nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1360):

Goochelende preparateur

(voor Damien Hirst (1965))

Je bent geboren in Bristol, maar opgegroeid in Leeds, waar je vader een monteur was en je moeder Mary Brennan was van Ierse, roomse komaf.

Op je twaalfde verliet je vader het gezin en raakte je het spoor bijster, waardoor je moeder je niet meer kon hanteren. Je pleegde winkeldiefstallen en je luisterde naar de anarchistische punkband The Sex Pistols. Je ging als punker verkleed en het enige waar je goed in was, was tekenen, zodat je naar het Leeds College of Art ging, waar je beïnvloed werd door het schilderwerk van Francis Bacon.
Daarna ging je naar de Goldsmiths Universiteit in Londen, waar je tot je vierentwintigste verbleef. Als leraar had je Michael Craig-Martin, net als je moeder van Ierse komaf, die je kunstvisie volop wist te verruimen.
Als kunststudent werkte je in een mortuarium, wat je latere werk sterk beïnvloed heeft.

Na je studie begon je met een groepsexpositie in een leegstaand havenbedrijf. Je werkte samen met je even oude vriend Carl Freedman en op een dag kwam je latere mecenas Charles Saatchi binnenwandelen, nadat hij zijn Rolls Royce had geparkeerd. Hij steunde de 'Young British Artist', waarvan ook Tracey Emin lid was, twee jaar ouder, zeer progressief, haar werk is gekocht door Elton John en George Michael en David Bowie is bevriend met haar. Momenteel is ze zelfs hoogleraar Tekenen aan de Koninklijke Academie.

Op je zesentwintigste maakte je al 'De fysieke onmogelijkheid van de dood in de geest van iemand die leeft', waarbij je een haai in een aquarium met sterk water hebt geconserveerd. De haai is in opdracht door een Australische visser gevangen, Charles kocht het voor een meerprijs en later verkocht hij het voor een veel grotere prijs aan Amerika.

Je raakte aan de drank en de cocaïne, wat je gebruikte om extravagant voor de dag te komen, zodat je in Venetië een koe en een kalf toonde, die in stukken gesneden waren en in aparte vitrines getoond werden. Je maakte je rare visioenen gewoon zichtbaar, zo ook een schaap in een tank van formaldehyde, waarbij ene Bridger, een gefrustreerde kunstenaar, het nodig vond om er zwarte inkt aan toe te voegen, wat hem twee jaar voorwaardelijk opleverde.

Je ontving de Turner-prijs en in New York presenteerde je 'Twee neuken en twee kijken', met een rottende koe en stier. Obsceen en morbide volgens velen, maar ze kregen geen gelijk, want je roem steeg tot grote hoogten en de prijzen stegen mee.
Met Alex James en Keith Allen vormde je de band Fat Les en je zong samen met de Londen Gay Men's Chorus, zoals vele beroemdheden.
Charles kocht 'Hymn' voor één miljoen pond en je verkocht er nog drie voor dezelfde prijs.
Je vriend Joe Strummer, ooit zanger van The Clash, stierf aan een hartaanval en je besloot acuut te stoppen met roken, drinken en de coke. Ook had je een fikse ruzie met Charles, die dacht met geld de kunstwereld te kunnen domineren, je kocht enkele werken van jezelf terug, voor veel meer geld, maar geld imponeerde je niet.
Tijdens een brand werden er bij Charles zeventien kunstwerken van jou vernietigd. Je was hem definitief ontgroeid en bevrijd van zijn schaduw exposeerde je dertig nieuwe schilderijen in de Gagosian Gallery te New York, het merendeel geschilderd door de briljante Rachel Howard, die als één van je medewerkers je fabriek in de stijl van Warhol en Koons draaiende hield, houdt.

Je woont samen met de Californische Maia Norman en met haar heb je drie zonen: Connor Ojala (1995), Cassius Atticus (2000) en Cyrus Joe (2005).

Je maakte 'Duizend jaar', met een afgehakte koeienkop, maden en krioelende muggen in een afgesloten vitrine. Het werd nog bewonderd door je inspirator Francis Bacon, want in feite borduur je verder op zijn schilderwerken, alleen verwerk jij het driedimensionaal en met realistische, zelfs levende materialen. Een stalen kast met 6136 pillen erin verkocht je voor 19,2 miljoen dollar.

De punkjaren waren wel degelijk voorbij of je moet het zien als rijken bij de poot nemen.
En toen creëerde je 'For the Love of God', een achttiende-eeuwse schedel versierd met 8601 diamanten, waarvan er één een grote roze is, waarde: 75 miljoen euro!

Verbazingwekkend om te weten dat je een liefhebber van de Nederlandse schilder Van Weenix (1640 - 1719) bent, de man schilderde weliswaar veel dood wild en jachtscènes, maar ook tsaar Peter de Grote.

Volgens sommige critici kun je niet opzienbarend schilderen en knutsel je maar wat aan, maar dat is al te kortzichtig, want er zit veel filosofische diepgang in je kunstwerken. Voor Lance Armstrong decoreerde je een racefiets met vlinders, aan vindingrijkheid vooralsnog geen gebrek en anders kan een minder schadelijke drug voor nieuwe inzichten zorgen, chocolade bijvoorbeeld, kun je ook kunst van maken.

Je vertoeft graag in je drie eeuwen oude boerderij in Devon of in je huis annex atelier in Mexico. Je praat snel, alsof je vijf Red Bull's op hebt, maar beheerst, humoristisch, zelfverzekerd en wat heel belangrijk is, zonder kapsones.

Illustratie: Damien Hirst

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 01-03-2012


Geplaatst in de categorie: kunst

Deze inzending is 106 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl