start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5817):

Kerstritueel

Familieruzies dienen met de kerst als reinigingsritueel. Althans volgens de schrijver Ivan Wolffers. Het samengaan van veel alcohol en veel schoonmoeder is bij uitstek funest voor de kerstsfeer. Sowieso is dat een van de meest overschatte begrippen in onze maatschappij.

Sociologisch onderzoek wees uit, dat tijdens de kerst 25% van de relaties strandt. Een knallende ruzie ligt daaraan ten grondslag, maar een praktisch ingestelde ruziemaker gaat de strijd ook aan om geen cadeautje te hoeven kopen. En dan die zogenaamd beklagenswaardige eenzamen, die tegen heug en meug naar kerstdiners worden gesleept. Het Leger des Heils en wat vage kerkgenootschappen draaien overuren. Liefst een derde van de Britten blijkt de feestdagen echter liever alleen door te willen brengen…

Hoe het uit de hand kan lopen, bewijst Guus, die zijn carrière als seriemoordenaar is begonnen rond de kerst. Hij is gespecialiseerd in schoonmoeders. Jawel meervoud, want als je er een vermoordt, dient de volgende zich alweer aan als je - zoals Guus - goed ligt bij de vrouwtjes.

Hij is nooit een echte schoonzoon geweest, want hij is nooit getrouwd met een van de dochters in dat rijtje schoonmama's. Maar laten we de slachtoffers in spe maar gewoon aanduiden met schoonmoeders. Op naar slachtoffer uno.

Dat mens, we noemen haar Krijsje, had hem in de dagen voor kerst in een gulle bui haar oude verlichtingsset overgedaan. Dat snoer had zo'n 40 jaar lang haar kerstbomen gesierd. Beleefdheidshalve nam hij het geschenk aan, zich afvragend wat hij daarmee aan moest. Hij had namelijk geen kerstboom thuis. Omdat hij niet met haar dochter samenwoonde, wist schoonmoeder dat niet, dus die dacht een christelijke daad te verrichten met dat geschenk. Toen hij dat snoer uittestte in zijn keuken, in een poging om het keukenraam dan maar te voorzien van een lichtsnoer, bleek het kreng het niet te doen. Daarom bracht hij de doos met tig meter elektriciteitskabel terug.

Soms is het niet te verzinnen wat de aanleiding voor ruzie is. Guus verscheen aan de verplichte familiedis waar hem in de loop van het tafelgesprek tussen een paar happen door werd gevraagd of de verlichting soms niet beviel. De kinderen van Krijsje hielden verdomd goed in de gaten wat moeder gaf, want stel je voor dat er iets van de toekomstige erfenis in verkeerde handen viel! Naar waarheid zei Guus, dat de verlichting het niet deed. Toen waren de rapen gaar. Krijsje rekende op haar vingers voor, dat haar lichtsnoer het 42 jaar bij haar wel had gedaan. Waarop Guus terugkaatste dat het dan ook niet vreemd was. dat het kreng uiteindelijk de geest had gegeven. Paranoïde typetjes als Krijsje betrekken zo'n opmerking dan weer op zichzelf, want tja, de tand des tijds knaagde ook aan haar. Dat was trouwens goed te zien.

De combinatie van schoonmoeder en alcohol is sowieso al beroerd, laat staan die met-alcohol-er-in. Krijsje keek al wazig na haar eerste neut. Ze had net haar tweede achterovergeslagen toen ze pas goed los kwam: "Ja…, maar jij hebt altijd een hekel gehad aan neef Lubbert".

Waar kwam dat zo opeens vandaan? En wie in godsnaam is Lubbert, vroeg Guus zich af. Zijn blik ging rond langs het gezelschap aan tafel. Een dikke dertiger (met de nadruk op dikke) leek hem een Lubbert. De lage gelaatstrekken onder een eveneens laag voorhoofd completeerden het beeld van een kersvers opgegraven Neanderthaler. Dat moest Lubbert wel zijn.

Guus gaf zijn schoonmoeder niet graag gelijk, maar zijn spontane emotie was inderdaad, dat hij weinig sympathie voelde opborrelen voor Lubbert. Deze leek te zijn weggelopen van het schilderij van Van Gogh "De Aardappeleters". Zijn schransgeluiden deden denken aan een afvalshredder. De botjes op zijn bord gaven aan hoe hij zich inmiddels door menig kerstbeest heen had geknaagd. Het maakte niet meer uit dat Guus Lubbert van zijn levensdagen nog nooit had ontmoet. Krijsje was klaar met hem. Enige morele steun haalde Guus uit de blikken van de schoondochter van Krijsje. Die had hij eerder op de avond al huilend aangetroffen, omdat schoonmoeders haar misprijzend uitlegde, dat ze maar een waardeloos aanslibsel van haar zoon was.

In die ongemakkelijke sfeer verliet iedereen na de laatste hap de tafel en ging verspreid in de woonkamer zitten. De tv moest natuurlijk aan, geluid niet al te zacht, terwijl sommigen zich te buiten gingen aan een obligaat bordspel! Voeg daarbij nog wat kleinkinderen, die zich alleen met schreeuwen wakker konden houden.

Guus onttrok zich aan al dat gedruis door te helpen afruimen. Hij stapelde de afwas keurig op het aanrecht, waarna Krijsje de vaatwasser vulde en aanzette. Guus voegde zich na enige tijd bij het gezelschap. Door het lawaai van de vaatwasser, de tv en opgewonden kindertjes had niemand iets gemerkt van gesmoorde geluiden uit de keuken.

Geruime tijd later ging de schoondochter poolshoogte nemen in de keuken, waar ze Krijsje morsdood op de vloer aantrof. Ze zag er puntgaaf uit, maar er zat toch echt geen leven meer in. De familie raakte niet in paniek, want iedere hulp was duidelijk te laat. Er werd wat gespeculeerd over een plotselinge hartstilstand, maar dat moest een latere autopsie uitwijzen. Het stoffelijk overschot werd afgevoerd en iedereen ging een stuk stiller naar huis.

Bij de autopsie bleek, dat Krijsje gestikt was. Op onverklaarbare wijze was er een hardgekookt ei, ongepeld, in haar luchtpijp terecht gekomen. De schouwarts nam aan, dat het slachtoffer van het schrokkerige soort was, hetgeen haar kennelijk had opgebroken. Dat ze gulzig was, werd trouwens braaf beaamd door de familieleden.

Guus had al eerder vastgesteld, dat zijn kersverse familie absoluut geen echte interesse in elkaar had. Anders had iemand zich herinnerd, dat Krijsje geen eieren lustte. Dat viel Guus namelijk wel meteen op, toen hij haar in de keuken een fors, hardgekookt en ongepeld ei van 80 gram, maatje XL door haar strot douwde.

Schrijver: harrem, 25-12-2015




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 54 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)