Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6639):

De Lezersclub is geen leesclub

Uit creatievere tijden stamt nog mijn censuurgroepje: enkele belezen typetjes vlooiden mijn teksten eerst na, voordat ik ze opstuurde. Dat was een maatregel in de nasleep van een proces, dat ik aan mijn broek kreeg wegens smaad en laster. Die aanklacht kwam van de een of andere labiele Tut Hola, die zich meende te herkennen in een van mijn beschrijvingen.

Wij noemden ons groepje De Lezersclub; het is een soort van leesclub 2.0 om ons te onderscheiden van gangbare leesclubs of boekenclubs. Leden daarvan verzamelen zich meestal in iemands woonkamer, waar onder het genot van een kop koffie en een plakje cake een boek wordt besproken. De Lezersclub doet dat niet. In het pre-corona-tijdperk kwamen we bijeen in een bruin café en ondergingen dan de gebeurtenissen die zich spontaan voordeden. In die ontspannen sfeer lazen wij kritisch de hekelverhalen, die ik had geproduceerd. Als we dachten dat niemand in zijn kruis werd getast, in zijn wiek werd geschoten of op zijn pik werd getrapt werd mijn verhaal goedgekeurd om te worden ingezonden.

Als geheugenopfrissertje noem ik enkele prominente leden van de club op, zoals… Prof. Eulalie de Kittelaere. Zij is hoogleraar Ethiek, Klinische huppeldepup en nog wat. Desondanks nemen we haar serieus. Dan hebben we Taaie Tinus, zelfbenoemd lid van mijn panel. Dat verdient een toelichting. Hij was zo'n barklever, die zich regelmatig mengde in onze gesprekken. Hij werd aangetrokken door de gratis rondjes, maar bleek af en toe - weliswaar ongevraagd - rake en zinnige dingen te zeggen over mijn teksten. Hij is dus eigenlijk per ongeluk aan komen lopen en wij hebben hem toen maar gehouden. Tinus had een handeltje in ongeregeld, wat dat ook inhield.

Een trouwe lezer herinnert zich wellicht: Louw Loene, van professie houthandelaar of goudhandelaar. Ik haal zijn bezigheden steeds door elkaar, want ik heb nooit goed verstaan wat het nu was. Hij komt hij uit het zuidelijk taalgebied, waar mensen "hout" en "goud" vaak hetzelfde uitspreken. Heel verwarrend is als je daar "Papa Haai" hoort en de spreker bedoelt "Papegaai". Zo weet ik van iemand daar, die na een bezoek aan de dierenwinkel met een heel ander dier thuiskwam dan hij van plan was te doen.

Een van de bijzonderste clubleden, Ben, is een boeiende verteller, maar daar heb je weer zoiets… Zo fascinerend als hij zich mondeling uit, zo belabberd zijn zijn geschreven teksten. Ik weet het, het is de vraag of mijn mening er toe doet…
In mijn professionele leven schreef ik teksten voor bijsluiters en recepten. Daar win je van z'n lang zal ze leven nooit de Pulitzerprijs mee, maar het zorgde voor brood op de plank. Inspiratie hebben speelde geen rol, want je hoefde alleen maar "sec" producten te beschrijven en het gebruik ervan. Als je dat maar lang genoeg doet krijg je hopelijk een beetje kijk op de techniek van het schrijven. Door de ontmoeting met Ben is er iets moois opgebloeid. Waar mij inspiratie ontbrak had Ben dat ruimschoots te over. Hij is een onuitputtelijke bron van verhalen, wat mij ertoe bracht om toch maar eens aan publicatie daarvan te denken.

Ben en ik besloten een website in elkaar te draaien. Het staat in de grondverf met iets in de werktitel als Rare Portretten of zo. We zijn er nog niet uit. Ben vertelt en ik notuleer. Er worden mensen geportretteerd, die niet in de gaten hebben dat ze niet helemaal sporen. En daar heeft de wereld best last van… De waarheid beschrijven maakt mensen vaak niet blij en dat zal hier ook het geval zijn. Gezien de overgevoeligheid van deze of gene lezer, die met enige pretentie denkt dat een verhaal over hem of haar gaat, besloten we de serie portretten te openen met… het raarste portret dat voorhanden is: Ben.

(Wordt hopelijk vervolgd).

Schrijver: harrem
27 mei. 2020


Geplaatst in de categorie: humor

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 55



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)