start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (61)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5972):

Corrie van Joris

In "Menselijke Mensen" werden senioren opgevoerd, die aantoonden dat hun levensverhalen gekker waren dan fictie. Nog even en die authentieke verhalen sterven met hen. Tijd om enkele daarvan te hervertellen. Oftewel inpikken met instemming... Joris Bloetgoet bijvoorbeeld wil - voordat het licht uitgaat – wat kwijt op het internet. Onhandig met de computer vroeg hij mijn hulp bij het openen van enkele accounts op Sociale Media. Bij dit "biograven" (graven in mensen hun leven) bleven verrassingen niet uit:

Zo vond ik Joris een typische vrijgezel, maar op Internet gevonden ex-vrouwen bewezen het tegendeel. Mevrouw Bloetgoet nummer 1 blijft buiten beschouwing, omdat psychiatrische kennis daarvoor wenselijk is. Mevrouw Bloetgoet nummer 2 is Corrie uit de titel. Ze is weliswaar niet officieel zo gediagnosticeerd, maar qua knettergekte overtreft ze nummertje 1 ruimschoots. Zij verdient een duimdikke biografie, dus met deze selectie is het een beetje behelpen.

Corrie is krap een jaar met Joris getrouwd geweest. Kort nadat zij beviel van een koddig baby'tje (Damiënne) trok ze in bij ene Ed, die een hele verbetering was na Joris. Zij vestigde zich met hem in H., waar zij plotseling politiek ontwaakte. Afkomstig uit een links nest ontpopte zij zich rechts toen dat beter uitkwam. De plaatselijke VVD-afdeling zocht een bestuurssecretaris, een post die zij begeerde. En kreeg! Dit lijkt een onbenullige en niet vermeldenswaardige zet, maar juist dit is kenmerkend voor het verloop van het verhaal. Haar obsessie voor macht en invloed deelde zij met vrouwen, die we uit de geschiedenisboeken kennen. Bloody (Queen) Mary en de moordzuchtige dames uit de families De Medici en Borgia hadden naast het gemak waarmee ze mensen om zeep hielpen het talent van domineren.

Overigens werd perfecte Ed ingeruild vanwege zijn onbedwingbare neiging minderjarige meisjes te bepotelen. Daarna diende zich een stoet minnaars aan waaraan uiterst amusante verhalen kleven. Maar ik moet mij beperken tot Corrie's bijzonderste bezigheid. Zo tussendoor deed ze namelijk de excentrieke opvoeding van haar dochtertje. Dermate bizar, dat het spijtig zou zijn voor de mensheid als dat niet werd onthuld. Corrie overlaadde Damiënne dagelijks met vreemdsoortig gedachtegoed. Dat roept de vraag op wat er uiteindelijk van dat meisje is geworden. Joris zweeg daarover. Bij het biografen bleek waarom.

Curieus aan Corrie was haar competitiedrift, doorgaans zo kenmerkend voor door testosteron gekwelde mannen (wie plast er het verst?). Toen Corrie's teller voor wisselmannen op 9 of 10 stond, trompetterde zij nog steeds over Joris rond, dat hij het meest jammerlijke sujet in dat rijtje was. Damiënne kreeg deze karaktermoord op haar vader dagelijks door haar strot geduwd. Dat heeft haar onmiskenbaar gevormd. Trotse ouders onthouden altijd de eerste zinnetjes van hun kroost. Joris werd met het volgende juweeltje verrast. Toen zij vijf was, voegde Damiënne hem toe: "Mamma zegt dat je hartstikke gek bent!". Dat was de opmaat naar latere zinnetjes waarin de vernietigende commentaren, die ze dagelijks over haar vader vernam goed waren te herkennen.

Verwarrend was dat Corrie enerzijds de poten onder zijn stoel wegzaagde, maar anderzijds hem imiteerde. Corrie volgde een avondcursus communicatievaardigheden (waar ze nooit iets mee deed), alleen maar omdat Joris van beroep communicatiedeskundige was. Kopieergedrag omdat ze het niet verdroeg dat ze iets minder dan Joris onder de knie had. Hij had enige faam als schrijver in Dierenbladen, waarop ze - gek genoeg - rond tamboereerde dat die auteur Damiënne’s vader was. Zo straalde er iets van Joris' betrekkelijke roem op haar af. Het kopieergedrag nam soms bizarre vormen aan: van zojuist door Joris beschreven rassen nam ze ooit talloze exemplaren in huis. Een deel daarvan zwierf in de buurt rond. Maar ze moest en zou ze hebben. Damiënne raakte ervan overtuigd, dat wat haar vader ook ondernam, moeders dat kon overtreffen. Meer en beter!

Na Ed's (die van de losse handjes) aftocht had Corrie het te druk met haar pittige job in de IT-branche en opeenvolgende minnaars om Damiënne steeds bij te staan. Zij bedacht, dat Joris wat voor zijn dochter kon betekenen. Dat werd bezoeken van ouderavonden en brengen en halen naar en van allerlei activiteiten. Sommige nuttig. Maar van danswedstrijden en -examens, kon je je het nut afvragen. Een ontluisterend gezicht zo’n arm schaap van amper 10, 12 jaar zien afdansen tussen al die volwassen deelnemers, zwoegend voor een diploma of een speldje.

Financieel ging het Corrie voor de wind. Met bonussen van 0,5% bij een miljoenendeal kwam er een smak geld binnen. Niettemin droeg Joris tot de 21e verjaardag van zijn dochter bij met een onderhoudsbijdrage. Bedenk, dat hij haar maar een half jaar had meegemaakt… Tot overmaat van ramp sloot het bedrijf, waar hij voor werkte. Met bijna 50 jaar was hij kansloos voor een nieuwe job. In een nieuwe relatie had hij inmiddels de gedeelde zorg voor een ander dochtertje. Daarom besloot hij zich daar helemaal aan te wijden. Financieel loste hij dat op door zijn particuliere pensioenregeling aan te passen. De beslissing om deze liefst 15 jaar eerder te verzilveren leidde tot forse waardedaling. Voortaan kwamen Joris’ kleding en gebruiksartikelen uit de Kringloopwinkel. Die paar weekenden, dat Damiënne bij hem op bezoek was, had ze goed te eten, maar zelf leefde Joris van afgeprijsd voedsel, dat anders de vuilnisbak inging. Hij kreeg het niettemin voor elkaar om bij te dragen aan de culturele ontwikkeling van zijn dochtertje. Hij ging met haar naar musea, tentoonstellingen en uitvoeringen; allemaal zaken waar haar moeder niet aan toe kwam.

Maatschappelijk stelde hij weinig voor, maar Joris had vrede met zijn bescheiden rol. Deze keuzen in zijn leven beschouwde hij als een goede besteding in zijn kinderen. Zij zouden erudiet opgroeien en hem daar later dankbaar voor zijn. Hm, ons sal sien… De beklemmende vraag is wat iemands persoonlijkheid maakt: vorming of aanleg. Wordt Damiënne in het land van Oz de nieuwe Dorothy òf de nieuwe Slechte Heks Van Het Westen.

(Wordt vervolgd)

Schrijver: harrem, 21-08-2016




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: moraal

Deze inzending is 82 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)