nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (96)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1004)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (495)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (19)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (51)
rampen (6)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 2780):

Te lang in de schaduw van Heinrich Campendonk

(voor Edith van Leckwyck (1899 - 1987))

Je bent geboren als Edith Clementina Brunhilda op 25 maart 1899 in Antwerpen. Je stamde uit een rijk milieu.
Je vader Charles van Leckwyck was een welvarende, industrieel koffiebrander van de Roode Pelikaan, nu Pelican Rouge genaamd.
Je vertoefde zomers meestal in een villa aan de kust in Middelkerke. In 1914 vluchtte jij met je familie voor het oorlogsgeweld en gingen jullie in Den Haag wonen. Daar leidde je jouw luxeleven verder. In 1916 zag je in Den Haag de expositie van de expressionistische kunstgroep 'Der Sturm', wat een diepe indruk op jou maakte. Je zag er voor het eerst de werken van de expressionistische schilder/glaskunstenaar Heinrich Campendonk, geboren op 3 november 1889 in Krefeld.

Heinrich was leerling van Johan Thorn Prikker, lid van Der Blaue Reiter en professor aan de Düsseldorfse kunstacademie. In Amsterdam gaf hij les aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten en was hij hoogleraar monumentale kunsten. Je kreeg je eerste schilderkunstopleiding in Den Haag, waar je leraren de gevluchte Belgische schilders Jules Schmalzigaug en Willem Adriaan Paerels waren. Jules maakte in 1917 wegens depressiviteit een einde aan zijn leven. Hij werd 35 jaar.
In 1918 ging je terug naar Antwerpen. Je vader was inmiddels consul van Brazilië. Via je vader kwam je in contact met een hoge functionaris van de Perzische ambassade in Den Haag. Je trouwde al snel met prins Mirra Mahmoud Khan des Beny Saghaph, maar door het cultuurverschil en de dwaze, onderdanige rol, die je moest vervullen, ben je in 1923 gescheiden.

Je ging in Antwerpen in de leer bij Floris Jespers, die een grote vriend van Paul Van Ostaijen was. Paul schreef zijn beroemde gedicht 'Mark groet 's morgens de dingen' voor de 2-jarige zoon van Floris.
In 1929 ontmoette je Wassily Kandinsky en Heinrich Campendonk. Met Heinrich reisde je in 1930 en 1932 naar Bretagne. Met hem deelde je de belangstelling voor kerkhoven en bloemen. Je schilderde ook nog vaak in Middelkerke. Vanaf 1931 gaf je aan de Antwerpse vakschool voor kunstambachten les in kleurharmonie. In 1931 kocht de Belgische staat jouw werk 'Kerk in Bretagne'.

Maart 1935 trouwde je in Middelkerke met Heinrich Campendonk. Hij was sinds januari 1933 gescheiden van Adelheid Anna Julia Deichmann, met wie hij een dochter heeft gekregen. Bang voor de oprukkende nazi's ging je met Heinrich naar een appartement op de Stadhouderskade in Amsterdam. Heinrich werd hoofd van de afdeling monumentale kunsten aan de Rijksacademie. Je maakte een grote verandering in je leven door je geheel in dienst van Heinrich te stellen en je stopte bijna totaal met het schilderen.

Op 9 mei 1957 overleed Heinrich en jij ging een wereldreis maken, o.a. naar de Hermitage in Sint-Petersburg en het Rockefeller Center in New York om de schilderijen van Heinrich te exposeren, totdat je vriend professor Hans Jaffé je wist over te halen. Stap voor stap toonde je het werk van Heinrich. Je huurde elke zomer een studio op de Albert de Eerste-Wandeling 24 in Oostende en na 27 jaar begon je weer te schilderen. Je schilderde o.a. auto's en vliegtuigen in felle kleuren. Je maakte vooral olieverfschilderijen, aquarellen en achterglasschilderijen.
Je overleed op 2 mei 1987 te Amsterdam; je werd 88 jaar.

Illustratie: Edith van Leckwyck - foto M.F. Sagaert.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 22-09-2016


Geplaatst in de categorie: schilderkunst

Deze inzending is 54 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl