Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6649):

Rare Portretten 3 - DDD

Een niet helemaal goed snik zijnde vriendin van me, Alelujah Sluitspier, is sowieso de weg al kwijt, maar bij het lezen van mijn stukjes - zo zegt ze -? kan ze op een gegeven moment de draad niet meer oppakken. Want wie is ook weer wie? De volgende tip hielp Alelujah: terugbladeren naar "De Lezersclub is geen leesclub".?Dat is namelijk de proloog tot deze reeks Rare Portretten, waarin personages en context worden geïntroduceerd.

Zoals u weet is Ben van 't Padje mijn inspirator. Zijn ongezouten mening over allerlei onderwerpen bekoort mij, wat in mijn teksten is terug te zien. Door Tourette beïnvloede foeterkanonnades van Ben heb ik wel een beetje gefilterd om tere zieltjes? te ontzien. De rolverdeling tussen ons is breedvoerig beschreven in de vorige vertellingen. Ben wees mij op zo'n teergevoelige ziel, maar onthield zich op mijn verzoek ditmaal van commentaar. Je wilt tenslotte niet nog meer psychologische schade teweeg brengen:? het betreft een begenadigd amateurschrijver/-dichter DDD, die op verschillende schrijverssites actief is. Hij deed mij de eer aan om eens "langs te komen" (zo noem je dat toch?) om een stukje te lezen.

DDD is een spontaan opduikende benaming, die in onze Lezersclub ontstond. Leuker dan zijn echte naam, zoiets als De Vries, Van Wijk of De Jong. Ik ben de precieze naam kwijt net als welke nickname hij gebruikt. DDD is een afkorting voor Drammende Dichtende Dominee. Hij DRAMT zijn mening door, hij DICHT vlijtig en hangt de DOMINEE uit. Ik werd naar aanleiding van een hekelstukje het voorwerp van zijn aandacht. Dat bekroonde hij met morele adviezen. Nou hoop ik altijd op verbetering van mijn hele wezen, dus een paar tips om een beter mens te worden zijn nooit weg. Ze zijn zelfs welkom als ze mij ongevraagd bereiken.

(Even tussendoor nog dit: het leeuwendeel van mijn verhaaltjes is fictie. En ja, inderdaad zijn de Rare Portretten een uitzondering op die regel. Ze zijn raar, maar waar).

Ik heb dat van die fictie meermalen moeten uitleggen aan sommige lezers, die hardnekkig verhalen als serieuze reportages beschouwden.?Veel van die verhalen staan in de “Ik-vorm”; verleidelijk om daarom te denken dat ik persoonlijk de soms idiote gebeurtenissen echt zelf heb beleefd. De meesten snappen het (dat van die fictie) wel na een keer of drie, vier, vijf uitleggen… Zo niet DDD.?

Aanleiding was een hekelstukje over Joseph Stalin en Adolf Hitler en ik meen ook Pol Pot. Bevriende staatshoofden en regeringsleiders zult u zeggen, maar ondertussen allemaal jongens die niet op een mensenleven meer of minder keken. Ik vond het in historisch perspectief op zijn plaats om - na enkele miljoenen dodelijke slachtoffers – daar eens commentaar op te geven. Die getallen lopen gauw op als je er niets van zegt. Een beetje te laat natuurlijk, want de heren zijn met Eeuwig Pensioen. Ik vind dit altijd een soort lakmoesproef voor de Grote Schepper, omdat Hij alles en iedereen vergeeft… Maar deze drie boeven lijken me toch wel een moeilijk geval voor Hem; ik ben benieuwd of het Opperwezen enige aarzeling had toen zijn nieuwe gasten zich meldden. Een theologische dilemma; waarschijnlijk dat DDD zich daarom zo vast beet in mijn stukje. Ik verdenk hem ervan, dat hij een privé lijntje met Daarboven heeft.

DDD heeft op school waarschijnlijk zitten suffen tijdens geschiedenisles. Hij plaatste in dat venstertje waarin je commentaar bij een stukje kunt schrijven een paar kregelige opmerkingen. Die zijn altijd welkom, graag! Maar hier was iets geks aan de hand… DDD keurde mijn gehekel van Jostie S., Dolfie H. en Polletje P. sterk af. Dat hoorde niet op een schrijverssite. Ik had – zo vond hij – mij rechtstreeks tot dat drietal moeten wenden, want dat was "transparanter". Ik heb geen idee hoe dat dan moet, dat "transparanter". En bovendien zijn ze wel erg dood. Wie het snapt mag het mij uitleggen.

Naïef als ik ben dacht ik in mijn reactie op zijn commentaar de lolbroek uit te kunnen hangen. Ik schatte de situatie volkomen verkeerd in, want de man bleek geen last te hebben van humor. Dus mijn vraag om enige toelichting op hoe "transparanter" er dan uitziet bij drie oorlogsmisdadigers viel in verkeerde aarde. Waarschijnlijk ook omdat ik hem vroeg om de adressen van de drie heren, waar hij zo voor opkwam. Ik zie namelijk barrières als ik niet weet waar ik de post heen moet sturen.

DDD's reacties kwamen hier ongeveer op neer: na wat hautaine kreten eindigde hij de "discussie" met deze tekst: bla-bla-bla. Tja, tegen zulke sterke argumenten kan ik niet op. Wat is nu het batig saldo van al dit gedoe? Dat is, dat ik – nieuwsgierig geworden – verlokt werd om zijn literaire ontboezemingen te lezen. Het is een wat ingewikkelde manier van lezers werven, maar hij heeft het toch maar gelapt: weer eentje erbij…

Dan moest Ben nog deze zure opmerking aan mij kwijt: "vergeet niet te vertellen dat je door lulhannes geblokt bent!". Jeetjemekreetje, dat is waar ook: dat voelt ongeveer net zo “au” aan als toen mijn verzoek om lidmaatschap van de Groep Femke Merel van Kooten werd afgewezen.

Ik had zoveel voor de politiek kunnen betekenen. Denk dan maar of heten ze inmiddels Dacht? Anders Henk Krol 2.0 misschien?

Schrijver: harrem
4 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: humor

4,0 met 1 stemmen 20



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)