Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

De tuinman en de wulpse kasteelvrouwen

Haar vriendin Eloïse de Hayme heeft haar de nieuwe tuinman aanbevolen, omdat hij bij haar alleen maar goed werk heeft verricht. Dat is een maand geleden, toen gravin Leila van Lidth de Jeude, gravin de Marchant et d'Ansembourg bij haar op bezoek was. Ze zaten toen in de Gouden Zaal van Eloïse's Kasteel Neubourg thee te drinken. Eloïse had opgeschept over zijn diepgaande vakkennis en fenomenale uitvoeringen. Na de thee waren ze gaan wandelen in de kasteeltuinen en fruitboomgaarden. In de Mariakapel met dakruiter hebben ze twee kaarsjes aangestoken en voor het welzijn van de wereld gebeden. Achter de Mariakapel stroomt de Gulp en daar hebben ze langs de kant gestaan. Daar pakte Eloïse de hand van Leila vast en hebben ze elkaar voor het eerst op de mond gekust. Beiden zeiden niets. Terug in de Gouden Zaal heeft Eloïsa haar het telefoonnummer van haar vroegere tuinman Dirk van Eynatten gegeven. 'Die ik nu heb bevalt mij stukken minder!', heeft ze nog gezegd, 'veel minder passie en kundigheid weet je wel!'. In het trappenhuis met de smeedijzeren leuning hebben ze elkaar nog een keer op de mond gekust. Vlak voordat Eloïse's man Karel door de voordeur naar binnen zwalkte. In de hal met de kroonluchter heeft Karel hun zijn visvangst laten zien. Twee beekforellen uit de Gulp. 'Ik ga ze meteen bakken!', had hij trots gezegd. Hij was al weg, toen Eloïse liefdevol met haar duim over de bovenkant van haar linkerhand streek. Er broeide een geheime en veelbelovende passie tussen hen.

De zweetdruppels vallen van Dirk's voorhoofd, terwijl hij een boom aan het knotten is. Zijn blikje Red Bull staat half opgedronken in het gras. Hij is blij met zijn nieuwe baan en zeker met zijn nieuwe bazin, die hem aan Eloïse doet denken en de hartstochtelijke uren, die hij met haar in het bovenste vertrek van de rechter hoektoren van het hoofdgebouw heeft meegemaakt. Soms gewoon, terwijl haar man aan het vissen was. Hij herinnert zich de schattige moedervlek naast haar rechtertepel en de in haar zwarte schaamharen ontdekte tatoeage van een eenhoorntje. Omdat Karel achterdochtig begon te worden, leek het hun beiden beter om zijn baan als tuinman op te zeggen en werkt hij voor een even spannende kasteelvrouwe, die met Henri van Lidth de Jeude is getrouwd. Gelukkig is die Henri vaak genoeg op reis en heeft hij kansen genoeg om Leila te versieren. Het Kasteel Amstenrade was ooit van haar opa, de nationaalsocialistische politicus, NSB-er en burgemeester van Gulpen Max de Marchant et d'Ansembourg, die zijn gevangenisstraf gek genoeg in zijn kasteel mocht uitzitten. Hij leek zelfs op Hitler. Zijn Duitse vrouw was Myriam von Fürstenberg. Dirk heeft inmiddels zijn handen vol aan het Engelse landschapspark, waar hij met volle teugen van geniet. In zijn gedachten dwaalt hij geregeld naar zijn vrijages met Eloïse terug en soms verwart hij Leila met Eloïse. Zodra Henri er met zijn Jaguar vandoor gaat, heeft hij de neiging om direct het kasteel binnen te stormen om Leila te verrassen.

Het is vandaag een zonnige lentedag en Henri is al twee dagen weg. Leila brengt Dirk een kop koffie met een gevulde koek en ze bespreken hoe ze het theehuis op kunnen knappen. Dirk loert naar de gleuf tussen haar weelderige borsten, terwijl hij een donkerrode kleur voor de kozijnen voorstelt. Daar gaat zij direct in mee en ze besluiten samen naar de verfwinkel te gaan. Terwijl ze door Gulpen fietsen, blijft Dirk even bij een gedenkplaquette staan. Leila stopt ook en ze leest over de verzetsheld en kapelaan Leo Penders, die in 1945 op 30-jarige leeftijd in het concentratiekamp Bergen-Belsen is overleden. 'Zou hij het weten van mijn opa?', denkt ze verontrust, 'bijna iedereen weet dat immers!'. 'Laten we daar even een pilsje Château Neubourg nemen!', zegt hij beleefd, dan kopen we daarna de verf!'. Ze stemt in en het bier glijdt gemakkelijk naar binnen. 'Smakelijk hé?', zegt hij, 'we nemen er gewoon nog één!'. 'Dat ze dat spul zo lekker kunnen maken!', zegt zij en ze likt de schuim van haar bovenlip. 'Is uw man op reis?' 'Ja, hij komt pas over een week terug!' 'Weer naar Parijs?' 'Ja, daar struint hij graag de antiekwinkels af!' 'Mooie hobby! Proost! Op het theehuis!' 'Dat lijkt mij ook!'. Na het bierplezier kopen ze de donkerrode verf van Sikkens en fietsen ze naar het kasteel terug. Dirk loopt met het verfblik naar het theehuis en even later komt Leila met schuurpapier en kwasten aanzetten.

Terwijl Dirk begint te schuren, blijft Leila nog wat hangen en glimlacht ze lief naar hem. Dirk heeft een transistorradio aangezet en Leila ruikt aan een paar bloemen. Ze bukt heel elegant naar voren, waarbij de slip onder haar strakke rok goed zichtbaar wordt. Dirk wordt er bronstig van en hij slikt wat speeksel weg. 'Heb je bij Eloïse ook wel eens wat geschilderd?', vraagt zij. 'Jazeker, vooral veel binnenwerk!', antwoordt hij. Ze kijkt naar de bobbel in zijn strakke jeans en ze voelt een onbedwingbare lust opkomen. Dirk zet de radio wat harder, omdat 'Leila' van Eric Clapton gedraaid wordt. Op een gegeven moment gaat hij speels op zijn knieën voor Leila en zegt hij theatraal: 'Edele kasteelvrouwe, moge mijn natte kwast u en uw rijke domein dienen, zoveel u wenst!'. Zij moet vreselijk lachen en ze hapt onmiddellijk toe. Ze kust hem vurig op zijn mond en even later staan ze in het tuinhuis te tongzoenen. Hij trekt haar rok van achteren omhoog en hij zit al met zijn vingers in haar slip te graaien. 'Wacht!', zegt zij, 'laten we naar het kasteel gaan, ik vind het hier te benauwd!'. Zo onopvallend mogelijk wandelen ze naar het kasteel en eenmaal binnen duiken ze als hongerige leeuwen op elkaar. Zodra Leila alleen nog een slip aan heeft, rent ze naar de Koepelzaal, waar ze naakt op Dirk staat te wachten.

Dirk komt hijgend en opgewonden naar binnen en hij bestormt de naakte Leila, die hem met open armen ontvangt en als zijn kussen en gelik charmant aanvaardt. Ze zakt door haar knieën om wijdbeens te gaan liggen. Dirk dringt al snel bij haar zwartbehaarde pruim naar binnen. Zij kreunt het uit van opperst genot. Haar gekreun maakt Dirk nog wilder en zijn stootbewegingen gaan enorm energiek tekeer. 'Harder met die kwast!', schreeuwt zij, terwijl het tempo al ongekend rap is. Haar zuiggrot hunkert naar nog meer actie en haar schaamlippen staan gespannen rond zijn dikke snikkel. 'O, kon dit maar eeuwig duren!', denkt ze. 'Ja, dáár!', krijst ze en ze voelt hoe zijn stijve lid haar stijve clitoris stimuleert. Het seksuele genot vibreert door heel haar elektrische lichaam. Haar voltage bereikt het hoogtepunt. Haar ogen staan wijdopen en ze kijkt naar de engeltjes rondom de koepel. Dirk ziet haar naar de engeltjes staren en hij roept: 'O, mijn serefijn Leila, ik ga komen!'. 'Ik ook! ik ook!', roept ze terug. Een intens genot maakt bezit van hun lichamen. Het is een initiatie, transformatie en verlichting ineen. Met ontspannen ledematen liggen ze nog zo'n tien minuten naast elkaar. 'Je bent beter dan Eloïse!', zegt hij opeens. Er gaat een schok van verraad en woede door haar heen. Ze zint meteen op wraak.

'Ik moet even naar de badkamer!', zegt ze tegen hem, terwijl hij een sigaretje rookt en de as in een vaas laat vallen. Even later komt ze terug en richt ze een pistool op hem. Hij schrikt zich rot. 'Wat zullen we nou krijgen?', zegt hij angstig. 'Ik vind het ronduit walgelijk, dat jij met Eloïse hebt genaaid!', zegt zij met een verwrongen gezicht, 'je denkt toch niet dat ik je daarmee laat wegkomen!'. 'Mens, je bent hartstikke gestoord!', sputtert Dirk tegen. 'Dat zal dan maar!', zegt zij en ze haalt de trekker over. Ze raakt hem precies tussen zijn ogen en hij is in één keer overleden. Ze trekt zijn lichaam naar het theehuis, waar ze hem in een diepe kuil rolt. Aan Henri zal ze vertellen, dat hij toch niet voldeed en dat ze hem ontslagen heeft. Dat theehuis kan ze verder zelf wel opknappen en schilderen. Nadat ze de kuil met modder heeft dichtgegooid, plant ze er wat struiken op. De transistorradio gooit ze bij de afval en ze gaat de volgende dag naar Eloïse. Ze is smoorverliefd op haar en ze wil dat zij alleen nog haar begeert. 'Nu ben jij alleen van mij!', zegt ze in de Mariakapel met dakruiter. 'Ja, mijn allerliefste, er is niemand anders, jij bent de enige, die ik liefheb!', zegt Eloïse. 'Ik heb die tuinman trouwens ontslagen, ik vond hem net iets te opdringerig!', zegt Leila met een verbeten mond. 'Ach, die vindt wel een nieuw kasteeltje!', zegt Eloïse, die meteen daarna met Leila begint te tongen. Na een minuut of twee zijn beiden naakt en beminnen ze elkaar als nooit tevoren. Achter de flakkerende kaarsjes lijkt het Mariabeeld liefdevol te glimlachen.

Schrijver: Joanan Rutgers
11 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: misdaad

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 21



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)