nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 beschouwingen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (93)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (16)
erotiek (2)
ex-liefde (1)
familie (8)
feest (6)
film (17)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (5)
geschiedenis (10)
geweld (3)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (982)
individu (4)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (7)
kunst (38)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (32)
literatuur (496)
maatschappij (71)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (17)
moraal (18)
muziek (413)
natuur (19)
oorlog (16)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (20)
partner (2)
pesten (4)
politiek (47)
psychologie (47)
rampen (5)
reizen (13)
religie (119)
schilderkunst (76)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (15)
taal (20)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (17)
vrouwen (10)
welzijn (13)
wereld (20)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (31)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3112):

Csík Zenekar - Én vagyok az, aki nem jó...

De violist Janos Csík heeft in 1988 de Hongaarse volksmuziekband Csík Zenekar opgericht. Ze wonnen de Kossuth-prijs, de hoogste staatsprijs voor de erkenning van de cultuur en de verzorging van de Hongaarse cultuur, die is vernoemd naar de staatsman Lajos Kossuth. De andere bandleden zijn: de zangeres/danseres/lerares Majorian Marianna, geboren op 15 september 1969 in Békéscsaba, ze is getrouwd met Richárd Kökény en ze kregen samen drie zonen; Bence, Gábor en Levente. De cimbalon-speler Zsolt Barcza, geboren op 30 juni 1978 in Boedapest. Zijn piano-lerares was Gabriella Láng. De bassist/zanger Bartók József, geboren in 1977. De zanger Kunos Tamás en de klarinettist/saxofonist/fluitist Peter Makó, geboren in 1979 in Nyíregyháza. En de violist/gitarist Attila Szabó, geboren op 31 juli 1968 in Hatvan.

Samen zijn ze één van de populairste volksmuziekensembles van Hongarije. Ze begonnen hun activiteiten in Kecskemét, met als stadslogan 'Geen hoogte of diepte is verschrikkelijk'. Hun danskwaliteiten evenaarden die van de beste dansers in Boedapest. In 1993 verscheen hun debuutalbum 'Happy sad song', in 1994 opgevolgd door 'Er zijn twee manieren voor mij'. In 1998 verscheen 'Met een zuiver hart' en in 2001 'Muur van de Leeftijd'. In 2000 vertegenwoordigde de band de Hongaarse volkscultuur tijdens de Olympische Spelen in Sydney. Ze kregen meer succes met hun albums en hun live-optredens waren zeer geliefd.

In 2002 kreeg Janos Csík een zeer ernstig auto-ongeluk, waarbij zijn linkerarm op diverse plekken gebroken was. Het was lange tijd onzeker of Janos nog viool kon spelen. Er kwam een benefietconcert voor Janos met veel belangrijke musici. Tijdens deze zwarte periode nam Attila Szabó de leiding over, totdat Janos hersteld was. In 2004 verscheen het album 'Er is veel regen, veel modder' en in 2005 'Niemand begrijpt iets', waarvan de titelsong een hit was en een gouden medaille won. Er kwamen nieuwe, muzikale ideeën met elementen van de wereldmuziek. Ze speelden ook muziek van de alternatieve rockband Kispál en Borz, die op 9 augustus 2010 een afscheidsconcert gaf tijdens het Sziget Festival op het eiland Óbuda in Boedapest.

De zanger/songwriter/musicus András Lovasi schreef songs voor de band. András heeft in zijn eerste huwelijk twee kinderen gekregen, Dóri en Eszter. In 2015 hertrouwde hij met de 20 jaar jongere, Hongaarse actrice Eszter Földes. In 2008 verscheen het album 'Deze trein, als je vertrekt, laat me gaan...', wat de titel van een Hongaars volkslied is. Het album bevat authentieke volksmuziek en wereldmuziek. Gastspelers van Csík Zenekar waren o.a. de beroemde jazzmuzikant/saxofonist Mihály Dresch, de muzikant György Ferenczi, de fluitist/saxofonist Balázs Szokolay Dongó, de bassistmonnik Tamburaprimus en het Folk Ensemble van István Pál. In 2008 verscheen 'Kerstavond', in 2010 'Ik ben zo blij dat je deed' en in 2011 'Geestelijke Afbeeldingen'.

Op 21 juli 2015 werd de zeer getalenteerde en integere Rogi Wieg op de rooms-katholieke begraafplaats Buitenveldert in Amsterdam-Zuid begraven. De Hongaars-Joodse Rogi was naast schrijver/dichter ook beeldend kunstenaar/muzikant. De zwaar getormenteerde en gruwelijk leeggeroofde Robert Gabor Charles (Rogi) Wieg overleed op zijn 52-ste door een zelfgewilde, gerespecteerde euthanasie vanwege ondraaglijk geestelijk en fysiek lijden. Hij alleen kende de grens van zijn uithoudingsvermogen. De impulsieve protesten van Leon de Winter, Jessica Durlacher, Joost Zwagerman en Rogi's zus hadden de diepgang van zijn beslissing niet begrepen. Het lied 'Én vagyok az, aki nem jó...' is op Rogi's begrafenis afgespeeld. Geen wonder dat hij in deze muziekkeuze naar zijn roots terug keerde.

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 02-09-2017


Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 41 keer bekeken

5/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl