nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1018)
individu (5)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (7)
reizen (14)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (22)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2075):

De François Villon van het Wilde Westen

(voor Charles Earl Bowles (1829 - na 1888))

Je bent geboren in 1829 in Norfolk, Engeland. Je ouders waren John en Maria Bowles en ze hadden tien kinderen. Je was twee, toen je naar Jefferson County ging, waar je vader een boerderij kocht, vier mijl ten noorden van Plessis Village, richting Alexandria Bay. Op je twintigste ging je samen met je broers David en James aan de California Gold Rush meedoen en werkte je in de mijnbouw in de North Folk van de American River. Op je 21-ste ging je terug naar je ouderlijk huis, maar je ging al snel met je broers David en Robert naar Californië terug. Kort na aankomst werden David en Robert ziek en overleden zij.

Jij werkte nog twee jaar in de mijnbouw. Op je 25-ste trouwde je met Mary Elizabeth Johnson en jullie kregen samen vier kinderen. Op je 31-ste gingen jullie in Decatur wonen. Op 13 augustus 1862 werd je soldaat in het 116th Regiment Illinois en je was al gauw eerste sergeant. Bij de Slag van Vicksburg raakte je ernstig gewond. Je vocht ook bij de 'March to the Sea' van de Unie-generaal William Tecumseh Sherman. Je werd eerste luitenant en op 7 juni 1865 werd je ontslagen en ging je naar huis terug. Twee jaar later ging je weer op zoek naar edele metalen.

In augustus 1871 had je ruzie met een aantal arbeiders van de bank Wells Fargo & Company en je ging wraak op hen nemen. Mary dacht dat je vermoord was. Tussen 1875 en 1883 pleegde je 28 overvallen op postkoetsen van Wells Fargo, o.a. langs de Siskiyou Trail. Je bijnaam was Black Bart en je liet bij twee overvallen een gedicht achter, wat je beroemd maakte. Je was een uitstekende struikrover, die duizenden dollars per jaar vergaarde. Je was bang voor paarden, waardoor je altijd te voet je arbeid verrichtte. Je hebt als struikrover nooit je wapen gebruikt. Je was altijd beleefd tegen je slachtoffers en je gebruikte geen ruwe taal, alleen in één gedicht. Je droeg een lange, linnen jas en een bolhoed. Je bedekte je hoofd met een zak, waarin je twee kijkgaten had geknipt, terwijl je met je shotgun om geld en sieraden gebaarde.

Op 26 juli 1875 beroofde je in Calaveras County je eerste postkoets, tussen Copperopolis en Milton. Je sprak met een diepe en meetrillende klank. Je vroeg de bestuurder John heel vriendelijk 'Please, throw me the box!'. Terwijl John jou de kluis overhandigde, schreeuwde jij: 'When he dares to shoot, give him a big volley, boys!'. In de struiken dacht John inderdaad geweerlopen te zien. Nadat jij verdwenen was, zag hij dat de geweerlopen slechts stokken waren. De buit was 160 dollars. In 1883 was je laatste overval op dezelfde plek als je eerste overval. De cirkel was rond. Je overviel een veerboot, terwijl de eigenaren aan het jagen waren. De kluis was moeilijk te verwijderen, waardoor je werd betrapt. Er werd op je geschoten en je werd in je hand geraakt, waar je een zakdoek omheen draaide. Je verstopte je shotgun in een holle boom en van de buit nam je alleen de gouden munten mee, waarde: 500 dollars. Je wist te ontkomen.

Toch liet je een bril en een zakdoek achter, met het wasserette-merk FX07, waardoor de detectives Hume en Morse je wisten te traceren. Je woonde in een pension, je heette TZ Spalding en je was een mijningenieur, die geregeld op 'zakenreis' moest. Maar de politie vond een bijbel, die Mary je had gegeven, waarin je echte naam stond. Je werd alleen voor je laatste overval veroordeeld en je moest naar de San Quentin Gevangenis. Je kreeg zes jaar, maar na vier jaar kwam je vrij wegens goed gedrag. Je gezondheid was verslechterd en je schreef Mary, die in Hannibal woonde, dat je moe was en niet naar haar en je volwassen kinderen terug wilde. Wells Fargo had je voorgoed gestigmatiseerd. Je was klaar met de criminaliteit. Je ging naar het Palace Hotel in Visalia, waar je incheckte. Je bent het laatst op 28 februari 1888 gezien en daarna voorgoed verdwenen.

Schrijver: Joanan Rutgers, 08-07-2014


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 24 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl