Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6682):

De Therapiecarrousel 2

In het voorgaande deel “De Therapiecarrousel 1” las u wie wie is. Het thema is nog steeds, dat in de Geestelijke Gezondheidszorg behandelaars soms druk zijn met zichzelf te behandelen.

In deel 1 werd meisje Trolle – in het kader van beroepskeuze - drie dagen psychologisch getest door ene Machteld van der Zon. Veel verrassends zou dat niet opleveren, want Trolle was zo'n eendimensionaal type, dat het zwarte garen niet had uitgevonden.

Aan het eind van de derde testdag haalde Kink, de vader van Trolle, haar voor het laatst op bij de psychologe. Die vroeg hij, terwijl Trolle haar jas aantrok: "Krijgen we nog een toelichting op de voorbije dagen?". Openhartige flapuit die hij was, liet hij zich ontvallen: "Ik vraag het niet aan Trolle, want die laat toch niet veel los". Dit lijkt een onschuldige opmerking, maar pas op…! Machteld antwoordde, dat Trolles ouders in een afrondend gesprek een toelichting zouden krijgen. Een papieren verslag kwam eraan.

Die bespreking, die een paar dagen later plaatsvond, pakte bizar uit. De psychologe las voor uit eigen werk. Althans sommige stukjes! Niet bepaald onthullend vermeldde zij, dat Trolle niet het scherpste gereedschap uit de gereedschapskist was. Haar IQ was lager dan de minimum score voor vmbo (de opleiding die zij volgde). Mevrouw Van der Zon had op schrift dat IQ een beetje opgeleukt door een hoger getal te noteren… Zo viel dat nog net binnen de normen van het vmbo-profiel. Wie hou je daar nou mee voor de gek?

Kink wist zonder test al jarenlang dat zijn dochter geen helder licht was. Dat maakte hem niets uit: zij moest iets kiezen dat ze leuk vond en kon behappen. Als ze nu al te hoog reikte, wat zou je haar dan aandoen met een zware vervolgopleiding? En dan ook nog gebaseerd op een geflatteerd IQ-getal! Toen Machteld klaar was met voorlezen legde ze het papier opzij, sloeg haar armen over elkaar en keek Kink streng aan.

Met huilerige stem barstte ze los met: dat Kink liefdeloos omging met zijn dochter. Die laatste keer dat hij haar kwam ophalen had hij niet mogen zeggen, dat hij Trolle niets over de test kon vragen. Zo toonde hij zijn laatdunkende kijk op het kind. Trolles moeder Tippe, die naast Kink zat, knikte instemmend. Ze werd steeds enthousiaster naarmate de psychologe meer minpunten van Kink opsomde. Als zijn kloothommelgehalte maar goed duidelijk door het psycho-mens werd vastgesteld. Trouwens best knap van Machteld als je bedenkt dat zij Kink slechts een paar tellen had meegemaakt, namelijk de keren dat hij zijn dochter bracht en ophaalde.

Het flitste door Kinks hersenen: hier deugt iets niet. Het lijkt wel of de psychologe iets had vernomen, waar hij geen weet van had. Kandidaat doorgeefluik was uiteraard Tippe, die overal te kennen gaf dat haar ongelukkige bestaan lag aan die waardeloze Kink. Juist Tippe was, zeer tegen haar gewoonte in, verdacht zwijgzaam! Zoals u weet liep zij bij een psychologe, die haar deze Machteld had aanbevolen. (En die dames waren sinds hun studententijd dik bevriend). Wie beïnvloedde wat en wat beïnvloedde wie?

Toen Kink later het volledige rapport in handen kreeg las hij, dat zijn dochter leed onder pesterijen. Hij sprak haar verbaasd daarover aan; Trolle verwierp verontwaardigd de bewering, dat zij op school werd gepest. Zij vond het juist hinderlijk, dat mevrouw Van der Zon daar zo nadrukkelijk naar stond te vissen. Aan suggestieve vragen geen gebrek: de psychologe had haar meermalen gevraagd of ze door haar vader werd gekweld, gepest, gesard en/of vernederd. Volgens Trolle had ze die aanhoudende vraag bij herhaling nadrukkelijk met "nee" beantwoord. Maar er werd niet geluisterd.

Terug naar de nabespreking: Machteld van der Zon verloor gaandeweg de controle over wat ze wel en niet kon zeggen zonder zich te blameren. Nog steeds op jammertoon, vertelde ze hoe haar vader haar als kind hoofdschuddend hielp met wiskunde huiswerk. Christemezielen! Net als dat voorbeeld van de psycholoog bij de Hema (zie deel 1) kwam daar een potje gênante bekentenisliteratuur tevoorschijn. Ongevraagd vernamen Tippe en Kink dit:

Meisje Machteld snapte destijds geen reet van goniometrie, glansvol onderdeel van wiskunde. Haar vader viel dan tegen haar uit met: "Dat je dat niet snapt!". Die woorden galmden nog steeds na in haar hersenpan. Inmiddels bijna 60 jaar oud leed zij er nog steeds onder. Kennelijk genoeg reden om haar vaderhaat en rancune op Kink te projecteren. Dit was boerenpsychologie van een psygoochelares. Oftewel authentieke lulkoek, die ik in geen honderd jaar kan verzinnen. Maar wat lekker om op te tekenen.

Nawoord: voor de verbluffende analyses raadpleegde ik “Psychologie voor Dummies”. Wie zich verder wil verdiepen in deze materie raad ik de schriftelijke cursus Psygoochelarij van de LOI aan: “Een twee drie, larie onder de knie”.

Duurt maar zes weken.

Schrijver: harrem
28 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: familie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 30



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)