nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2192):

Je had je Guatemala al in je schilderkunst gevonden

(voor Evelyne Axell (1935 - 1972))

Je bent geboren op 16 augustus 1935 in Namen. Je vader André Devaux was een bekende ambachtsman in zilverwerk en sieraden. Je moeder Mariette Godu kwam uit een zeer bescheiden familie.
Je was twee jaar, toen je de titel 'De mooiste baby van Namen' kreeg. Als volwassene was je vertederende schoonheid nog steeds kenmerkend.
In 1940 werd je ouderlijk huis en de winkel door een RAF-bom vernietigd. Voor de rest had je geen hinder van de oorlog.

Na je middelbare school ging je in 1953 aardewerk studeren aan de Naamse School voor Kunst. In 1954 stapte je over naar de toneelschool en begon je een carrière als actrice.

In 1956 trouwde je met de filmregisseur Jean Antoine, die was gespecialiseerd in kunstdocumentaires voor de televisie. Je artiestennaam werd Evelyne Axell. In 1957 was je de interviewster in 'Jeunes Artistes de Namur', waarin je jonge avantgardekunstenaars onder de aandacht bracht.
Na de geboorte van jullie zoon Philippe werd je tv-presentatrice. Ondanks je lokale roem vond je het een saaie baan. In 1959 ging je naar Parijs voor een serieuze acteercarrière. Je speelde in theaters en in televisiefilms.
Tenslotte ging je terug naar België en speelde je de hoofdrol in drie films van je man: 'Jardins français', 'La Nouvelle Eurydice' en 'Comacina'.

In 1961 speelde je de hoofdrol als Isabelle in de dramatische film 'Il ya un train toutes les heures' van André Cavens. In 1963 speelde je in de provocerende film 'Le Crocodile en peluche' van je man, wat direct je laatste filmische samenwerking met hem was.
In 1964 stopte je als actrice en werd je fulltime kunstschilderes. René Magritte was een vriend van je schoonfamilie en hij werd je mentor. Je bezocht René twee keer per maand, waarbij hij jou olieverf-technieken leerde. Ondertussen maakte Jean documentaires over Pop Art en Nouveau Realisme.

Samen met Jean ontmoette je in Londen de popart-artiesten Allen Jones, Peter Phillips, Pauline Boty, Peter Blake, Patrick Caulfield en Joe Tilson. Je was geïnspireerd door hen en je produceerde je eigen stijl van popart. Je was één van de eerste Belgische popartartiesten. Omdat je als vrouw niet serieus werd genomen, gebruikte je enkel de androgyne naam Axell. In 1966 kreeg je een eervolle vermelding in de Jonge Schilderkunst Prijs voor je schilderijenreeks 'Erotomobiles'. Begin 1967 had je je eerste solo-tentoonstelling in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Daarna stopte je met olieverf op doek en ging je met autolak op plastic schilderen, eerst op Clartex en later op plexiglas en formica. Deze techniek werd je handelsmerk en je toonde dit voor het eerst in de herfst van 1967 in de Galerie Contour in Brussel. In 1969 kreeg je het laureaat van de Jonge Schilderkunst Prijs. Op je schilderijen werd de vrouwelijke seksualiteit steeds belangrijker. Je schilderij 'Le Peintre (Autoportrait)' uit 1970 is het eerste schilderij, waar op een vrouw zichzelf als kunstenares naakt afbeeldt.
De criticus Pierre Restany zei, dat je nu bij de kunstenaressen hoort, die vrouwelijke krachten gebruiken, zoals Niki de Saint Phalle, Yayoi Kusama en Marisol Escobar, een beeldhouwster van Venezolaanse afkomst.

Restany vond dat deze vrouwen hun seksuele revolutie als echte vrouwen voeren en dat ze zelf het initiatief nemen. Je schilderde wulpse vrouwen en zelfbewuste heldinnen in (homo)erotische poses en handelingen. De psychedelisch-seksuele beelden accentueerde je met felle kleuren op de voorgronden, zoals de directheid van popart nu eenmaal is. In 1972 bezocht je je oom Jean Devaux in Guatemala.
Voor 1973 had je in Mexico een expositie gepland. Je wilde scheiden van Jean en enkele jaren in een mooi huis in Guatemala gaan wonen. 10 September 1972 overleed je door een auto-ongeluk in Zwijngaarde, nabij Gent.

Je werd zevenendertig jaar.

Illustratie: Zelfportret

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 29-12-2014


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 48 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:29-12-2014
Emailadres:gabrielamommersatyahoo.com
Bericht:Dit zijn prachtige kunstwerken. 'Le Baiser' vind ik erg mooi.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl