start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (137)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (110)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (39)
hobby (32)
humor (382)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (157)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (95)
oorlog (108)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (109)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (42)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 156):

Geluk

Die zaterdagmorgen werd ik vroeg wakker. Ik ritste m’n tent open en kroop voorzichtig naar buiten. Het was nog vroeg. Heel vroeg. Zo rond een uur of vijf. Iedereen was nog diep in slaap. Ik rilde. Het was nog fris dus ik trok een trui over m’n t-shirt aan. Toen ging ik op weg. Gewoon een eindje wandelen. De hond keek me vrolijk aan. Nu al uit? Ik lijnde hem aan en we vertrokken.
Ik kwam op een mooi landweggetje, omgeven door bomen. Alles rook zo lekker fris. De dauwdruppeltjes lagen als een waas over de nog slapende wereld. Een gevoel van vrede en geluk doorstroomde mij. Hier liep ik dan, bijna helemaal alleen, op een verlaten landweggetje. Niet gestoord door het geluid van voorbij scheurende auto’s of harde muziek. Ik stond even stil en snoof de frisse omgeving in me op. Toen vervolgde ik mijn weg. Een eindje verderop, links van mij, was een weiland.

Een rood-gele gloeiende ronde bal verscheen aan de hemel. Zoiets moois had ik nog nooit gezien. Langzaam en statig steeg hij boven de verre einder uit. Het was een prachtgezicht. Ademloos bleef ik een poos staan kijken. Ik was gelukkig. Ik dacht aan het paradijs, dit was al zo mooi, hoe mooi zou het daar wel niet geweest zijn? Na een tijdje kreeg ik het fris. De prille zonnestralen gaven nog niet veel warmte af.

Het paradijselijke gevoel ebde langzaam weer een beetje weg. De hond, die er maar bij was gaan zitten, keek me aan. Ik kreeg een lik over m’n hand. Ja, ik wist het, het was tijd om terug te gaan. Tijd voor z’n brokken. En ik besefte dat ik weer in de alledaagse wereld terug was gekeerd. In de verte scheurde een auto voorbij.

Schrijver: Danielle, 30-06-2002


banaantje16athotmail.com


Geplaatst in de categorie: overig


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 1567 keer bekeken

1/5 sterren met 17 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Sylvia Schrijen
Datum:30-03-2003
Email:sylvia_schrijenatmsn.com
Bericht:Wat snoeien, lijkt mij en verder vind ik het moment dat je beschrijft heel sfeervol. Moet je het wel hebben over de hondebrokken? Je verhaal wint aan kracht als je de droom behoudt.
De titel refereert niet echt aan je tekst...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)