nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1017)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (21)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1907):

Naar vrije bergtoppen weggevlucht

(voor Emmeline Freda Du Faur (1882 - 1935))

Je bent geboren op 16 september 1882 in Croyden, Sydney.
Je vader was Frederik Eccleston Du Faur en je moeder Blanche Elizabeth Maria, dochter van professor Woolley.
Je studeerde aan de Sydney Church of England Grammar School for Girls. Je wandelde vaak met je hond in het nieuwe nationale park. Je werd een gedreven bergbeklimster en je studeerde voor verpleegster, wat mislukte door je gevoelige, uiterst gespannen karakter.

Door de erfenis van je tante Emmeline Woolley ging je reizen en bergbeklimmen. Je had zomerhuizen in Nieuw-Zeeland, waar je de Aoraki/Mount Cook hebt beklommen. De gids Peter Graham leerde je het klimmen in de sneeuw en het ijs. Je genoot van de uitdagingen en de vrijheid. Je ontsnapte aan je frustraties met je familie en de maatschappij, want als lesbische vrouw had je het dubbel zo zwaar met de bekrompen burgerij.

Op je zevenentwintigste beklom je de Mount Sealy. Je had ruzie met andere, vrouwelijke bergbeklimsters, die het ongepast vonden, dat jij met Graham in een tent overnachtte. In hun stoutste dromen wilden ze dat natuurlijk zelf ook wel, maar jij was zeer aantrekkelijk en dat stak hen ook. Je was bovendien ook zeer aantrekkelijk voor de vrouwen.
Een chaperonne, die een slechte bergbeklimster was, was uitgegleden en jij hebt haar leven gered.

Je droeg altijd een rok tot net onder de knieën, knickerbockers en lange beenwindsels. Je had weinig last van zonnebrand, vuil en andere ongemakken. Door jou gingen meer vrouwen aan de bergsport doen. Je was beroemd om je deskundigheid, doorzettingsvermogen en atletische lichaam. Je was in jouw tijd de beste amateur-bergbeklimster.

Je werd drie maanden getraind door Muriel Cadogan bij het Dupain Instituut voor Lichamelijke Opvoeding in Sydney. Daarna beklom je op je achtentwintigste de Mount Cook, begeleid door Peter en Alexander Graham. Je was de eerste vrouw, die dat presteerde, en de snelste. Je sliep als ongetrouwde vrouw met je gidsen in één tent.
Je beklom de Mount Tasman, de Mount Dampier, de Mount Sefton (10000 meter hoog), de Mounts De la Beche, Green en Chudleigh. En vele anderen. Op je dertigste beklom je samen met Peter Graham en David Thomson de drie toppen van de Mount Cook.

Samen met Muriel verhuisde je naar Engeland en jullie wilden gaan klimmen in de Alpen, Canada en de Himalaya. Je boek 'De verovering van Mount Cook en andere beklimmingen' verscheen en je verhuisde naar de badplaats Bournemouth.
Je leed aan een psychiatrische ziekte, wat je relatie met Muriel bemoeilijkte en beschadigde. In 1931 overleed Muriel en woonde je er alleen. Je woonde tot 1935 samen met Hannah Dickens, die steeds minder aanwezig was. Je kreeg een zenuwinzinking, waarvoor je behandeld werd. De familie van je broer kwam om je naar Australië terug te brengen.

In Sydney woonde je in de voorstad Dee Why, eerst een tijd bij je broer en later op jezelf. Je maakte veel boswandelingen en je leefde eenzaam en teruggetrokken. Je was depressief door het het gemis van je geliefde vriendin Muriel en je worstelde met de vraag waarom zij moest sterven.
Op 11 september 1935 pleegde je zelfdoding door koolmonoxide-vergiftiging. Je werd tweeënvijftig jaar en je bent begraven in de Church of England cemetery in Manly, noord-Sydney.
Pas in 2006 werd er een gedenksteen op je ongemarkeerde graf geplaatst. Er bestaat een Mount Du Faur en een Mount Cadogan.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 08-10-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 55 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Petra Hermans
Datum:10-10-2013
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:Het is een levenskunst, om na het stijgen naar
hoge bergtoppen, ook goed te leren dalen!
Dit kun je beoefenen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl