start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5816):

AU

Met spierpijn in mijn rechterarm en een knallende hoofdpijn wakker geworden. Wat was er ook weer gebeurd? O ja, nu weet ik het weer… Doorgezakt met HKH. Slechts een enkeling onder u weet, dat ik boottochtjes maak op De Groene Draeck. Na haar pensionering vaart HKH wat minder met die opgetuigde sloep. De laatste keer heb ik op de voorplecht met haar Titanicje gespeeld. Dat vindt ze leuk, zo met de armen wijd, haartjes in de wind...

Mijn vrouw beweert, dat ik de verhalen over het koninklijke jacht heb gedroomd. Waarschijnlijk is dat zo, maar de scènes zijn zo realistisch... Daarom denk ik, dat ik af en toe in een parallelle wereld terechtkom, waar HKH ook aanwipt. Laat ik eens terugblikken:

Zeer onlangs complimenteerde HKH - die trouw mijn stukjes leest - mij met 'dat hekelstukje over Rufte'.
"Oh pardon… Ik bedoel Rutte", giechelde zij "want zoiets had ik zelf wel willen schrijven!"
"Wat let u, KH? U heeft nu alle tijd als u tenminste niet de hele dag boetseert en uw memoires optekent."
"Nou ja, meneer Harrem, u weet dat wij ons vorstelijk commentaar voor ons moeten houden. Dus blij, dat ú er iets van heeft gezegd!"
"Graag gedaan", antwoordde ik blozend "maar wat heeft u dan al die tijd zo dwarsgezeten?"
"U weet, dat hij iedere week 's dinsdags op het paleis kwam voor overleg. Soms werd ik dol van die barst in zijn grammofoonplaat. Als hij vertelde over wat hij nu weer 'op orde had', zat ik van binnen te schreeuwen: in orde, in orde, in orde, het is 'in orde', malle oen, maar verder dan een rood hoofd krijgen, kwam ik niet."
"Oranje wellicht, KH?"

HKH liet een vorstelijk oprispinkje ontsnappen, na dit gewaagde grapje. Gelukkig is zij niet zo'n aangebrand typetje, dat gekwetst reacties geeft op een site.
"Dat is een flauw inkoppertje, meneer Harrem."

HKH en ik namen er nog maar een. Zij een beendroge sherry, zoals haar geëerbiedigde moeder dat ook graag deed, ik een Schotse Drambuie. En nog een en… toen ben ik de tel kwijtgeraakt. In ieder geval verklaart dat de barstende hoofdpijn van vanmorgen. Die pijnlijke arm echter nog niet.

"Weet u, wat ik nu van ganser harte hoop, meneer Harrem? Dat de PM tegenover een Nederlandse tv-journalist nooit meer twee zinnen achter elkaar in het Engels zegt."
"Wat u zegt, KH… U doelt natuurlijk op dat interview over de bonnetjessoap en het aftreden van Teeven. Zo van: 'Teeven is ze rait men for zis djop ent hie...' met nog zo'n hele riedel Dungels daar achteraan."
"Meneer Harrem, precies dat; ik verstond er geen bal van. En op teletekst pagina 888 hadden ze de ondertiteling niet aan!"
"Het is toch wat, KH", zei ik, want een intelligentere reactie kon ik even niet geven.

"Wat zullen we nu eens doen, meneer Harrem?"
"Nou… heeft u Scrabble aan boord? Dan kunnen we misschien een potje…"
"Hè, neen…", antwoordde HKH "ik weet wat leukers. Zal ik u een knal voor uw kop verkopen en dan zeggen dat ik u tot ridder heb geslagen. Maar, wacht eens even, heb ik u een paar weken geleden al niet in de adelstand verheven?"
"Was het dat, KH? Ik heb namelijk nog steeds een beurse schouder van dat speelse klapje van u. Dus laat dat maar zitten, want wat schokt dat nou, zo'n titel?"
"Hm, u heeft gelijk… in ieder geval niets, dat uw armzalige leven fleur kan geven. Weet u wat, we gaan het over literatuur hebben.”

En HKH vervolgde met: "Mijn lieve moeder had Gerard Reve, met wie zij in haar rozentuin op en neer wandelde en converseerde. Ik waardeer onze diepzinnige gesprekken, maar ik zou ook wel eens willen praten met moderne dichters. Ik snap alleen geen fuck van gedichten als 'bla, bloe, priet, oink-oink' en 'verdwaald ging geest overeind nachtdierbare ieder zwansbag'. Ik zweer u dat ik zulke taalmishandelingen wel lees, maar jezusallemachtig… Zit de dichter - in zijn vuistje lachend - ons nou te tillen of is er sprake van een soort getormenteerde inspiratie? Kunt u me dat eens uit leggen qua schrijftalentist?”

“Helaas KH”, zei ik besmuikt ”kan ik niet dichten en dan moet je voorzichtig zijn om iets dat op bagger lijkt ook bagger te noemen. Er zijn lezers die er verrukt van zijn en anderen durven niet te zeggen dat liefdevolle verpleging van de auteur wenselijk is. Onlangs had aanstormend talent als commentaar op een stukje van mij dit doorleefde regeltje geplaatst:

blabla, blabla, blabla

Vergeleken bij wat hij eerder had gepubliceerd, was dit verreweg zijn beste creatie!"

"Hm, dat heeft u gevoelig voorgedragen, meneer Harrem… die tekst heeft wel wat. Ik hoor een fascinerend ritme en de klankherhaling zou ik latent-muzikaal willen noemen. Dat juweeltje heb ik kennelijk gemist. Hoe kan dat nou?"

"Nou KH,de auteur of de redactie heeft zijn inzending verwijderd. Misschien om hem tegen zichzelf te beschermen."
“Ik hoor wat u zegt, meneer Harrem. Maar eerlijk gezegd vind ik het plagiaat.”
"Wie zou hij dan imiteren, KH?" vroeg ik nieuwsgierig.
"Wat dacht u van Robert Jasper Grootveld, de anti-rookmagiër? Hij en zijn provovriendjes hebben in 1966 mijn bruiloft verziekt. Tijdens zogenaamde 'happenings' rispte hij zulke 'gedichten' op."
"Dat is waar ook, KH; u en ZKH Claus in de Gouden Koets in een mist van rookbommen. Robert Jasper scoorde toen goed met 'Uche, uche, uche'. En 'Klaas komt' niet te vergeten."
"Ja, lachen hoor, wat een bak. Maar metrisch staken 'Uche' en 'Klaas' goed in elkaar. Hoewel, ik denk dat de dichter zelf een beetje te veel van die rook heeft binnengekregen."
"Dat is zeker, KH, als hij knetterstoned was, werd hij juist creatief met blabla en zo."

“Dan maar een potje armpje drukken, meneer Harrem?”, stelde HKH voor.

Mijn vrouw kan me wat met mijn zogenaamde dromen. Die pijnlijke arm zegt mij iets anders…

Schrijver: harrem, 25-12-2015




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 55 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)