nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (16)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (971)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (44)
psychologie (46)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1854):

Onverwerkte kindertrauma's en falende hulp

(voor Deborah Booth Weems (1951 - 1978))

Je bent geboren op 3 februari 1951 in Houston. Je ouders waren Benjamin en Rowene Weems. Je had vijf zussen.
In je kindertijd zijn je ouders gescheiden en zijn ze beiden hertrouwd. Je verhuisde naar Marlin, noordwestelijk van Houston. Je zat op de Marlin Public School en je studeerde aan de Interlochen Arts Academy in Michigan. Je familie stimuleerde je om je talenten te ontwikkelen. Je was extra goed in drama, muziek en theater. Je had een bruisende en vitale persoonlijkheid.

Op school speelde je de hoofdrollen in de musical 'Annie Get Your Gun' en in de musical 'The King and I'. En in het drama 'The Miracle Worker'. Je speelde ook meerdere, kleine rollen. Je was actrice, zangeres en podium-performer. Je was werkzaam voor het Lakewood Musical Theatre in Barnesville.
Je woonde in en rond New York. Je zong vaak voluit in het Central Park, terwijl je daarbij gitaar speelde en veel mensen zich rondom jou schaarden.
Op je zeventiende zat je twee jaar op de Boston Conservatory of Music. Je had de hoofdrol in 'Carnaval' en 'Once Upon A Mattress'.
In New York speelde je in de musical 'Godspell' van John-Michael Tebelak. Je deed ook aan commercials, o.a. voor Proctor en Gamble.

Vanaf je tweeëntwintigste speelde je vier jaar mee in de tv-kinderserie 'Captain Kangaroo', waarin je Debbie speelde, de krantjournaliste van de Daily Bugle. De songs die je in deze film zong, verschenen op het album 'Debbie Weems Sings Songs from Captain Kangaroo' bij Wonderland Records. Je rol als schattig meisje zorgde ervoor dat je nauwelijks volwassen rollen kon bemachtigen. Je speelde een kleine rol in de film 'Between the Lines'. Je rol in 'Captain Kangaroo' was in feite geen opstap tot betere rollen.
Je was ook de stem van Baby Duck, de voorloper van Elmo uit Sesamstraat.

Je emotionele problemen zijn in je kwetsbare kindertijd ontstaan. Bob Keeshan, die Captain Kangaroo speelde, was veeleisend en hij bezorgde jou veel stress en zelftwijfel. Hij vergrootte je emotionele problematiek.
De poppenspeler Gus Allegretti was een betrouwbare vriend van jou, die urenlang met je heeft gepraat om je kindertrauma's te verzachten. Hij nam je tenminste serieus, maar hij was geen professionele hulpverlener.
James Wall, die mister Baxter speelde, vond je een mooie en prachtige persoonlijkheid met grote talenten. Hij zag niet uit welke helse sferen dit moest worden opgeboord. Dan zou hij dubbel zoveel respect tonen.

Vanaf je vierentwintigste ging je psychische hoedanigheid hard achteruit. Je was een kettingrookster en je gebruikte diverse drugs, zoals cocaïne en marihuana. Je was teleurgesteld over je acteercarrière en je kampte met een onontwarbare depressie Je had geen geluk met te oppervlakkige, ontrouwe, misbruikende minnaars en je had veel verdriet over je gestagneerde loopbaan.
Je ging naar een psychiatrisch ziekenhuis om je emotionele problemen op te lossen, maar dat mislukte, ook omdat je hypnotiserende schoonheid de verplegers vaak misleidde. Ze ontdekten niet de ware Deborah, precies het probleem, waar ook jij mee worstelde. Je echte ik was al in je kindertijd ondergesneeuwd. Je huilde soms onophoudelijk dagenlang. Je had veel kaakpijn en een eetstoornis, waarschijnlijk anorexia nervosa.

Op 22 februari 1978 ging je met een begeleider naar je flatwoning in New York om zogenaamd wat belangrijke spullen op te halen. Hulpverleners zijn vaak slechte rechercheurs. Je pleegde zelfdoding door van de zestiende verdieping te springen.

Je werd zevenentwintig jaar en je bent in het familiegraf op Calvery Cemetery in Marlin begraven.

Illustratie: Deborah Booth Weems

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 11-07-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 73 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Petra Hermans
Datum:11-07-2013
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:Indrukwekkend...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl