nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren

















2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


0



Top-5 dagcolumn:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (474)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (64)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (23)
drank (12)
economie (37)
eenzaamheid (15)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (3)
familie (28)
feest (20)
film (20)
filosofie (47)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (14)
geweld (21)
haiku (1)
heelal (7)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (11)
kinderen (29)
koningshuis (31)
kunst (27)
landschap (7)
lichaam (34)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (44)
maatschappij (302)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (28)
moraal (46)
muziek (61)
natuur (33)
oorlog (48)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (31)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (10)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (260)
psychologie (27)
rampen (21)
reizen (55)
religie (31)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (10)
sport (99)
sterkte (12)
taal (49)
tijd (33)
toneel (9)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (26)
vrouwen (34)
welzijn (42)
wereld (33)
werk (44)
wetenschap (26)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1878):

J.J. Cale

Als het gloeiend heet is heb je niet veel nodig om het leven draaglijk te houden. Koud bier, geen al te volle agenda en een aangename manier om je te verplaatsen. ‘Daar snap ik echt niks van pap’, zegt mijn dochter als we samen weer een cabrio spotten. ‘Wat is nou de lol van een eindje toeren als het warm is?’ Ik snap die lui – meestal middelbare mannen – wel. Wat ik niet begrijp is waarom in advertenties voor deze auto’s het volledige oeuvre van J.J. Cale niet in de standaarduitrusting is opgenomen.

Hij is niet meer, J.J. Cale. Hij overleed zaterdag, op 74-jarige leeftijd. J.J. Cale wist als geen ander een laid back tapijt van klanken uit te rollen, waarop het relaxed autorijden is. Het tapijt is standaard voorzien van een strak ritmisch patroon, zonder frivoliteiten. Ideaal voor Cale om lui net na de tel achteraan te zingen. En er zijn licht hallucinerende melodieën uit zijn gitaar aan toe te voegen. De muziek komt pas echt goed tot zijn recht op asfalt bij warm weer. Snoeihard en met open ramen.

De eerste keer dat ik onder invloed van J.J. Cale reed dateert uit de tijd van mijn eerste baantje. Ik bracht – soms undercover – werkbezoeken aan de toen nog ruim gesubsidieerde Nederlandse poppodia. Met een roestbruine Opel Ascona in het laatste stadium van zijn leven en een vers rijbewijs op zak verkende ik 's nachts de Nederlandse snelwegen. Een speciaal voor de late ritten samengesteld compilatiebandje maakte ook overuren. Onderweg van het Paard in Den Haag terug naar Amsterdam ervoer ik voor het eerst het rijden over een volledig verlichtte snelweg. Alleen in de auto, alle vier de rijbanen lange stukken alleen voor mezelf. Ik rolde onder de snelweglampen door en zocht in een luie slingerbeweging telkens de uiterste grenzen op tussen de vluchtstrook en de middenberm. J.J. Cale speelde Travelin' Light.

De Ascona gaf kort daarna de geest. Hij deed het - net als Cale - goed op een constante, niet te hoge snelheid. Anders dan veel up tempo muziek is het risico bij J.J. Cale niet dat je ongemerkt steeds harder, maar juist steeds langzamer gaat rijden. Het overkomt me op de dag van zijn overlijden. Op één van de radiostations speelt Cocaïne. Ik zet de radio voluit. Bij gebrek aan een cabrio staan mijn ramen - die het nog doen tenminste - tegenover elkaar open. Ik word ingehaald door een jonge vrouw in een witte Renault Twingo. Dat is een teken dat je snelheid gevaarlijk laag aan het worden is. Ze zwaait uitvoerig in het voorbijgaan. Na het inhalen knippert ze nog een keer met haar linker richtingaanwijzer. Blij met de onverwachte aandacht droom ik nog even verder op Cocaïne. Tot aan mijn afrit, want daar blijkt mijn richtingaanwijzer al gedurende het hele nummer aan te staan. Een illusie armer neem ik de afslag en verneem ik het nieuws van de dood van een bijzondere muzikant.

schrijver

Schrijver: de Thuistoerist, 29-07-2013


Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 716 keer bekeken

5/5 sterren met 12 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Esteban
Datum:22-06-2014
Bericht:Mooi! Geen woord van gelogen. JJ Cale. Een muzikale ontdekkingsreis, voor mij slechts twee jaar geleden, maar nog vele jaren voor me gelukkig.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:30-07-2013
Bericht:'After midnight, we're all let it all hang down', zong deze blues-virtuoos visionair. Ik zag een documentaire over zijn leven en zangcarrière. Inderdaad een topzanger in de luwte. Zijn tijd ver vooruit en daarom rijp om te ontdekken. Die unieke stem, hé! Waardige in memoriam!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl