start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (51)
kerstmis (77)
kinderen (169)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6240):

It giet oan!

Nadat het een paar dagen licht had gevroren, kwamen de ijsmeesters bij elkaar, bestaande uit oudere, Friese weidevogels met peinzende blikken achter hun gratis Specsavers. Onder het genot van warme chocolademelk met slagroom werd er na rijp beraad unaniem besloten, dat er weer een Elfstedentocht zal gaan plaatsvinden. De ijsmeester van Harlingen, een imponerende sperwer, had nog wel wat bezwaren, maar nadat de ijsmeester van Dokkum, een deftige scholekster, een scheutje beerenburg in zijn chocolademelk goot, was hij die bezwaren al snel vergeten. De grijze reigers van de pers stonden al uren te wachten op de verlossende woorden. Door de caféramen zagen ze dat de ijsmeesters alsmaar vrolijker werden en het was de ijsmeester van Leeuwarden, een ransuil, die de magische woorden 'It giet oan!' uitsprak.

In zijn nest op het weiland van boer Tjibbe Veenstra kijkt Siepie, een brandgans, op zijn laptop naar de bevrijdende woorden van de ijsmeester van Leeuwarden. Hij raakt meteen in de sferen en in zijn rommelhok haalt hij zijn Friese doorlopers te voorschijn. Met een waggelgang gaat hij naar Popke, een wilde eend, die hij het nieuws vertelt. Popke begint meteen zijn Viking lage Noren uit het vet te halen. Hij glundert helemaal en samen met Siepie drinken ze een pot kruidenthee. Popke trakteert op oranjekoek, die hij in een vuilnisbak heeft gevonden. Een paar weilanden verderop gooit een postduif de avondkrant naar Riekus, een zeemeeuw, die een landmeeuw is geworden. De krant kopt het heugelijke nieuws en ook Riekus treft zijn voorbereidingen. Ondanks dat hij door teveel snacks en biertjes teveel is aangekomen, gaat hij er helemaal voor. Hij belt zijn oude vriend, de kievit Hilbert, de ijsmeester van Franeker en ooit de winnaar van een Elfstedentocht, om zeker te zijn van een startbewijs.

Terwijl er een elektrische Tesla rond de zon zweeft, de expansiedrift van de mens wordt steeds gekker en destructiever, is Friesland in de greep van het goede, oude Elfstedentochtfeest. In Leeuwarden is de spanning het grootste bij de deelnemers aan deze sportieve schaatstocht. Het wemelt er van de meeuwen, meerkoeten, eksters, lijsters, kieviten, merels, meerkoeten, reigers en ganzen. Het is er een kakofonie van opgewonden en hysterische vogelgeluiden. De burgemeester van Leeuwarden, een gezette kalkoen, schiet het startschot af. Sommige meerkoeten worden door de ijzers van enkele reigers overschaatst, wat meteen de ambulancebroeders, witte duiven, doet aanrukken. Het ijs is niet overal dik genoeg en er liggen zelfs her en der wakken, waardoor velen door het ijs zakken of in de wakken glijden. De televisiebeelden liegen er niet over en de ijsmeesters krijgen al snel een berg kritiek over zich heen. Ze weigeren de schaatswedstrijd af te lasten en na Harlingen zijn er nog maar tien koplopers over, waaronder Siepie, Popke en Riekus. Het wemelt er van de toeschouwers en er worden zelfs tropische vogels in bontjassen gesignaleerd.

Na de stempels van Dokkum te hebben verkregen, ploeteren er nog vier koplopers door; Siepie, Popke, Riekus en Iemkje, een ooievaar uit Drachten. Als vier ganzen slingeren zij zich door het koude landschap, terwijl de vrieswind hun veren doet bevriezen. Enkele kilometers voor Leeuwarden maakt Iemkje een zeer lelijke val, waardoor haar ene schaats een diepe jaap in haar buik maakt. Zij bloedt als een rund en de drie heren helpen haar zoveel ze kunnen. Een aanstormende arts weet haar wond snel te hechten, maar Iemkje heeft enorm veel pijn. Toch zet ze vrouwmoedig door en wordt ze door de drie heren krachtig aangemoedigd. Vlak voor de finish laten de drie heren haar uit diep respect winnen om daarna nog om de tweede plek te strijden. Het is de eerste keer dat er een vrouwelijke vogel gewonnen heeft. Siepie werd tweede, Popke derde en Riekus vierde. En wat zijn ze blij met hun kruisjes! Iemkje zal het overleden drietal later een prominente rol in haar biografie geven.

Schrijver: Joanan Rutgers, 08-02-2018



Geplaatst in de categorie: dieren


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 95 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)