nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (3)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (9)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (971)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (6)
kerstmis (8)
kinderen (19)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (70)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (412)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (44)
psychologie (47)
rampen (5)
reizen (13)
religie (118)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1928):

Neerslachtige, verdrietige, eenzame ogen

(voor Christiane Shütt (1936 - 1972))

Je bent geboren op 20 juni 1936 in Berlijn. Je ouders waren ongetrouwd.
Op je vierde overleed je vader. Op je zesde was je gefascineerd door de schilderijen in kerken en kapellen.
In de tweede wereldoorlog werd je moeder Regine Faust gedwongen om jou aan een pleeggezin af te staan. Van je zevende tot je twaalfde woonde je in Kitzbühler bij de weduwe van de arbeidersdichter Petzold, een strenge, roomse vrouw. Daarna woonde je weer bij je moeder in Frankfurt. Je moeder was een mode-ontwerpster, die in de oorlog verpleegster was.
Je familie emigreerde naar Canada, toen jij naar Parijs ging. Op je zeventiende studeerde je fashion design in Parijs.

Op 1 januari 1954 ontmoette je Michael Pflug, een jonge, medische student, die een kunstopleiding had gedaan. Met Michael ging je buiten schilderen. In het Louvre zag je het werk van Ingris en Cezanne. Je was autodidactisch en je werd ook gestimuleerd door de kunstenaars Vieira de Silva en Arpad Scenes.
Op je achttiende schilderde je je eerste gouaches met Parijse stadstaferelen, een zelfportret en enkele stillevens. Je schilderde sterk en eenvoudig. Jullie hadden veel communistische vrienden.
In Parijs deed je je eerste zelfdodingspoging en een jaar later in Wuppertal.

Op je twintigste trouwde je met Michael en jullie verhuisden naar Tunis, waar je stillevens schilderde. 'Vogelkooi met Peren' en 'Tunesische Binnenlandse Zaken' verwezen naar je verduisterde psyche. Je had je jeugdtrauma's niet verwerkt en je bent als kind veel liefde tekort gekomen.
Jij en Michael kregen twee dochters, Esther en Ursula. Jullie hadden revolutionaire vrienden, je rookte hasj en de wietplanten stonden in de vensterbank. Je rookte ook opium.
Michael sloeg je minnaar Gerd R. vijf tanden aan gort.
Je had een foto van een dode Che Guevara op je keukenkast staan.

Vanaf je tweeëntwintigste spaarde je barbituraat-pillen. Op je drieëntwintigste deed je een derde zelfdodingspoging.
Daarna verhuisde je met je dochters naar Canada, waar je moeder woonde. Je woonde in Toronto en Michael kwam een jaar later en hij begon een medische praktijk.

Je reisde naar New York, Parijs en München. Je studeerde Canadese geschiedenis aan de University of Toronto en je nam zeefdruk-lessen. Je was succesvol en je was lerares aan de Ontario Art College in de jaren zestig. Michael heeft je sterk beïnvloed, maar ook verstikt. Hij dirigeerde je leven en hij bepaalde zelfs welke kleren je moest dragen. Hij controleerde en bekritiseerde iedere verfstreek. Een tragische uitvergroting van je moeder en die Oostenrijkse weduwe.
Je schilderde in een magisch-realistische stijl stadslandschappen, interieurs met poppen en grote portretten van je dochters en je kunsthandelaar Avrom Issacs van 'Issacs Gallery'.

De verkoop van je werk ging achteruit en sommigen pleegden zelfdoding vanwege jou, o.a. een oude geliefde en een kunsthandelaar. En enkele kunsthandelaars ruïneerden hun carrière.

Op 4 april 1972 pleegde je zelfdoding met een overdosis Seconal op het strand van Hanlan's Point op Toronto Island, één van je lievelingsplekken om te schilderen. Je had een ernstige, chronische depressie en je voelde je geen deelgenoot van het echte leven, als een bewegingsloze pop. Je koos naar je diepste gevoelens voor eens en eeuwig voor je zelfbevrijding. Je werd vijfendertig jaar.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 11-11-2013


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 66 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl