nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1015)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (21)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 1975):

Als kind vermorzeld, maar toch doorgezet

(voor Dorothy Parker (1893 - 1967))

Je bent geboren als Dorothy Rothschild op 22 augustus 1893 in Long Branch, 732 Ocean Avenue.
Je vader was Jacob Henry Rothschild en je moeder was Eliza Annie Marston. Ze hadden een zomerhuis op het strand. Je moeder was van Schotse afkomst en je vader van Duits-Joodse afkomst. Je woonde in een appartement in Manhattan.
In juli 1898 overleed je moeder. In 1900 hertrouwde je vader met Eleanor Francis Lewis.

Je haatte je vader, omdat hij je fysiek misbruikte. Je haatte je stiefmoeder ook, die je 'de huishoudster' noemde.
Je zat op een roomse basisschool in het klooster van het Heilig Sacrament. De latere dichteres Mercedes de Acosta zat bij jou in de klas.
Op je negende overleed je stiefmoeder.
Op je achttiende was je klaar met de Miss Dana's School in Morristown.
In 1913 overleed je vader.

Je speelde piano in een dansschool en je schreef gedichten. In 1914 kreeg je geld voor je eerste gedicht in 'Vanity Fair Magazine' en je werd redactie-assistente bij 'Vogue'. Twee jaar later werd je vaste schrijfster bij 'Vanity Fair Magazine'.

In 1917 trouwde je met Edwin Pond Parker, een Wall Street effectenmakelaar, die vocht in de eerste wereldoorlog. Je schreef theater-kritiek en je was bevriend met Robert Benchley en Robert Sherwood, met wie je de Algonquin Round Table oprichtte. De columnisten Franklin Adams en Alexander Woolcott voegden zich daarbij.
In 1920 werd je ontslagen bij 'Vanity Fair', omdat je kritiek op machtige producenten volgens hen te beledigend was. Benchley en Sherwood namen uit protest ontslag.

In 1925 begon Harold Ross met 'The New Yorker', waarin jij korte, venijnige, komische gedichten publiceerde. Je publiceerde ook in 'Life', 'McCall's' en 'The New Republic'.
In 1926 verscheen je dichtbundeldebuut 'Enough Rope', dat goed verkocht, en je publiceerde korte verhalenbundels. Je werkte samen met de toneelschrijver Elmer Rice en je schreef pittige boekbesprekingen.

In 1928 zijn Edwin en jij gescheiden.

Voor je korte verhaal 'Big Blonde' won je de O.Henry Award 1929.
Je had vele minnaars, o.a. de toneelschrijver Charles MacArthur en de uitgever Seward Collins. Je werd zwanger van Charles en je pleegde abortus, waarna je in een diepe depressie belandde en je eerste poging tot zelfdoding deed.
Je protesteerde tegen de executie van de anarchistische overvallers Sacco en Vanzetti.

In 1934 trouwde je met Alan Campbell, een acteur/schrijver, met wie je scenario's schreef. Hij was ook Schots-Joods. Jullie woonden in Hollywood, waar jullie voor Paramount Pictures werkten, aan meer dan 15 films.
Op je hoogtepunt verdiende je over de 5000 dollar per week.
Je schreef mee aan de scripten voor 'A Star is Born', 'The Little Foxes', met Bette Davis, en 'Smash-Up', met Susan Hayward.
In 1944 verscheen 'The Portable Dorothy Parker', een bloemlezing van je werk.
Tijdens de tweede wereldoorlog was Alan de minnaar van een getrouwde, Europese vrouw. Jullie zijn in 1947 gescheiden en in 1950 hertrouwd.

Je bekritiseerde gezagsdragers en je kwam op voor de burgerrechten. Je was de voorzitster van een anti-fascistische beweging. Je woonde in een opgeknapte boerderij in Bucks County, met als buurman je vriend Sidney Perelman, humorist/schrijver. De F.B.I. had een dik dossier over jou, omdat je een actieve communist zou zijn.
Je laatste scenario was 'The Fan', een bewerking van een komedie van Oscar Wilde.
Je was een alcoholiste. In 1952 verhuisde je naar het Volney hotel in New York en je schreef boekbesprekingen voor 'Esquire'.

Op 14 juni 1963 pleegde Alan zelfdoding in West-Hollywood met een overdosis barbituraten. Hij werd 59 jaar.
Jij keerde terug naar het Volney hotel, waar je op 7 juni 1967 overleed door een hartaanval.
Je werd drieënzeventig jaar.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 29-01-2014


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 46 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl