start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6410):

Kreukbaar 2, deel III

De spraakzame speurder

In Kreukbaar 2 deel II ontmoette u de horrorlady Fräulein Mies Katzenpiesz, die grote invloed heeft gehad op het volgende:

Doorgaans word ik niet afgeblaft als ik naar aankomst- en vertrektijden van het openbaar vervoer vraag. Misschien moet ik haar voor haar uitval dankbaar zijn: door haar nam ik een advocaat in de arm. Die kostenpost zat oorspronkelijk niet in mijn begroting. De tegenpartij kostte die procedure niets, want die maakte gebruik van contacten binnen Openbaar Ministerie en politie...

In “Kreukbaar I” stond het verhaal over teveel medewerkers van het OM, die ambtsmisbruik ten laste werden gelegd. Gelijkberechtiging is zoek als u en ik met een aangifte achterin de rij aan moeten sluiten.

Ik consulteerde drie strafadvocaten. De eerste wist zeker dat “iemand die de weg weet binnen het OM de aangifte erdoor gedrukt had”. Zo snel doorpakken lukt namelijk niet via een politiebureau. De aangifte tegen mij had een voor de gewone burger ontoegankelijk traject gevolgd: rechtstreeks naar het OM en afgehandeld binnen het OM. Dan rijst het vermoeden van samenspannende elkaar dekkende medewerkers van dat OM. Medewerkers kunnen zijn een Officier van Justitie of een van de sexetaresses. Doet toch denken aan misbruik van het systeem voor een privé doeleinde!

De tweede geraadpleegde strafadvocaat knalde er een brief uit richting rechercheur Fleschentambour, waarin hij aangaf dat hij met mij vóór het verhoor wilde overleggen. En dat ik eerder niet kwam opdraven. Voorts wees hij op de wettelijke mogelijkheid om mij in mijn woonplaats Zzz… te verhoren. Niet ongewoon als een verdachte slecht ter been is en elk moment een oproep voor een ingrijpende oogoperatie verwacht. Het pesterig aandoende late tijdstip voor verhoor in Amsterdam werd door deze zet geneutraliseerd.

Ik werd door Jos Fleschentambour opgebeld. Hij klonk vriendelijk en ontspannen. Heel anders dan zijn opgefokte collega Katzenpiesz. Die wist zo zeker, dat rechercheur Fleschentamboer precies hetzelfde zou zeggen als zij. Haar collega gaf te kennen, dat hij mij wèl met alle plezier de gevraagde informatie zou hebben verstrekt… Die mevrouw Katzenpiesz toch.

Meneer Fleschentambour vertelde, dat hij het voorstel van de advocaat zou bespreken met "iemand van het OM". Die resideerde op een naburig politiebureau en die sprak hij regelmatig. Dus dat overleg was zo gepiept. Mijn intuïtie fluisterde mij in, dat er iets "privé's" in de lucht hing. Toen kwam de aap uit de mouw: Jostie Fleschentambour preciseerde mijn aanstootgevende teksten met "U weet wel welke ik bedoel". Een vreemde vooronderstelling, want ik neem er geen aanstoot aan!

Als ik wist wie over welk onderwerp aangifte had gedaan zou dat helpen. (Om mij schuldig te voelen).Tot mijn verrassing kwam de rechercheur met een naam: aangifte was gedaan door Robbie Buigsaem. "Die kent u wel", voegde hij als vanzelfsprekend eraan toe. Aha, de trouwe lezer kent die ook: in het vrij recente "Het zit in de familie 4 en verder" voerde ik het komische duo Rietje Buigsaem en Trien de Tanque op. Dit lesbische stel troggelde ene Kommer Qwel zijn zaad af onder valse voorwendsels. Het resultaat was baby Robbie. Ja die dus: aan de letter "e" moest je kunnen zien dat het een meisje was. Al weer heel wat jaartjes geleden had ik die krankjorume geschiedenis van een zaadroof op een aparte website vermeld. Zo werden argeloze zaaddonoren gewaarschuwd. Eenmaal zaad afgestaan, plaatsje vergaan. Diverse "spin-offs" van die zaadripdeal stonden op diverse plaatsen op het internet.

Wie zich graag gekwetst wil voelen kan twee dingen ondernemen: je weerlegt die teksten òf (omdat je er geen speld tussen kon steken) je dient een klacht in. Voor het laatste was gekozen. Tegenargumenten had Robbie niet en als baby kon ze de feiten niet weten.

Meneer Fleschentambour was op zijn praatstoel gaan zitten met een soort van recensie. Hij noemde mijn teksten "zo erg" en "ook voor wat erna komt". Het woordje "erna" bleek de sleutel tot een diep bewaard geheim. Het klinkt cryptisch, maar Fleschentamboer deelde mij, biograaf van Kommer Qwel, door het woordje “erna” per ongeluk dit mee: de zaaddonor, die model had gestaan voor het personage Kommer Qwel, was grootvader geworden. Maar nu het idiote van zijn morele verontwaardiging:

"zo erg" sloeg eigenlijk niet op de inhoud van mijn teksten. Zij beschrijven een onmenselijke situatie. Want hoe diep moet je zinken om kinderen uit te spelen tegen hun eigen vader? Dat is de kern van de boodschap. Maar dat bleek hem niet te raken. Niet de stuitende geschiedenis, maar het feit dàt ik daarover geschreven had was “zo erg”. Dit is typisch een geval van "de boodschap en niet de boodschapper telt". Kennelijk had die Robbie zich vermenigvuldigd en het zou me niet verbazen als dat samen met Jostie was gebeurd.

Dat had geheim moeten blijven. In “Kreukbaar 2, deel IV” zullen we zien of dat werkt

Schrijver: harrem, 29-05-2019




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 38 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)