Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6712):

Rare Portretten 8 – Beëlzebubs Baby

Wat hieraan vooraf ging: in "Rare Portretten 7 vertelde Ben van 't Padje (en ik schreef het voor hem op) hoe het Icke, een naïeve man, verging. Twee (naar wat achteraf bleek) uitgekookte lesbo's probeerden al jaren zonder enig resultaat zwanger te worden. Hulpvaardige vrienden en klantvriendelijke fertiliteitsklinieken (b)leken niet te bestaan. Icke loste dat voortzeurende probleem in een keer op. Die aflevering eindigde met de geboorte van het bestelde kind en de meer dan levendige belangstelling in het daaropvolgende kraambezoek. Hier liet ik de aandachtige lezer in verwarring achter met een mysterieuze cliffhanger:

citaat: <Eerst moest de uitgebreide familie langskomen, dan de vrouwen uit het vrouwencafé, dan de collega's van het werk en de talloze individuele vriendinnen en vrienden. Toen was Icke eindelijk aan de beurt, vlak nadat de dorpsgek was komen kijken. De ontmoeting met zijn pasgeboren dochter was... opmerkelijk.

Nergens op de wereld en niet eerder in de mensgeschiedenis kan zich dit zo hebben afgespeeld.> einde citaat.

Over de gang van zaken tijdens dat kraambezoek bestaan twee versies, die ik beide plaats. Een van de twee is waar.

Versie 1:
Zodra Icke een voet over de drempel zette leek het wel alsof de wereld helder oplichtte. Hij kwam als het ware? terecht in een warm bad, gevuld met medemenselijkheid. Dankbaar voor zijn unieke hulp verwelkomden de dames hun reddende engel met open armen. De blij verraste Icke kreeg direct zijn pasgeboren nakomeling spontaan in de armen gedrukt. Ontroering maakte zich van hem meester toen hij het warme zachte lijfje van de boreling tegen zich aan hield. Het baby'tje keek met stralende blauwe ogen de man aan, die haar het leven had geschonken. Zij lichtten als diamanten op alsof de dochter de vader intuïtief herkende. Daarbij maakte zij - zoals dat een STER-reclame baby betaamt – een schattig kraaiend geluidje. Katlien en Ankie keken vertederd toe bij deze aangrijpende aanblik. Icke zou toch zweren, dat er op de achtergrond een strijkorkest prachtige muziek speelde, terwijl de hemel zich opende en engelenkoren in gezang uitbarstten. Dit is dan de Roze Wolk-versie.

Versie 2:
Icke wachtte in de woonkamer het moment af, dat de baby door Katlien binnen werd gebracht. Hij mocht namelijk niet mee naar de babykamer. De toegang werd geblokkeerd door de compacte Ankie, 90 kg weerbarstig taai vlees, kubusvormig samengeperst. Er kon geen muis langs glippen. Althans niet zonder dat het diertje gekneusde ribben zou oplopen. Tijd om daarover te mijmeren had hij niet, want Katlien kwam, stralend van trots, de kamer binnen met de baby in haar armen. Van het orkest en de engelen was geen spoor te bekennen.

Het eenmalige moment van die eerste ontmoeting vroeg om een fotootje. Oh jee, dat was waar ook... dat mocht niet! Icke had namelijk van Ankie vooraf al een nadrukkelijk "Bildverbot" gehad. (De Duitse taal leent zich goed voor verbieden). “Dat doen wij wel” had ze toen bits gesnauwd. "Wij" sloeg – behalve op de moeders – op hele volksstammen tijdens een eerdere groepsbezichtiging. De kraamvrouw had behoefte aan rust na een zware bevalling. Maar bezoekende meiden "uit de gay scene" zorgden voor een hoog tuinbroekgehalte, strak geschoren marinierskapsel en lawaaiig klossende soldatenkistjes. Daarbij flitsten en klikten hun camera's dat het een lust was.

Zodra Katlien met de baby de kamer betrad pakten donkere wolken zich samen aan het firmament. Er viel geen daglicht meer in de plotseling verduisterde kamer. Het leek wel of er een kopie van Roman Polanski’s Rosemary’s Baby werd binnen gebracht. Moeder Katlien strekte haar armen uit naar Icke. Kennelijk wilde ze de baby aan Icke overgeven. Overlopend van emotie nam hij met trillende vingers de baby over. Tenminste… dat dacht hij. Katlien haalde namelijk het pakketje baby alleen onder Ickes neus door met een kordate zwaai. Daarbij ontweek ze behendig zijn handen. Tijdens die gymnastische oefening produceerde de baby een knerpend geluid alsof er een konijn werd gewurgd. Toen hij bezorgd er iets over vroeg las hij aan de geïrriteerde gezichtsuitdrukkingen van de moeder en meemoeder, dat ze dat ongepast en veel te intiem vonden. Je zou verwachten, dat het nuttig is om eventuele gezondheidsproblemen juist wel te bespreken als de leverancier van de erfelijke eigenschappen binnen handbereik is.

Ankie zette Icke met een paar welgekozen stekelige opmerkingen op zijn plaats; letterlijk, namelijk aan een lange tafel. Deze was geschikt voor 12 man en meer, waardoor hij op een afstand van ruim twee en een halve meter zijn dochter mocht bezichtigen. Hij had al met al nauwelijks iets gezien van het kind, dat oogde als een grote langwerpige cocon; op het oog een levende giga-zetpil in een mini-burka. Ze was op een opening voor het gezichtje na helemaal ingepakt. In een flits zag Icke hol lijkende oogkassen met daarin ijskoude glazen ogen.

Dichterbij is hij in de jaren daarop nooit gekomen. In hem welde de neiging op om op te stappen en nooit meer terug te keren. Maar net op tijd drong tot hem door, dat dat precies de bedoeling was van het nobele tweetal… Dat berekenende duo had bij hun eerste kennismaking laten doorschemeren, dat een vader op leeftijd hun favoriete keuze was. Immers, de kans dat hij het levenspad van het kind zou kruisen zou dan aanzienlijk worden gereduceerd met zijn dood in het verschiet. Naar verluidt is fictie de beste manier om de waarheid te vertellen. Gelauwerde schrijvers als Adriaan van Dis en Gustaaf Peek maken er ook geen geheim van, dat hun zogenaamd fictie een realistische ondergrond heeft. Daarom voel ik de behoefte om een kleine overdrijving in de bovenstaande tekst op te biechten:

Die 90 kg van Ankie zijn een verwerpelijk bedenksel van Ben, dus fictie; dat moet 87 kg zijn.

Schrijver: harrem
1 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: geboorte

2,0 met 1 stemmen 21



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)