nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (18)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1018)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (22)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1690):

Geestelijk ontspoord en afgehaakt

(voor Jean Seberg (1938 - 1979))

Je bent geboren op 13 november 1938 in Marshalltown, Iowa. Je vader was Edward Waldemar Seberg, een drogist, en je moeder was Dorothy Benson, een inval-lerares. Je was van huis uit luthers en je was van Zweedse, Engelse en Duitse afkomst.

Na je middelbare school ging je studeren aan de Universiteit van Iowa in Iowa City. Andere oud-leerlingen waren Mary Beth Hurt (1946, Marshalltown), voor wie je babysitter bent geweest, en Gene Wilder (1933, Milwaukee).
Je filmdebuut was de hoofdrol in 'Saint Joan' (1957) van Otto Preminger (1905 - 1986).
Je tweede film was 'Bonjour Tristesse', naar de roman van Françoise Sagan, waarin je Cecile speelde naast Deborah Kerr (1921 - 2007), Mylène Demongeot (1935, Nice) en de chanson-zangeres Juliette Greco (1927, Montpellier). Beide films kregen slechte recensies en je carrière was bijna gesneuveld.
Toch geloofde Otto in jou, want een actrice als Kim Novak (1933, Eagle Point) moest in het begin van haar loopbaan ook nog veel leren om goed te kunnen acteren. Daarna speelde je in de komedie 'The Mouse that Roared' (1959), naar een roman van Leonard Wibberley (1915 - 1983), met in de hoofdrol Peter Sellers (1925 - 1980), vooral bekend als hoofdinspecteur Clouseau uit 'The Pink Panther'-films.
Omdat je geen succes had met Engels-talige films, verhuisde je naar Frankrijk, waar je wel succes had met Franse New Wave films, waarin je de vrije liefde uitbeeldde. Je speelde Patricia in 'A Bout De Souffle' (1960) van Jean-Luc Godard (1930, Parijs), waarin je naast Jean-Paul Belmondo (1933, Neuilly-sur-Seine) speelde. Deze film werd een internationaal succes en de critici prezen jouw acteertalent. De filmregisseur François Truffaut (1932 - 1984) noemde je de beste actrice van Europa.

In 1958 ben je getrouwd met de Franse filmregisseur François Moreuil (1934), maar hij was gewelddadig en in 1960 zijn jullie gescheiden. Je speelde wel mee in zijn film 'The Recreation'(1961), waarvan de opnamen een ware hel waren, want hij schreeuwde alsmaar naar jou. Je vond het moeilijk om je als Amerikaanse in Frankrijk aan te passen, je miste de nonchalance en de humoristische vriendelijkheid, de spijkerbroeken, milkshakes, dikke steaks en supermarkten. Zelf was je niet zo onder de indruk van je succes als filmactrice.
Je keerde terug naar Amerika, waar je in 'Lilith' van Robert Rossen (1908 - 1966) de schizofrene patiënte Lilith Arthur speelde. Je speelde naast Warren Beatty en Peter Fonda.

In 1963 trouwde je met de schrijver/diplomaat Romain Gary (1914 - 1980) en met hem kreeg je zoon Alexandre Diego Gary (1962, Barcelona). In 1970 zijn jullie gescheiden. Als vader was hij geestelijk altijd afwezig. Hij heeft zichzelf doodgeschoten en dat had volgens hem niets met jouw zelfdoding te maken.
Je woonde in Parijs, Griekenland, Zuid-Frankrijk en Mallorca. Op 23 augustus 1970 werd je dochter Nina Hart Gary te vroeg geboren, waardoor zij twee dagen later is overleden. Romain was niet de vader, maar door een tijdelijk scheiding was dat de student Carlos Ornelas Navarro. Een maand voor Nina's geboorte zijn Romain en jij gescheiden. Er ontwikkelde zich een zeer zware depressie in jou. Je hebt meerdere keren op de sterfdatum van Nina geprobeerd om jezelf te doden.

In 1972 trouwde je met de regisseur Dennis Berry (1944, Hollywood), die later hertrouwde met de actrice Anna Karina (1940, Solbjerg). In 1979 had je een minnaar, Ahmed Hasni, die je zwaar misbruikte en veel geld van je gestolen heeft, o.a. de opbrengst van de verkoop van je tweede appartement aan de Rue du Bac, op aandringen van Ahmed. Hij zei dat hij met dat geld een restaurant in Barcelona wilde beginnen en dus reisde je met hem naar Barcelona. Daar viel het plan in duigen en je keerde alleen terug naar Parijs.
De FBI was een haatcampagne tegen jou begonnen, omdat je volgens hen verkeerde mensen geld had geschonken en dus stalkten ze jou en braken ze bij jou in. Ook hebben ze valse roddels over jou verspreid.

Je laatste films waren 'The Big Delirium' (1975), 'The Wild Duck' (1976) en 'Le bleu des origines' (1979). De FBI heeft je een blijvende zenuwinzinking bezorgd en door hen werd je psychotisch en stortte je meer en meer in. Je bent volgens Ahmed in 1979 ook voor een metro gesprongen. Hij wist dat je zwaar suïcidaal was en toch liet hij je niet (gedwongen) opnemen. Hij heeft als laatste intiem betrokkene godgeklaagd gefaald.

Op 30 augustus 1979 ben je 's avonds alleen naar een film gegaan, terwijl Ahmed is thuisgebleven. Hij ontdekte de volgende ochtend dat je weg was en hij alarmeerde de politie. Pas tien dagen later werd je gevonden. Je lag gewikkeld in een deken op de achterbank van je Renault. Je lichaam was in staat van ontbinding, want je had een overdosis barbituraten ingenomen.
Je bent veertig jaar geworden en je bent begraven op de Cimetière du Montparnasse.

Lieve Jean, die Jeanne d'Arc speelde, hopelijk is er iemand in Parijs, die een grote bos bloemen op je graf wil leggen, na het lezen van mijn hommage voor jou.

Illustratie: Jean Seberg

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 24-01-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 81 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:George
Datum:24-01-2013
Bericht:Als ik er in de buurt ben doe ik het zeker. Compliment, Joanan, voor je trouwe journalistieke portretten van artiesten en in het bijzonder deze parel.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl