakt van Peg.

Soms doet de inhoud van een verhaal er niet toe. Vorm en stijl en die boodschap, die in dat laagje eronder verscholen zit, zijn soms boeiender. Waarom zouden die drie rechercheurs zich anders op dit moment zo uitsloven ook deze tekst te controleren?

Schrijver: harrem, 30-08-2015




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: filosofie

Deze inzending is 68 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)