Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6684):

Rare Portretten 6 – Dubbelportret Ankie en Katlien

In deze serie had Icke van Slagh (zie Rare Portretten 2) het voornemen om de wereld verder te bevolken. Hoe, dat staat in deze bizarre sfeertekening. En zoals altijd vertel ik alleen de raarheid en niets anders dan de raarheid.

Voordat sociale media een rol speelden, had elke grote krant een populaire advertentierubriek 'Huwelijk en Kennismaking'. Hoe raak je daar nou verzeild: de middelbare Icke had op zichzelf een levendig sociaal leven. Voor zijn vermeerderingsplannen liep hij echter niet de juiste partners tegen het lijf. Vrouwelijke leeftijdsgenoten bevonden zich in een fase van hun leven dat ze functies bekleedden, waarbij baby's in de weg stonden. Bovendien waren de eitjes meestal op. Begeerlijke jongedames met verse eitjes moesten wel een vadercomplex hebben om gecharmeerd te worden door een dikke veertiger zoals Icke. Dus die advertentierubriek was zo gek nog niet…
In een opvallende advertentie bood hij recht voor zijn raap zijn diensten aan als fokman. Die term past in het rijtje fokstier, fokhengst en fok-noem-maar-op. Door zijn openhartigheid hield hij ook meteen pure trouwlustigen buiten de deur. Trouwen had hij genoeg gedaan in zijn leven.

Dan nu de foklustigen: twee lesbiennes reageerden. Vanaf dit punt breng ik het verhaal vanuit mijn innerlijke lesbo. Volgens hun eigen beschrijving waren ze een stel, was Ankie een gedrongen propje en Katlien een lange lijs. Zij waren late twintigers, die de biologische klok hoorden tikken. Je zou zeggen: twintigers? Tijd zat, toch... om af en toe langs de fertiliteitskliniek te gaan. Echter toen zich dit afspeelde (tachtiger jaren vorige eeuw) kwam een lesbisch koppel niet of niet makkelijk aan de beurt voor behandeling. Dat werd lang wachten en pas na een forse betaling werd alleen Katlien behandeld. De centjes waren toen meteen op voor Ankie.

Katlien werd trouwens niet zwanger in al die dure behandelsessies. In hun zoektocht naar zaad waren ze ondertussen wel een jaar of twee à drie verder. De tijd begon te dringen. In de verte hoorden ze een onheilspellend tik-tak, tik-tak, tik-tak en dat was geen druppelende kraan.

De dames hebben in het homomilieu nog rondgeshopt op zoek naar een vrijgevige donateur van zaad. Maar de heren homosuwelen voerden allerlei bezwaren op. Over solidariteit gesproken. Prachtig commentaar van Ankie was: "Ik heb zoiets van… waar maken die kerels zich druk over? Het gaat maar om een enkel zaadje".

Overblijvende opties waren: op skivakantie de skileraar verleiden, respectievelijk op zomervakantie hetzelfde doen met de surfinstructeur. Dat lukte beide vakanties niet; niemand stonk erin. Ik vertel geen geheim als ik zeg, dat er voor zulke macho typen vrouwen te kust en te keur waren. Mijn innerlijke geëmancipeerde vrouw protesteert, maar ik weet dat dat de sneue praktijk is…

Als alternatief kan je als foklustige meid je strategisch opstellen bij een openbaar toilet. Ik wil maar zeggen, dat die op zich misschien gênante advertentie van Icke eigenlijk een prima (en hygiënische) oplossing bood. De conversatie tussen de dames verliep hypothetisch zo:

Ankie: "Die advertentie, hè! Ik had zoiets van… Dat is de zaaddonor, die we zochten. Hij is afstandelijk, wil zich niet met het toekomstige kind bemoeien en ik heb zoiets van… gelukkig dat hij aan de oude kant is".
Katlien: "Hm, ik heb zoiets van… dat ik begrijp wat je bedoelt. Jij hebt dus ook zoiets van… mooi, dat hij gauw doodgaat?"
Ankie: "Precies! Ik had gelijk zoiets van… die leeft niet lang genoeg om op het pad van ons toekomstig kind te komen".

In het eerste telefonische contact ontpopte Ankie zich als vaste woordvoerster. Daarbij bleek dat afschuwelijke taalgedrocht een meervoudsvorm te hebben:

Ankie: "Hallo, met Ankie en Katlien. Wij hadden zoiets van… dat we maar eens moesten afspreken".

Wat er daarna allemaal gebeurde is met geen pen te beschrijven. Maar gelukkig heb ik een toetsenbord ter beschikking, anders zou de wereld het immers nooit te weten komen? Mijn innerlijke manwijf formuleert de situatie zo: "Godsamme, iemand gaat er met open ogen in trappen. Hij kan net zo goed daten met twee steenrijke Nigeriaanse prinsessen…”.

Wordt vervolgd met het gespiegelde “Rare Portretten 7 - Dubbelportret Katlien en Ankie”.

Schrijver: harrem
29 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: familie

4,0 met 1 stemmen 18



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)