start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5819):

Kerstgepruttel

Guus' tweede moord in het voorafgaande verhaal "Kerstgedruis” had zich in elk jaargetijde kunnen afspelen, maar de oplettende lezer begreep natuurlijk dat het op of vlak na Kerstmis was. Die arme mevrouw Biegel van Aambeien, wat een droevig lot had haar getroffen. Het is toch wat met die feestdagen, want de familiaire emoties lopen hoog op. Toen Guus een jaar later met alweer een nieuwe vriendin kerstfeest vierde, gebeurde dat onvermijdelijk bij haar familie.

U weet inmiddels hoe het werkt: Guus zit alweer in gezelschap van mensen die hij nooit eerder heeft ontmoet. De kennismaking met zijn nieuwe (derde) schoonmoeder viel hem mee. Ze was verrassend jong en sexy. Zo'n type weduwe, waarvan je vermoedt, dat haar man van uitputting is omgekomen in hun onstuimige liefdesleven. Alles in het huis, inclusief de uitgenodigde familie, ademde moderniteit uit. Dat wringt enigszins met de kunstmatig gewijde sfeer, die 2000 jaar christendom overspant. Het huis stond bol van kerstsfeer. Daar zit een tegenstrijdig element in…

Vanwege haar wulpse figuur, samengeperst in een iets te nauwe spijkerbroek (maar ze kon het hebben!), riep Guus bij die aanblik spontaan uit "oh mijn God". Voor Tulen Windjes, zoals Guus' aanstaande nieuwe schoonmoeder heette, was dat aanleiding om ongevraagd uit te leggen, dat ze niet religieus was. Maar "wel geloofde dat er 'iets' is"… Dat hoor je toch vrij vaak, vermoedelijk omdat mensen zich willen indekken, want stel je voor dat God wel bestaat. Het uiteindelijke verschil met gelovigen is, dat de laatsten hetgeen Tulen met "iets" aanduidt, God noemen.

Is het u wel eens opgevallen, dat op de tv (en pakweg welke media ook) presentatoren, die modern willen overkomen, graag vertellen "dat ze niet gelovig zijn". Alsof ze je daarmee gerust stellen. Of zich willen excuseren… Het merkwaardige is, dat niemand hen om hun religieuze beleving heeft gevraagd. Spontaan floept dat er zomaar uit alsof de presentator de tv-kijker ervan wil overtuigen, dat je hem dus serieus moet nemen. Bijgeloof is niet aan hen besteed. Wel, zo'n type was Guus' schoonmoeder in spe.

Tulen (afkorting van Flatulentia) had haar huiskamer ingericht als een heidens altaar. Daar stond de Heilige Kitschboom, een schrijn van glitter en glimmende rotzooi. Zij leek een nieuwe religie aan te hangen: de aanbidding van de heilige Kerstsfeer. In ieder geval bleek zij een aanhangster te zijn van dat weeïge gezever over menselijke warmte en goedertierenheid. Alleen in de decembermaand welteverstaan. Die sfeer wordt klaarblijkelijk opgeroepen door een vette kerstgans en zo'n Scandinavische spar. Dat laatste heeft tenminste nog historische wortels, want toen we nog heidenen waren, aanbaden we bomen. Weliswaar geen coniferen maar voornamelijk eikenbomen, maar dat terzijde…

Bij de kerstdis bekroop Guus een onbehaaglijk gevoel. Aan tafel moesten de mensen eerst elkaars handen vasthouden, zich overgeven aan een diepzinnige gedachte en deze vervolgens ook nog uitspreken. Een kerstwens, zal ik maar zeggen. Guus werd dat te machtig en toen hij aan de beurt was knalde het eruit: " O, wie-u-ook-bent, verlos ons van deze poppenkast." Daarmee was de toon weer gezet, want Tulen pikte dat niet. Ze was nog lang niet aan de beurt, maar haar veronderstelde diepzinnige gedachte, haar niet voorbereide kerstwens, gooide zij nu ook op tafel:

"Hé rare, omdat jij mijn dochter paalt, hoef je nog niet zo'n grote bek hier te hebben!" was haar bijdrage.

Vermoedelijk had ze oorspronkelijk iets stichtelijkers in gedachten, maar ja daar ging deze fijnzinnige kerstoprisping overheen. De rest van het gezelschap raffelde enigszins geschokt de eigen tekstjes nog af en vervolgens begon het geknaag aan hompen kerstvlees. Guus gedroeg zich voor de rest van de dis voorbeeldig. Na het eten waren de diverse partijen afgekoeld en begon het obligate gedonder met bordspelen en zo. Bij uitstek een gelegenheid om Tulen even apart te nemen. Guus had voor deze dagen diverse cadeautjes georganiseerd. Voor verschillende gelegenheden en uiteenlopende types had hij een uitgelezen verzameling presentjes ingepakt. Al naar gelang de situatie koos hij het juiste eruit. Hij moest wel even graaien in de meegebrachte boodschappentas voordat hij het bij uitstek geschikte cadeautje voor Tulen te pakken had. Op weg naar slachtoffer drie!

Hij klampte Tulen aan met "Sorry hoor voor daarnet. Ik wist trouwens ook niet wat een sexy jonge schoonmoeder ik zou krijgen. Daarom denk ik, dat dit cadeautje echt iets voor jou is…" Tulen leek wat overdonderd en ritste het papier af van een voorwerp, waarvan zij begreep dat het grote vreugde zou brengen.

"Wow, een vibrator! Godsammekraken, wat een mooitje. Zo eentje heb ik nog nooit gezien; wat een typisch model… 't lijkt wel een zaklamp. En roze, mijn lievelingskleur."
"Berg dat ding maar gauw op, want de rest hoeft het niet te weten," kweelde Guus zoetsappig.

Voor de meeste mensen (althans als ze geen hartkwaal hebben) zal de stroomstoot van een zogenaamde stungun niet fataal zijn. Door een aantal stroomstoten achter elkaar toe te dienen kan deze Delta PinkForce echter voor een gemiddeld gezond persoon dodelijk zijn.

Ik heb er geen verstand van, maar ik vermoed dat een vibrator zijn werk pas goed doet als je hem instelt op het afgeven van een serie prikkels achter elkaar. Die mening was Tulen klaarblijkelijk ook toegedaan.

Toen na het avondeten en na de koffie het gezelschap aan de borrel ging, trok Tulen zich terug om "eventjes op bed te rusten". Dat was tevens een mooie gelegenheid om haar nieuwe aanwinst uit te proberen. Het gezelschap hoorde op een gegeven moment wel een diepe zucht, maar ja, Tulen hè... Toen later op de avond familieleden gingen kijken op haar kamer wat ze daar toch uitvrat, troffen ze haar met een serene gezichtsuitdrukking aan. Haar hemelse glimlach verhulde echter niet, dat ze hartstikke dood was.

"Ze lijkt God dan toch te hebben gevonden!" zei Guus' vriendin met traantjes in haar ogen. Guus klikte instemmend: “Dat moet het wel zijn, amen.”

Schrijver: harrem, 28-12-2015




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 50 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)