start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5736):

Dringen geblazen

Het was zo'n stormachtige dag, dat er geen hond buiten liep… Maar het was wel de perfecte ambiance voor iets ongewoons.

Om een uur of 11 's avonds liet de man voor het laatst zijn hond (!) uit alvorens te gaan slapen. Het waaide zo hard, dat hij schuin tegen de wind kon leunen zonder te vallen. Iets nats en flapperigs woei in zijn gezicht, waardoor hij - tastend voor zich uit - zijn weg moest zoeken. Kennelijk was er een stuk krant, die meer weg had van een gebruikte vaatdoek, in zijn gezicht gewaaid. Hij trok het van zich af en liep ermee naar huis. Zijn hond liet merken dat een goed idee te vinden door snel voor hem uit te lopen.

Thuisgekomen legde de man het natte vodje papier te drogen over een verwarmingsradiator. Later op de avond bekeek hij wat een voorpagina bleek te zijn van een oude Duitse krant uit… 2020. Dat was me het stormpje wel als je bedenkt, dat hij in september 2015 een ommetje met de hond had gemaakt…

Geïnteresseerd las hij de koppen, die schreeuwden:
"Acht Millionen Käse-Köpfe bekommen nicht Zugang zu unserem Land…"
Met schrikogen las de man verder in de tekst voor zover deze er niet af was gescheurd. Het kwam erop neer, dat - nadat er eerder in dat jaar een Russische atoombom Londen had geraakt - er een enorme tsunami in Het Kanaal en de Noordzee was ontstaan. De gigantische drukgolf had van Nederland de volledige zeewering, zowel de natuurlijke duinen als de kunstwerken, weggespoeld. De nieuwe zeespiegel reikte nu tot ergens tussen Amersfoort en Apeldoorn. De Veluwe was strand geworden. Vele miljoenen Nederlanders waren op de vlucht geslagen en overstroomden de Duitse laagvlakte. Evenzovele Belgen waren uitgeweken naar Midden Duitsland. De St. Elisabeth-vloed uit de 15e eeuw was er niets bij.

Kennelijk groeide het in 2020 onze oosterburen boven het hoofd, gelet op de pakkende krantenkop "Acht miljoen kaaskoppen krijgen geen toegang tot ons land". Ofschoon het grootste gedeelte van de krant weg was, kon de man hier en daar nog wat verbijsterende kreten ontcijferen. Daaronder waren nog het vriendelijkst: "Duitse meisjes durven al weken niet meer op straat", "vrees dat ze onze banen en woningen afpakken" en heel verhelderend "wat doen ze hier?". En zo herkenbaar: "laten die Groningers, Friezen en Drenthen ze liever opvangen in hun eigen regio".

Echt interessant werd het relativerende commentaar van een Duitse deskundige, dat dat laatste wel eens tot grote problemen kon leiden. Immers, in de jaren ervoor waren er al duizenden blanke Zuid-Afrikaners naar Nederland gerepatrieerd. Terug naar hun stamland. Het was al zo'n dringen geblazen.

Ja, ja… je wilt je toch geen voorstelling maken van hoe dat we er in 2020 voor staan. 

Schrijver: harrem, 01-10-2015




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: actualiteit

Deze inzending is 83 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:02-10-2015
Bericht:Ja, Harrem, het kan maar zo, wie zal het zeggen hoe gek de mensen nog worden! Heerlijk origineel van je hoe je die acht miljoen kaaskoppen typeert als ongewenst in Duitsland en hoe je inhaakt op de term 'opvangen in de eigen regio', synoniem voor 'als wij er maar geen last van ondervinden!'. Feit is inderdaad dat we in uiterst roerige tijden leven en dat er heel wat openbare gekte aan de gang is. Het grootste gevaar is overigens van de IS-ers uit het Midden-Oosten en niet van de Russen, die Londen willen vernietigen. Gelukkig willen de Russen nu meewerken om die zwaarpsychischgestoorde onmensen van IS uit te schakelen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)